ফটাঢোল

এপিয়লা চাহ – অনুবাদ:নীলাক্ষী কাকতি (মূল:কেথেৰিন মেঞ্চফিল্ড)

ৰ’জমেৰী ফেলক একে আষাৰতে ধুনীয়া বুলি ক’ব নোৱাৰি৷ যদি তেওঁৰ মুখমণ্ডলক ভাগ ভাগ কৰা হয় তেতিয়া তেওঁক মৰমলগা বুলি ক’ব পাৰি—-কিন্তু কোনে এই সাহ কৰিব? তেওঁ গাভৰু, বুদ্ধিমতী, আধুনিকা, দামী পোচাক পৰিহিতা। তেওঁ চহৰৰ এখন সম্ভ্ৰান্ত ঘৰৰ মহিলা৷ ফিলিপৰ সৈতে বিবাহৰ চিন স্বৰূপে তেওঁলোকৰ এটা পুত্ৰ সন্তান আছে৷ ৰ’জমেৰীৰ ঘৰৰ পাৰ্টিসমূহত চহৰৰ নামী-দামী অভিজাত লোকসকল আৰু তেওঁৰে আৱিষ্কাৰ কিছু ‘আচহুৱা’ জ্ঞানী ব্যক্তিয়ে ভীৰ কৰে৷ চহৰৰ দামী দামী দোকানবোৰ ৰ’জমেৰীৰৰ আগমনত প্ৰাণ পায় উঠে৷ প্ৰশংসাৰ তৈলমৰ্দনে তেওঁৰ মন প্ৰাণ চুই যায়৷

Read more

শুধৰণি – অনুবাদ : পূৰবী এম কটকী (মূল কাহিনী :- হৰিশংকৰ পৰছাই)

এটা জনকল্যাণ সন্থাৰ কিছুমান সদস্যই সন্থাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত কামত অসন্তুষ্টি প্ৰকাশ কৰিলে। কামবোৰত শুধৰণি হ’ব লাগে। সন্থাটো বৰবাদ হ’বলৈ ধৰিছে, সন্থাটোক এনেদৰে ডুবিবলৈ দিব নোৱাৰি।মুঠৰ ওপৰত সন্থাটোক ৰক্ষা কৰিব লাগে, কামবোৰত শুধৰণি কৰিব লাগে, নাইবা এই সন্থা ভংগই কৰি দিব লাগে। সন্থাৰ অধক্ষ্যই সুধিলে, “কোন কোন সদস্যই নিজৰ অসন্তুষ্টি প্ৰকাশ কৰিছে?” দহজন সদস্যই নিজৰ অসন্তুষ্টি ব্যক্ত কৰিলে। অধক্ষ্যই ক’লে, “আমাক সকলোৰে সহযোগিতাৰ প্ৰয়োজন। সকলো যাতে সন্তুষ্ট হয়, তেনেধৰণৰ কাম কৰাহে উচিত। আপোনালোক দহজনে সন্থাত কি কি শুধৰণি বিচাৰে কৃপা কৰি

Read more

স্বত্ব ৰক্ষা – অসমীয়া ভাবানুবাদ : ৰাজশ্ৰী শৰ্মা (মূল হিন্দী: মুন্সী প্ৰেমচন্দ)

মীৰ দিলাৱৰ আলী চাহাবৰ এটা দীঘল কজলা ঘোঁৰা আছিল, চোঁৱৰো দীঘল তাৰ। মানুহক তেওঁ বৰ গৰ্বত শুনাইছিল তেওঁ হেনো জীৱনৰ আধা উপাৰ্জন ঘোঁৰাটোৰ নামটেই খৰচ কৰিছে। পিছে আচলতে সেইটো চিপাহী পল্টনৰ পৰা উলিয়াই দিয়া ঘোঁৰা আছিল। পল্টনৰ বিষয়াই তাক চাগে নিজৰ লগত ৰখাটো উচিত বুলি নাভাবি বিক্ৰী কৰি দিছিল। মীৰ চাহাব আছিল আদালতৰ মহৰি। ঘৰো চহৰৰ বাহিৰত।আদালতলৈ তিনি মাইল দূৰ, গতিকে জন্তু এটাৰ বৰ প্ৰয়োজন। এইটো ঘোঁৰা সেয়ে সুবিধাত পাই লৈ থ’লে। যোৱা তিনি বছৰে সি মীৰ চাহাবক সেৱা কৰিছে।

Read more

এক কোটি বছৰ তোমাক দেখা নাই – অনুবাদঃ ছা-হা-বা হাৰ্টি (মূলঃ মহাদেব সাহা)

