ফটাঢোল

লিমাৰিক – ধনজিত বৰুৱা

প্ৰেম বৰণীয়া ছাতি দুটি হাতৰ খামোচ মিঠা টেঙা তেতেলীৰ যে কাঠৰ চামুচ খেনোৰ জীৱন চলি যায় কাঠ চেলেকে নজনাই জীৱনে দিয়ে কেতিয়াবা শিলত পেলাই ধুমুচ জীৱন ডিঙা ৰিঙা ৰিঙা প্ৰেম মেন্থল লাইট চিনেমা বা আচল জীৱন হব্বই এখন ফাইট বুকুৰ মাজত জ্বলে ঈশ্বৰে নোৱাৰে বলে ডেটিং বা আফটাৰ মেৰেজ অমুকাহে ৰাইট ☆★☆★☆

Read more

ডাংকাটি বাই (লিমাৰিক) – সুভাষ দাস

(১) ভেকোলাই বোলে ডাংকাটি বাই কিনো আছা ভেৱা লাগি চাই চিনাকি নদীৰ ঘাট নহয় দূৰৰ বাট এবাৰ আহো ব’লা মুকলি বতাহ খাই। (২) কিনো কথাটি হেৰা ক’লা কলিজাখনকে কাঢ়ি নিলা বেলি চুকত বহিল ছাগলী জাকো আহিল আগতে কথাটি কিয় নক’লা? (৩) মোৰো নাছিল যাবৰ মন ভাল নহয় দেহাৰ ঘৰখন পদূলিতে পালোঁ মনতে ভাবিলোঁ তোৰ লগত দুষাৰ পাতিবলৈ মন। (৪) কাইলৈ আহিবা সন্ধিয়া পৰত গিৰিহঁত মোৰ নাথাকে ঘৰত তিনি আলিলৈ যাম পকৰি ভাজি খাম মোৰে শপত কাকো নানিবা লগত। (৫) কথা

Read more

লিমাৰিক – জীমণি গগৈ

(১) পালিনেতাৰ কথামতে আন্দোলনলৈ যায় দেখাক দেখি চিঞৰে হায়! হায়! হায়! কি কথা, কি বতৰা ঢেঁকী বোলেনে কঁতৰা ভু নাপায় ‘কেব'(CAB)টো পিন্ধে নে খায়! (২) কোন মৰিব কোন হজিব কিনো দৰকাৰ ছলে-বলে-কৌশলেৰে ল’ব লাগে চৰকাৰ দেশ যাওঁক ৰসাতল ক্ষমতাই যাৰ ধৰাতল মুখাপিন্ধা নেতাবোৰ বিয়াগোম কলাকাৰ। (৩) নিৰ্বাচনী অংকত মাথা মাৰি লাভ নাই শেষ নিশাৰ এন্ধাৰত সমীকৰণ বদলি যায় পেইছা ফেক্ তামাছা দেখ্ বিবেক ভোটাৰৰ বিবশ বেশ বণিক, নেতা উভয়ে দেশ লুটি-পুতি খায়। ☆★☆★☆

Read more

পঞ্চপদী – হেমেন ডেকা

১ জীৱনটো নাটকৰ অন্য নাম মায়াৱী শব্দেৰে মুখৰিত ধাম মনত জ্বলন্ত আশা মুখত দুৰন্ত ভাষা শেষত কিন্তু যমপুৰীহে পাম৷ ২ খোজত তলবল শুৱনি ধৰা ৰঙীন নিচাত তিৰবিৰ তৰা ৰসত ডুবে প্ৰাণ নিষ্ফল অভিযান যমে বোলে- ঐ আওমৰণে মৰা৷ ৩ একাংশক কৰে চিৰদিন তোষণ এচামে আকৌ খাই থাকে ৰাম-ঠগন এয়াই হ’ল ভোটৰ অংক একেবাৰে দ’ত ভূতাতংক এনেই শুনো সমধিকাৰৰ ভাষণ৷ ৪ আমাৰ সভাৰ বিশিষ্ট অতিথি হওক এহেজাৰ দি গামোচা-সম্বৰ্ধনা লওক পাঁচশ দিলেও বাৰু হ’ব সমাজকৰ্মী উপাধি পাব নিৰ্দিষ্ট বক্তা হৈ মাত্ৰ

Read more

আপদীয়া পদ্য – ধনজিত বৰুৱা

নিয়ঁৰ পৰি জিলিকি আছে বাংলাদেশ সীমাৰ কাটাতাঁৰ মহান ভোটাৰ মহৎ লক্ষ্য আমাৰ মহৎ চৰকাৰ ফুচফুচাই কয় সোমাওক দিয়া এনেকেয়ে চলিব ভোটৰ ক্ৰীড়া হাজাৰ বছৰৰ সভ্যতাৰ নো আজি কাক দৰকাৰ | ☆★☆★☆

Read more

আপদীয়া পদ্য – তবিবৰ ৰহমান

১) এনেকুৱা এটা পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰা হ’ল সঁচা কি মিছা কি ধৰিব নোৱাৰা হ’ল সপক্ষে ক’লে ভাল বিপক্ষে ক’লে মহাকাল আচল সমস্যাবোৰ হাৱা হৈ উৰি গ’ল। ২) বাংলা মূলৰ মানুহৰ কথা থাকে জিভাৰ আগত মেলে মিটিঙে আওৰাই থাকে নিৰ্বাচনী বতৰত আনে নিলে বাংলাদেশী নিজে পালে আসাম দেশী হলি গলিও কৰিবলৈ নেৰে ক্ষমতাৰ লোভত। ☆★☆★☆

