ফটাঢোল

অনামিকা কেতিয়াৰ পৰা অনামিকা হ’ল – নৱজিৎ বৈশ্য

পুৰা হতশ্ৰীনাং গণনা প্ৰসঙ্গে কনিষ্ঠিকাধিষ্ঠিত হৃষিকেশঃ৷ অদ্যাপি তত্তুল্য কৱেৰভাবাদ্ অনামিকা সাৰ্থৱতী বভূৱ৷৷ পুৰণি কালত এবাৰ ফটাৰাজ্যৰ খৰ্বকায় বৰলা(ফটাভাষাত হতশ্ৰী) সকলৰ সংখ্যা গণনা কৰিবলৈ লোৱা হৈছিল৷ গণনাকাৰীয়ে প্ৰথমে কনিষ্ঠা আঙুলি চুই হৃষিকেশৰ নামেৰে আৰম্ভ কৰিলে৷ তাৰ পিছত যেতিয়া কনিষ্ঠাৰ কাষৰ আঙুলিটো চুই গণনাকাৰীজনে হৃষিকেশৰ সৈতে তুলনা কৰিব পৰা দ্বিতীয় এটা নাম মনলৈ আনিব নোৱাৰিলে, তেওঁ অনামিকা বুলি ক’লে৷ তেতিয়াৰ পৰাই কনিষ্ঠাৰ কাষৰ আঙুলিটোৰ নাম অনামিকা হৈ পৰিল৷ ☆★☆★☆

Read more

আমাৰ পেহী – নৱকৃষ্ণ কৃশ

দুহেজাৰ চাৰি চনৰ কথা৷ নতুনকৈ দোকান আৰম্ভ কৰিছোঁ৷ মেচিনৰ লগতে পাণ-তামোলৰ সৰু বক্স এটাও গোটাই লৈছিলোঁ৷ দিনটো মই চাওঁ, সন্ধিয়া দাদা বহে৷ এদিন এগৰাকী পেহী আহিল আৰু মোক সুধিলে, তোমাৰ তাত ঘাটিকা চেম্পু আছে নেকি? মই হতভম্ব …….পেহী তেনেকুৱা নামৰ চেম্পু নাই নহয়………পেহীয়ে জাঙুৰ খাই উঠিল, ঐ গজমুৰা সৈটো কি? পঢ়িব নাজান’ নেকি? অ পিতাই মইহে এতিয়া পঢ়িব নজনা হলো? সেইটো ঘাটিকা নহয় বেং, ভাটিকা চেম্পুহে৷ আন এদিন আকৌ আহিল৷ দেখিয়েই সুধিলোঁ পেহী ঘাটিকা চেম্পু লাগে নে? পেহীয়ে শান্ত ভাবে

Read more

স্মাৰ্ট আংকোলৰ স্মাৰ্ট উত্তৰ – কবিতা ডেকা

আমাৰ আংকোল সৰুৰে পৰাই স্মাৰ্ট বুলি সৰ্বজনবিদিত৷ তেওঁৰ প্ৰিয় খাদ্যৰ তালিকাত যেনেকৈ প্ৰথমতে চেনি আছে, ঠিক সেইদৰে তেওঁৰ প্ৰিয় বিষয়ৰ তালিকাৰ নাম্বাৰ ওৱানত আছে… অ’, ঠিকেই অনুমান কৰিছে হিংলিছ মানে আমাৰ গাঁৱলীয়া মানুহৰ ভাষাত অংৰেজী৷ মই আকৌ সেই বিষয়ত একেবাৰে অপৈণত৷ মোৰ ল’ৰাৰ পৰীক্ষা পালেহি৷ তাক ইংৰাজী পঢ়াই থাকোঁতে সুধিলে বোলে মা entry শব্দৰ বিপৰীত শব্দ কি? মই বিমোৰত পৰিলোঁ৷ ভাবিলোঁ আংকোলকে সুধি লওঁ! লগালগ ফ’ন লগালো মই — :হেল্ল আংকোল নিকি? আংকোল:ইয়াহ, ইট্চ মি, হাই কেন আই হেল্প ইও?