এক কোটি বছৰ হ’ল তোমাক দেখা নাই এবাৰ তোমাক চাবলৈ পাম এই নিশ্চয়তাটো পালে- বিদ্যাসাগৰৰ দৰে মইও সাঁতুৰি পাৰ হ’ম ভৰা দামোদৰ … কেইবা হাজাৰবাৰ পাৰ হ’ম ইংলিশ চেনেল; তোমাক এবাৰ চাবলৈ পাম এই ভৰসা পালে অনায়াসে অতিক্ৰম কৰিম এই কাৰাগাৰৰ প্ৰাচীৰ, গুচি যাম নাগৰাজ্য পাতালপুৰীত কিংবা বোমাৰু বিমান উৰা শঙ্কিত চহৰত। যদি জানো তোমাক এবাৰ চাবলৈ পাম তেতিয়াহ’লে উত্তপ্ত মৰুভূমি অনায়াসে খোজকাঢ়ি পাৰ হ’ম, কাঁটাতাৰ পাৰ হ’ম সহজতে, লোকলজ্জা পাহৰি গুচি যাম যিকোনো সভাত, নতুবা পাৰ্ক আৰু মেলাত; এবাৰ

Read more

এজন ব্যস্ত দালালৰ ৰোমাঞ্চ (মূল: অ’ হেনৰী) – অনুবাদ: নীলাক্ষী কাকতি

যেতিয়া থমাচ মেক্সুৱেলে নিজৰ ব্যক্তিগত সহায়িকা মিচ লেজলীৰ সৈতে ৰাতিপুৱা ৯:৩০ বজাত একেলগে অফিচত প্ৰৱেশ কৰিলে, তেতিয়া কেৰাণী পিটচাৰে অকণমান উৎসুকতাৰে মূৰ তুলি চালে৷ পিটচাৰক সুপ্ৰভাত জনাই খৰ খোজেৰে মেক্সুৱেলে নিজৰ কোঠাৰ ফালে এনেদৰে দৌৰা-দৌৰিকৈ সোমাই গ’ল যেন তেওঁ অফিচৰ ফাইলসমূহৰ ওপৰত জঁপিয়াইহে পৰিব৷ মিচ লেজলী অফিচত প্ৰায় এবছৰ ধৰি কাম কৰি আছে৷ সাধাৰণ সহায়িকাতকৈ তেওঁ কিছু বেলেগ৷ তেওঁ অতি সাধাৰণ পোচাক পৰিধান কৰে৷ কোনোধৰণৰ গহণা নিপিন্ধে৷ সেইদিনা তেওঁ এযোৰ ধোঁৱা বৰণৰ পোচাক পিন্ধিছিল৷ মূৰত আছিল ভাটৌৰ পাখি লগোৱা টুপী৷

Read more

তেওঁৰ পচন্দৰ দেশখন (মূল: অমিতাভ ঠাকুৰ) – অনুবাদ: প্ৰণীতা গোস্বামী বৰঠাকুৰ

সেইখন দেশ তেওঁৰ বৰ পচন্দৰ আছিল। সেইখন দেশত জন্ম লাভ কৰাৰ বাবে তেওঁ নিজকে ভাগ্যবান বুলি ভাবিছিল। ইয়াৰ অন্তৰালত এটি বিশেষ কাৰণো আছিল। সেইখন দেশত সম্পূৰ্ণ স্বাধীনতা আছিল, আছিল ন্যায়; বিশেষকৈ মানুহৰ। সকলো বস্তু স্বাধীন, আৰু প্ৰতিজন লোকো স্বাধীন। ইয়াৰোপৰি প্ৰতিটো সংস্থা আৰু সংগঠনো সম্পূৰ্ণ স্বতন্ত্ৰ আছিল। অৰ্থাৎ যাৰ যি ইচ্ছা তাকে ক’ব পাৰিছিল, যাক গৰিহণা দিবলৈ মন যায়, দিব পাৰিছিল। যাৰ, য’ত, যেনেকৈ উটি-ভাঁহি যাবলৈ মন যায়, যাব পাৰিব। এইদৰেই মানুহৰ ৰূপত জন্ম লোৱাৰ বাবে যেনেধৰণে স্বাধীন হোৱাৰ সংকল্প

Read more

গাৰু (মূল : শ্যামসুন্দৰ ঘোষ) – অনুবাদ : চাহিন জাফ্ৰি

ডাক্তৰে যিদিনাখন মোক গাৰু ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ মানা কৰিলে সেইদিনা মই বৰ দুখ পালোঁ মনত। ডাক্তৰবোৰ কঠোৰ বুলি জানো, তেওঁলোকে তিতা-কেঁহা ঔষধ দিয়ে, বেজীৰ খোঁচ দিয়ে, তেজ উলিয়াই নিয়ে, চুৰি-কেছী চলায়, এইবোৰ সব জানিছিলোঁ, কিন্তু কাৰোবাক তেওঁৰ গাৰুটোৰ পৰা বিচ্ছিন্ন কৰি দিয়ে, সেইটো হ’লে শুনা নাছিলোঁ। গাৰু মানুহৰ যে কিমান পুৰণি সংগী..! শৈশৱৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বৃদ্ধাৱস্থালৈকে এই গাৰুটোৱেই আমাক সংগ দিয়ে। বুঢ়া বয়সত যেতিয়া পত্নী আৰু প্ৰেয়সীয়েও সংগ নিদিয়া হয়, তেতিয়াও গাৰুটোৱেই সংগ দিয়ে। প্ৰকৃত অৰ্থত গাৰুটোৱেই আমাৰ চিৰজীৱনৰ সংগী।

