ফটাঢোল

বহুৰূপী – দণ্ডিনাথ কলিতা

(১) মই ভট্টাচাৰ্যৰ ল’ৰা ইংৰাজী বঙ্গলা পঢ়া এশ একুৰি ডাঙৰ ডাঙৰ কিতাপ মুখস্থ কৰা৷ (২) মোৰ কপালত মস্ত ফোঁট, মূৰত টিকনি গোট, ডাঙৰ মানুহ দেখিলে আগত মাটিত লোট-সোট৷ (৩) মোক নাভাবিবা কম, ঘৈণীৰ ওপৰত যম, স্ত্ৰী-স্বাধীনতাৰ বক্তৃতাত কিন্তু কোনো নাই মোৰ সম৷ (৪) কিন্তু কটাৰী চিকুণ শিলে, তিৰোতা চিকুণ কিলে, ঘৰৰ ভিতৰত এই বচন হে মোৰ মতেৰে মিলে৷ (৫) মই বাল্য বিবাহ দেখি, কৰোঁ প্ৰতিবাদ লেখি, নিজে হ’লে বিচাৰোঁ গৌৰী, আঙুলিত বছৰ লেখি৷ (৬) মই সমাজৰ আগত হ’লে, জলপান খাবলৈ

Read more

লিমাৰিক (বিশ্ব পৰিৱেশ দিৱস উপলক্ষে) – ৰাজীৱ শৰ্মা

(১) গছপুলি ৰুলে পাবা চৰকাৰী খিতাপ গছকে কাটি বেৰা দিবা নকৰি সন্তাপ পুলি ৰুই দিলে বেৰা মৰিল সকলো হেৰা বেৰা দিয়া গছজোপাৰ নোলাল হিচাপ। (২) বিশ্ব পৰিৱেশ দিৱসত ৰুলো পুলি ফেচবুকত ফটো দিলো ছেলফি তুলি মোৰ কাম শেষ হ’ল প্ৰমাণ জিলিকি ৰ’ল লাইক,কমেন্টৰে এতিয়া আছো ফুলি। (৩) ফোঁপজহী ৰঙাইৰ ক্ষন্তেকীয়া চমক গছ পুলি ৰুবলৈ উঠিল বোলে জমক নৱ সাঁজ-পাৰ পিন্ধি গাতো দিয়ে লোকে খান্দি ওভোটাই গছ ৰোৱে ক’ত মৰে মৰক। ☆★☆★☆

Read more

ফটা পদ্য – হেমেন ডেকা

সঁচাক মিছা- মিছাক সঁচা কৰাটো সেৱকৰ নীতি সতিনীৰ যাত্ৰা ভংগ কৰে আপোনাৰ নাক কাটি৷ সমাজসেৱক দেখিছো কত দন্দুৰা-ডাংকাটী সশব্দে মেদিনী কঁপাই বচন মাতে দিন-ৰাতি৷ সৱতে চাগে ত্ৰিপাপ যোগ- সেয়েহে টেকেলি কাতি সাপৰ দৰে মোট্ সলাই কোনে আছে খুঁটি৷ সন্তৰো ডুবে নাওঁ- কাৰণ পকনীয়াযুক্ত সুঁতি সহস্ৰ কুম্ভীৰেও খাওঁ খাওঁকৈ ৰুদ্ধ কৰে গতি৷ সময় এনেকৈয়ে উৰে- হেঁপাহবোৰো যায় টুটি সাতে-সতৰে এতিয়া উদ্গতিৰ জ্বলে লালবাতি৷ ☆★☆★☆