Read more

জন্মদিন – হিৰণ্য জ্যোতি দাস

সময় ৰাতি দুই বাজিছে ৷ ঘৈণীয়েকে গিৰিহঁতক মাতি আছে– “হেৰা শুনিছানে ?” :”কি হ’ল এই মাজৰাতি?” :”চাৰজাহত যে শচীন টেন্ডুলকাৰে চেন্চুৰী মাৰিছিল , শ্বেন ৱাৰ্ণক যে তামাম দিছিল , কাপ জিকিছিল যে , কেতিয়া হৈছিল বাৰু?” :” ২৪ এপ্ৰিল /১৯৯৮, কিন্তু এই ৰাতি তোমাক সেইটো কিয় লগা হ’ল?” :”ৰাতিপুৱাৰ পৰা ৰাতিলৈ বাট চালো, কিজানি হেপী বাৰ্থদে দিয়াই ৷ আজি মোৰ জন্মদিন আছিল ৷ “ ☆★☆★☆

Read more

বাঘ আৰু গাধ – ভাস্কৰ গগৈ

এদিন এটা বাঘ আৰু গাধৰ মাজত তর্ক হ’ল। বাঘে ক’লে আকাশখন নীলা আৰু গাধই কলে কলা।দুয়োটাই ৰাজ দৰবাৰ পালেগৈ।ৰজাই বিবাদ শুনি বাঘক জেইলত ভৰাবলৈ আদেশ দিলে।বাঘে কলে মইটো শুদ্ধ আছিলো, মোক কিয় জেইল দিলে? ৰজাই কলে, তই গাধৰ লগত তর্ক কৰিছিলিয়ে  বা কিয়? ☆★☆★☆

Read more

ইঔ ইঔ – প্ৰণব জ্যোতি দত্ত

গুৱাহাটীৰ ৰেল ষ্টেচনত ট্ৰেইনৰ বাবে অপেক্ষা কৰি কৰি ভাৰতীয় ৰেইলউৱেৰ পোহনীয়া ম’হ কেইটা বধি আছো৷ এফালে গেলা গৰমৰ মৰমৰ অত্যাচাৰ৷ তেনেতে সন্মুখত ইঔ এটাৰ আবিৰ্ভাৱ৷ মূৰত বাতি এটা ভৰাই কটা চুলি, কপালত মামৰে ধৰা দুদালমান পৰি আছে৷ পিন্ধনত পঞ্জাৱী চাৰ্ট এটা তলৰ ডুখৰ কাটি পিন্ধী লৈছে ( তেনে কিবা নতুন ফেচনৰ চুলা উলাইছে যদিও নাজানো দেই)৷ আঁঠুৰ ওপৰৰ পৰা ফুলি থকা তলৰখিনি চেপ খোৱা(আগতে চিনেমাত প্ৰাণে ৰজা দিনৰ ভিলেইন ল’লে তেনেকুৱা পেণ্ট জাতীয় কিবা পিন্ধা দেখিছিলো) পেণ্ট জাতীয় কিবা আৰু

Read more

তিনিটা কৌতুক – হিৰণ্যজ্যোতি দাস

(১) এদিন এজন মানুহে পাহাৰ বগাই আছিল৷ এনেতে ক’ৰবাৰ পৰা শব্দ এটা আহিল,-“ৰ’বা৷” মানুহজন ৰৈ গ’ল৷ লগে লগে এটা প্ৰকাণ্ড শিল মানুহজনৰ আগেৰে পাৰ হৈ গ’ল৷ মৃত্যুৰ মুখৰ পৰা মুহূৰ্তৰ কাৰণে মানুহজন বাচি গ’ল৷ মানুহজনে অদৃশ্য চিঞৰটোৰ প্ৰতি ধন্যবাদ জনালে৷ কিছুদিন পাছত মানুহজনে ৰাস্তাৰে খোজকাঢ়ি গৈ আছিল৷ হঠাৎ অদৃশ্য চিঞৰটো আহিল,-“ৰ’বা”৷ লগে লগে লগে এখন ট্ৰাক তেওঁৰ একেবাৰে কাষেৰে পাৰ হৈ গ’ল৷ মানুহজন এক মুহূৰ্তৰ কাৰণে মৃত্যুৰ দুৱাৰডলিৰ পৰা বাচি গ’ল৷ মানুহজনে অদৃশ্য চিঞৰটোৰ প্ৰতি ধন্যবাদ জনাই আগবাঢ়ি গুছি গ’ল৷

