ফটাঢোল

পঞ্চপদী – হেমেন ডেকা

জীৱনটো নাটকৰ অন্য নাম
মায়াৱী শব্দেৰে মুখৰিত ধাম

মনত জ্বলন্ত আশা
মুখত দুৰন্ত ভাষা

শেষত কিন্তু যমপুৰীহে পাম৷

খোজত তলবল শুৱনি ধৰা
ৰঙীন নিচাত তিৰবিৰ তৰা

ৰসত ডুবে প্ৰাণ
নিষ্ফল অভিযান

যমে বোলে- ঐ আওমৰণে মৰা৷

একাংশক কৰে চিৰদিন তোষণ
এচামে আকৌ খাই থাকে ৰাম-ঠগন

এয়াই হ’ল ভোটৰ অংক
একেবাৰে দ’ত ভূতাতংক

এনেই শুনো সমধিকাৰৰ ভাষণ৷

আমাৰ সভাৰ বিশিষ্ট অতিথি হওক
এহেজাৰ দি গামোচা-সম্বৰ্ধনা লওক

পাঁচশ দিলেও বাৰু হ’ব
সমাজকৰ্মী উপাধি পাব

নিৰ্দিষ্ট বক্তা হৈ মাত্ৰ আমাৰ যশ গাওক।

মহন্তৰ হেনো পেটলৈ নোযোৱা হৈছে ভাত
মন্ত্ৰমুগ্ধ হ’ল শুনি কুলি চৰাইৰ মাত

মন উৰিল যেন কমোৱা তুলা
সপোনতো দেখে আনন্দৰ মেলা

ফাগুনৰ কবিতা লিখি ভৰালে দিস্তা পাত৷

অৰঙে-দৰঙে মাজে মাজে থাকে তেওঁ ঘূৰি
সপোন-পৰীক বাস্তৱত নাপালে বিচাৰি

কিমান দিন খেপ দিওঁতে গ’ল
ভবা কথাবোৰহে সিদ্ধি নহ’ল

সেয়ে দুখতে বোপাই ৰাখিলে দীঘল দাঁড়ি!

বৰ কষ্টকৰ কাম, কাজেই নকৰে খেতি-বাতি
বেপাৰ কৰিবলৈও ইচ্ছা নাই, জ্বলে যদি লালবাতি!

বহু চেষ্টাতো ফলাফল শূন্য
বাটে-ঘাটে নাম পালে অকৰ্মণ্য

বাপ্পেকে এইবাৰ সন্থাকে খুলি হ’ব সভাপতি৷

মুখখনৰ যহতে সাৰ্থক সামাজিক জীৱন
মেল-মিটিঙত দিয়ে আবেগত উতলা ভাষণ

মানুহৰ উন্নতিৰ কথা কয়
মহাশূন্যত গদা ঘূৰাই যায়

মক্কেল-স্তাৱকৰ কৃপাত নামাতিও জিনে ৰণ ৷

☆★☆★☆

3 Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published.