Read more

মাহবোৰৰ পদ্য – প্ৰাঞ্জল শ‌ইকীয়া

বহাগ প্ৰথম মাহ মনত দুগুণ সাহ মৰম দিবলৈ চেনেহীৰ ঘৰলৈ সঘনাই আহ-যাহ । এইবাৰ জেঠ আহিল গৰম দুগুণে বাঢ়িল গোটেই পিঠি ঘামচি উঠি অৱস্থা কৰিলে কাহিল । জন্ম মাহ আহাৰ মনত স্ফূৰ্টিৰ পাহাৰ জন্মদিন বুলি তাইক লগত তুলি ফুৰিলোঁ ইউ পি, বিহাৰ । শাওনৰ গেলা ডাৱৰীয়া বিয়পি পৰিল মেলেৰিয়া চিকিৎসা কৰাই ডিডিটি ছটিয়াই কোনোমতেহে এৰিলোঁ টান নৰিয়া । ভাদ মাহত ল’লোঁ নাম এৰি দিলোঁ আন কাম চাকি জ্বলাই দিলোঁ শৰাই ফুৰিলোঁ বৰদোৱা বৰপেটা ধাম । আহিনে আনিলে শাৰদী বা ৰংবোৰ

Read more

চন্দ্ৰবিন্দুৰ মায়া – জয়ন্ত আকাশ বৰ্মন

প্ৰতিপদৰ জোনবাই, বুকুতে সৰু তৰা এটি ল’লে, ক-ফলালৈ নামি আহিল, চন্দ্ৰবিন্দু নাম পালে৷ মই/আমি সদায় যিবোৰ ক্ৰিয়া কাম কৰোঁ, চন্দ্ৰবিন্দু বহুৱাই দিবা শেষত, কথাটি কৈ থ’লোঁ‌৷ গান গাওঁ‌, ভাত খাওঁ‌, ফুৰিবলৈ যাওঁ‌, -আৰু কত কিমান কাম, খেলোঁ, নাচোঁ, কথা পাতোঁ, -চন্দ্ৰবিন্দু শেষত চোৱা বহিছে থম-থম৷ গাইছিলোঁ, খাইছিলোঁ, গৈছিলোঁ, আৰু যিমান যি কাম কৰিছিলোঁ, চন্দ্ৰবিন্দুক বহুৱাই শেষত, শব্দটোৰ মোখনি মাৰিছিলোঁ৷ ঠিক আগে-পাচে থাকে যদি নাসিকা বৰ্ণ ঙ ঞ ণ ন বা অনুস্বাৰ, চন্দ্ৰবিন্দু নিদিবা নিদিবা তাত, নাই কোনো দৰকাৰ৷ শাওনত শুনো

Read more

বিগ-বচ – পূণ্য শইকীয়া

বাউন্সাৰ হুক কৰি মাৰিছিলো ছক্কা বল গৈ পঁহুচিল চিধাচিধি মক্কা এডিলেড পাৰ হৈ পাই গ’লো চিডনি একেজন মানুহৰে দুটা দুটা কিডনি আমীৰ নহ’লো নাই হ’ব খোজো চালমন কাটিব নোৱাৰো দাঢ়ি মুখ ভৰা শালমন প্ৰেমৰ উপমা দিলো লিকুইড আয়ৰণ একেশাৰী কবিতাতে নাম পালো বায়ৰণ চুট টাই সোলোকাই পিন্ধি ল’লো চাপকন ব্ৰেডমেন নাম গুচি নাম ল’লো বাপকণ নামাৱলী মেৰিয়াই ভাও ল’লো ভক্তৰ পাছফালে ডি-লিট আগফালে ডক্টৰ হাঁতুৰি গজাল হাতে মগজুৰ মিস্ত্ৰি ভূগোলৰ শাহুৱেক নাম তেওঁৰ হিষ্ট্ৰী নাচ দেখি মোক বোলে মাইকেল জেকচন