Read more

বুজনি – অঞ্জন সাধনীদাৰ

বিভিন্ন সমস্যাই গা-কৰি উঠা দেশখনত প্ৰজাগণৰ আপত্তিৰাজি শুনি ৰাইজৰ হৈ মন্ত্ৰীয়ে ৰজাক বুজাবলৈ যাঁওতেই ৰজাই এটা কাহিনী ক’লে। শুনোঁচোন আহক,- এজন মানুহে এহাল বলধ কিনিবলৈ বজাৰলৈ গ’ল। আৰু বাচি বাচি কম দামত পাই এহাল গৰু কিনি ঘৰলৈ আহি আছিল। আহি থাকোঁতে ৰাস্তাত বিভিন্নজনে প্ৰশ্ন কৰে,- “বোলো দত্ত, গৰুহালত কিমান দিলা?” দত্তই হাঁহি মাৰি উত্তৰ দিয়ে দাম এটা কৈ…. লগে লগে সোধাজনে কয়… “অলপ বেছি দিলা নেকি বাৰু,? এনেকৈ কৈ কৈ আহি যেতিয়া ঘৰ পালেহি গৰুহাল চাবলৈ দত্তৰ ঘৰলৈ গাঁৱৰ ৰাইজৰ

Read more

ৰেৱাজ – ভাস্কৰজ্যোতি দাস

বিহুমঞ্চত গান গাবলৈ নাপাই হেৰম্বৰ ফুল টেনচন হৈ গৈছিল৷ ইমানেই ফুল হৈ গৈছিল যে গড়মাৰ্কাৰ ফুলেও কাম কৰা নাছিল৷ এই টেনচনতে হেৰম্বই ৰেৱাজ বন্ধ কৰি দিছিল৷ শেহতীয়াকৈ শুনামতে হেৰম্বই আকৌ ৰেৱাজ আৰম্ভ কৰিছে৷ কে.এল. চাইগলৰ পৰা মন হীৰা দৈ লৈকে৷ কালিৰ কেছ৷ হেৰম্বৰ ঘৰ৷ ৰাতি ১০ মান বাজিছে৷ ক’লিং বেলটো বাজিল৷ হেৰম্বই তেতিয়া ভাতকেইটা খাই হাত ধুই আছিল৷ হাতখন টাৱেল এখনত মছি হেৰম্বই দৰজাখন খুলিলে৷ সমুখত কাষৰ ঘৰৰ মহন্ত৷ হেৰম্ব- অ মহন্ত দেখুন৷ কি মন কৰি আহিলে? মহন্ত- বস্তু এটা

Read more

কৃষ্ণ – মানসী বৰা

গাঁৱৰ কাৰোবাৰ বিয়া বুলিলেই অলিকণৰ গা সাতখন আঠখনl এবাৰ কাৰোবাক কৈছিল সি,-“বিয়া-বাৰুত কাৰিকৰে বনোৱা লুচি-পুৰিৰ গোন্ধই তাক বোলে একেবাৰে টানি লৈ যায়।“ পিচে গাঁৱৰ প্রায়সকলৰ মতে লুচি-পুৰিয়ে হওঁক, দৈ-চিৰাৰ জলপানেই হওঁক নাইবা ভাতেই হওঁক, অলিকণৰ কোনো আক্ষেপ নাই। মুঠতে সি হেপাহ পলোৱাই খাবলৈ পালেই হ’ল। বিয়া-সবাহত একেলগতে বহা মানুহ খাই বৈ উঠি যায়, নতুন মানুহ আহি বহে। পিচে অলিকণৰ সেইবোৰ খবৰ নাই। কেইবাটাও টিপ খাই বৈ উঠি গ’লেও অলিকণে খায়েই থাকে। সেই কাৰণে আজিকালি তাৰ লগত কোনো বিয়া খাবলৈ নাযায়|

Read more
1 2 3 4 5 11