Read more

বাটৰুৱা (মূল: ফ্ৰাণ্জ কাফকা) – অনুবাদ: ৰাজশ্ৰী শৰ্মা

কল্পনা কৰি চোৱা যেন এদিন ৰাতি। ৰাতি মানে মাজৰাতি, শুক্লপক্ষ। আকাশত জোনটোৱে পাৰেমানে পোহৰ বিলাইছে, পূৰ্ণিমালৈ মাত্ৰ দুই এদিনহে বাকী। তুমি খোজ কাঢ়ি গৈ আছা এটা অলপ পাহাৰুৱা ৰাস্তাৰে, ক্ৰমাৎ থিয় হৈ গৈ থকা ৰাস্তাটোৰে তুমি লাহে লাহে গান গাই গাই খোজ কাঢ়ি গৈ থাকোঁতেই হঠাৎ দূৰত দেখিলা এজন মানুহ। তোমাৰ পিনে জোৰেৰে দৌৰি দৌৰি আহি আছে। এতিয়া এই মাজৰাতিখন তুমি তাক হঠাতে জপটিয়াই ধৰিবতো নোৱাৰা সি লাগিলে যিমানেই ফটা চিটা কাপোৰ পিন্ধি নাথাকক কিয়। ইপিনে আকৌ দেখিলা যে তাক

Read more

মূল: দ্য ফেইচ অন দ্যা ৱাল (এডৱাৰ্ড ভেৰেল লুকাছ) : অনুবাদ – অলকেশ ভাগৱতী

এয়া কালিৰ ঘটনা৷ আবেলি পৰত আমি ভালেকইজন লোক বন্ধু ডেবনিৰ পানশালাত গোট খাই আড্ডা মাৰি আছিলোঁ৷ তাত দৈনিক গোট খোৱা প্ৰায়সকল লোকেই মোৰ চিনাকি যদিও কালি দুই এজন ব্যক্তিক প্ৰথমবাৰৰ বাবে দেখিছিলোঁ৷ তেওঁলোক হয়তো ডেবনিৰ নাইবা তেওঁৰেই কোনো বন্ধুৰ বন্ধু৷ সন্ধিয়া নামি অহাৰ লগে লগে আমাৰ আড্ডাও লাহে লাহে জমি উঠিছিল৷ এটা সময়ত আমাৰ আড্ডাৰ বিষয়বস্তু হৈ পৰিছিল পৃথিৱীত ঘটি থকা ভৌতিক তথা অলৌকিক ঘটনাবোৰ৷ এই পৃথিৱীত এনে বহু ঘটনাই ঘটে যিবোৰৰ কোনো সঠিক ব্যাখ্যা বিজ্ঞানে দিব নোৱাৰে৷ প্ৰকৃতিৰ চিৰাচৰিত

Read more

মূল – বাজি (এণ্টন চেকভ) অনুবাদ – হেমন্ত কাকতি

(১) চন ১৯০১, ৰাচিয়াৰ চেইণ্ট পিটাৰ্চবাৰ্গ চহৰৰ দাঁতি-কাষৰীয়া অঞ্চলৰ শৰৎ কালৰ এটি সন্ধিয়া৷ আদবয়সীয়া ইনভেষ্টমেণ্ট বেঙ্কাৰ মিখেইল ট্ৰটস্কিয়ে তেওঁৰ বন্ধু বৰ্গক সন্ধিয়া ভোজনৰ বাবে আমন্ত্ৰণ জনাইছিল৷ তাত সমাজৰ বহু কেইজন গণ্য-মান্য মুখিয়াল লোকো উপস্থিত আছিল৷ তাৰ ভিতৰত মুখ্য আছিল তেওঁৰ লগৰে কেইজনমান বেংক ব্যৱসায়ী, নামী উকীল, চহৰৰ নাম থকা সাংবাদিক আৰু বুদ্ধিজীৱি এজনৰ লগতে বুদ্ধিদীপ্ত পঁচিশ বছৰীয়া লিওনাৰ্ডো নামৰ ডেকা ল’ৰা এজন৷ সন্ধিয়া চাহমেলত বহু কথাৰ আলোচনাৰ মাজতে এটা বিষয়েই প্ৰাধান্য পাইছিল; সেয়া আছিল “মৃত্যু দণ্ডৰ ঔচিত্য”৷ প্ৰায় ভাগ অতিথিয়ে

Read more
1 2 3 7