Read more

ফটা লিমাৰিক – হেমেন ডেকা

১) নিমাখিত হাঁহজাকৰ হ”ব নেকি বিলাই নিশ্চিত আপদ সৌবোৰ পৰিভ্ৰমী চৰাই সিহঁতৰ আছে চোকা ঠোঁট সঞ্চিত শক্তিও মজবুত নিউ নিউ কৰি ফেঁচাই দেখোঁ কুৰুলীয়ায়৷ ২) হাতেৰে নামাৰি মাৰিব দেশ কূট-বুদ্ধিৰে হাজাৰজনে দেখোঁ সোঁৱৰাই বাৰে বাৰে ৰজাৰহে সঁহাৰি নাই ৰাইজে কৰে হায় হায় হাদৈ আজিয়ে খাই ল বুলি কোনেনো সিঁয়াৰে৷ ৩) বৰ্তমান আশাহত ভৱিষ্যত অনিশ্চিত সপোন খাস্তাং বকে লাং পাং ভাং টানি অভিভূত৷ ৪) খায় বহু গৰিহণা নাই ক’তো অৰিহণা বুদ্ধি নৰম মাথা গৰম নিচাত লুপ্ত চেতনা৷ ৫) কৰ্মত শিথিল হাত

Read more

আপদীযা পদ্য – সোমকান্ত শইকীয়া

  ১) নীলা চকুৰ ৰহস্য ” তোমাৰ দুচকুত দুচামোচ সাগৰৰ নীলা” “ছিঃ ছিঃ দেখিলি সপোন মিছাই কল্পনা” এয়া যে এক নিৰ্মম প্ৰতাড়ণা ; নহয় সাগৰৰ নীলা — কাপোৰত দিওঁতে চিটিকি আহি পৰা মাথোন দুচামোচ উজালা —উজালা ॥ ২) “ৰঙা – চকুৰ অনুভৱ” মোৰ হেনো ৰঙা চকুক সমীহ কৰে কোনোবাই — ভাবিলেই কথাটো হিয়া মন শাঁত পৰি যায় । মোৰ কিন্তু চকু দুটা নিস্তেজ – নিৰ্বাক সেই বাবেই আজিও মই হওঁ অবাক এনেকুৱা দিবা স্বপ্ন জানো সঁচাই ফলিয়ায় ? ৩) “ফটা

Read more

লিমাৰিক – ৰাজীৱ শৰ্ম্মা

(১) সাদিনীয়া বিহু আমি মাহ জুৰি পাতো হিন্দী গীত গায়কৰ কাণ ফাটো ফাটো সম্পাদক হোৱা কিযে মস্তি টকা খাই শোওঁ মাৰি ফস্তি বাৰমাহ চলিবলৈ দুমাহতে ঘটো (২) বিয়া পাতি গম পালো তিৰোতাৰ মন আঙুলিৰ ঠাঁৰত নাচিলেহে ধইন্ হাতীৰ ভোজন তিৰোতাৰ মন হাৰিবা ভৰাব খুজি পেট আৰু মন (৩) বৰুৱাৰ পত্নী থাকে সাজি ৰাজৰাণী মুখৰ কথা যেন তাইৰ দৈৱবাণী বৰুৱাৰ আহৰি নাই খোৱা পিন্ধা যতনাই লেবেজান বৰুৱাৰ সুখ হ’ল পানী ☆★☆★☆

Read more

সপ্তাহৰ বাৰ – হিমাংশু ৰাজখোৱা

দেওবাৰ। দেওবাৰ মানে গাহৰি, বেলেগ ভাবিবলৈ নাই আহৰি! কেনেবাকৈ যদি বহিলো তিনিটা, আজি আৰু নাহে বেলেগ একো চিন্তা! সোমবাৰ। সোমবাৰ সদায় গহীন, কামলৈ ওলাই যায় নবীন প্ৰবীণ! কামৰ চিন্তাই মাথা খায় খুলি, ভাগৰত জিভা ওলাই সদায় গধূলি! মংগল বাৰ। মংগলবাৰ বৰ সাধাৰণ, বিশেষ হোৱাৰ একো নাই কাৰণ! দেখাক দেখি কোনোৱে ৰাখে উপবাস, দগৰা খানা পালে সিয়ো হয় বিনাশ! বুধবাৰ। বুধৰ অকণ level আছে, সপ্তাহৰ মাজত আছে! শনিবাৰ ওচৰ চাপে, পাই যাম একে জাপে!! বৃহস্পতি। অন্য নাম গুৰুবাৰ, আমাৰ বাবে একাকাৰ!

Read more
1 2 3 9