Read more

পৰিচয় – মণিষা কাকতি

মই শিক্ষিত য়ুথ, কৰিম মজবুত বুথ। পালচাৰৰ পিঠিত উঠি, থাকিব কেপি ভৰ্তি মাউথ, লাখ টকাত চাকৰি কিনি কৰিম নিজৰ গ্ৰউথ। দিল চে কৈছোঁ ট্ৰুথ। মই মুধাফুটা সাহিত্যিক, লিখো সাহিত্য প্ৰাত্যহিক, বাৰ মাহে থাকে মোৰ ছীজন পীক্, নাই অকণো লাজ হেজাৰ পালেও ধিক্। ইনবক্সেই মোৰ প্ৰধান কিক্। মই বৰ্তমানৰ শিল্পী, কৰি ফুৰোঁ মইমতালি। আনৰপৰা ধাৰ কৰি অনা সৃষ্টিৰে লওঁ হাত তালি, অত্যাধুনিক অসমীয়া গীত গাওঁ মন প্ৰাণ ঢালি। খাওঁ ৰাইজৰ গোৱাল গালি। মই জনতাৰ নেতা, সত্যক দিওঁ ভেটা। ধৰ্মৰ নামত দেশত

Read more

ইলেকচন ইলেকচন – কুন্তলা দত্ত

মোৰ দেখোন কবিতা এটাকে লিখোঁ লিখোঁ লাগি গ’ল হে… বোলো ইলেকচন ইলেকচন মানুহৰ কি চাবা ৰিয়েকছন কামবন কাতি কৰি ভাওনাৰ দিয়ে চং বাপতি সাহোন বিহুটিও আহিল ঝুমুৰনৃত্য কৰি উৰুলিপুঙা অসমীয়াক লাগে আৰু কি ছেলিব্ৰেছন? টিঙিৰি তুলা ডেকাৰ মুখত ফুটে আখৈ-ফটকা- ব’ম দাদাগিৰি গুণ্ডাগিৰি চান্দাগিৰি ধান্দাগিৰি কিমানযে চেনছেছন! নাকৰ বাৰান্দা কাৰোবাৰ ঘোচা ভুকুত উৰে কিছুমানে আকৌ ভাবুকিতে ধৰফৰাই মৰে বুকুৰ ধপধপনিত হাচপতালত এডমিছন সমৰ্থকৰ অতপালি য’তে ত’তে ধৰে ম’ৰাছালি কেমেৰা লোৱা ডেকাহঁতে পাৰি ফুৰে টকচালি সিহঁতক লাগে মাথো টিআৰপিৰ কালেকশ্বন ৰঙালী

Read more

মুখ-পুথি :: ‘The facebook’ – চিদানন্দ বৰা

শুনা ভাই শুনা বন্ধু মুখ-পুথিৰ কথা কলিৰ মহাভাগৱত ই গুচায় মনৰ বেথা ।।   মানুহ মাত্ৰেই আহে যি ইয়াৰ সংস্পৰ্শত ভকতিত ওফন্দে মন ভিন্ন স্বৰূপত ।।   প্ৰাতঃ সন্ধ্যা নুগুনি পৰ ভক্তি মাৰ্গে ধৰে লৰ প্ৰকাশি নিজকে বৰ সন্তুষ্টিত হয় যে থৰ।।   সুপ্ত প্ৰতিভাক যোগাই সাৰ মনত বোৱায় ক্ষিপ্ৰ ধাৰ ৰাতি এপৰলৈকে চকু ফালি ফালি আঙুলিক সোধায় মাধ-মাৰ।।   খেনোৱে কৰে সাহিত্য চৰ্চা খেনোৱে বিলায় ছবি প্ৰকাশে সবে নিজ নিজ ভাৱে যাৰ যিটো মতে হ’বি।।   চুবুৰীয়াৰ সৈতে নাই

Read more

আপদীয়া পদ্য – তাবিবৰ ৰহমান

অসম আমাৰ ৰূপহী গুণৰো নাই শেষ পৰিস্মিতাই নাকৰ পানী চেলেকি কৰে শেষ গোটেই জীৱন বিচাৰিলেও অলেখ দিৱস ৰাতি কমলা বায়ে স্কুটি চলাই মূৰত লৈ ছাতি চিৰ বিনন্দীয়া তোমাৰ সেউজ পৰিৱেশ ৰাজশ্ৰীয়ে ৰাতি হ’লে ধৰে ভূতৰ ভেশ ব’হাগতে আমাৰে আই মহুৰা হৈ ঘূৰে ডলীবায়ে ৰাতিপুৱা হ’লে লোহা-টিং বিচাৰি ফুৰে শৰৎ নিশাই তৰাৰে সজায় আইৰে কেশ পূৰ্ণময়ীয়ে ওকণিবোৰ খাই কৰে শেষ পাহাৰ-ভৈয়াম একে কৰা ৰামধেনুৰেই দৰে নীলাক্ষিৰ মাত শুনিলেই মানুহবোৰে দৌৰে লৌহিত্যৰে বহল পাৰক প্ৰণিপাত কৰোঁ মৌচুমীৰ ষ্টাইল দেখি উবৰি খাই পৰোঁ

Read more
1 2 3 4 5 18