ফটাঢোল

পৰুৱাই পাইছিল – নীতুমণি বৰঠাকুৰ

মই ক্লাছ ফাইভত পঢ়ি থকা সময়ৰে ঘটনা। গৰম বন্ধ পৰাত ক’ত যাম ক’ত নাযাম কৰি থকা দেখি আইতাই ফুৰিবলৈ যাবলৈ লগ ল’লে। ফুৰিবলৈও লগ ল’লে এনেডোখৰ ঠাইলৈ ঘৰৰ পৰা মাত্ৰ তিনি কিলোমিটাৰমান দূৰ। আচলতে আমাৰ দিনৰ কাৰণে সেইখিনি দূৰলৈ ফুৰিবলৈ যোৱাও ফূৰ্তিৰে কথা। আইতাই লগ লোৱাত ওলালোঁ এদিন দুপৰীয়া বাইদেউৰ (জেঠাইৰ জীয়েক)ঘৰলৈ বুলি। দুপৰীয়া একমান বজাত আইতা আৰু বৰমাৰ লগত খোজ কাঢ়ি ওলাই গ’লোঁ। তেতিয়া ওচৰত গাড়ী বা ৰিক্সা একো নাছিল। বোলো আজি গৰমৰ বন্ধত ফুৰিবলৈ আহিছোঁ বাইদেউৰ ঘৰত দকছি

Read more

দক্ষ বান্দৰ – সৌৰভ শৰ্মা

এজাক বান্দৰ আছে। সিহঁতে সৰ্বসন্মতিক্ৰমে এজন ৰজা নিৰ্বাচন কৰে। এইবাৰৰ ৰজাজনে যিজন দক্ষ বান্দৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশিল; পূৰ্বৰ ৰজাজনেও তেওঁকে নিৰ্ভৰ কৰিছিল। কাৰণ পূৰ্বৰজন নিৰ্বাচনৰ সময়ত তেওঁ সিফলিয়া আছিল। পিছত কিবা ক্ষোভতে এই ফলিয়া হ’ল আৰু বৰ্তমানৰ জনক ৰজা পাতিহে এৰিলে। এই দক্ষ বান্দৰ জনৰ গুণ-গৰিমা বৰ্ণনা কৰি শেষ কৰিব নোৱাৰি। তেওঁৰ দক্ষতা অন্য হাবিৰ বান্দৰেও জানে। নজনাকৈ দুই এক থাকিলেও কথা নাই। কাৰণ তেওঁৰ দক্ষতাৰ ঢাক-ঢোল পিটিবলৈ ভৃত্য আছে, মিডিয়া আছে। মুঠৰ ওপৰত দক্ষ বান্দৰজনৰ বিষয়ে প্ৰচাৰ কৰোঁতা আৰু শুভাকাংক্ষীৰ

Read more

সময়ৰ চকৰি : অভিজিত মেধি

মোৰ ঠিক চাৰি বছৰ বয়স হওঁতেই মায়ে তেতিয়া দ্বিতীয় শ্ৰেণীত পঢ়া বাইদেউজনীৰ লগত বিনা পইচাত স্কুল পঠিয়াবলৈ আৰম্ভ কৰি দিছিল। বৰচাপৰি প্ৰাথমিক বিদ্যালয়, ঘৰৰ ওচৰৰে স্কুল, নামভৰ্ত্তি কৰাৰ একো লেঠা নাই। এতিয়া যাওকচোন, সময় হ’লে নাম লগাই দিম নহয়- কথাবোৰ এনেহেন আৰু! চৰকাৰী স্কুলত নাম লগোৱাৰ যথাগত বয়স তেতিয়া ছয় বছৰ। কিন্তু দাদা-বাইদেউহঁতক দেখি দেখি চাৰিবছৰ বয়সতে মই আখৰকেইটা চিনি পোৱা হৈছিলোঁৱেই, নাম নলগোৱাকৈ স্কুলত কিছুদিন বহাৰ পাছত পঢ়িব পৰাও হৈ গ’লোঁ। তাকে দেখি পাছৰ বছৰত মায়ে বিশ টকা মাচুল

Read more

স্বৰূপ – কৌশিক দাস

টেলিভিছন ষ্টুডিঅ’টোৰ পৰা নাতিদূৰৈত থকা বাপধনৰ সৰু গুমটি দোকানখন সাধাৰণতে খুৱ কম ভদ্ৰলোকৰহে চকুত পৰে। বিজুলীৰ লুকাভাকু আনদিনাৰ দৰে আজিও চলি আছে। নিশা তেতিয়া ন বাজিছে, বাপধনেও দোকানখন সামৰাৰ প্ৰস্তুতি চলালে। :ভাইটি, ইণ্ডিয়া কিং চিগাৰেট ৰাখা নেকি হে? ক্ষীণ পোহৰৰ পৰা ওলাই অহা মাতষাৰ কাৰ প্ৰথমতে ধৰিব পৰা নাছিল বাপধনে, : হয়, আছে। :চাওঁ, মোক দুটা দিয়া। : অম্লানদা, জ্বলাওক…… অম্লান খনিকৰৰ ওঁঠত জ্বলিবলৈ উদগ্ৰীৱ হৈ থকা চিগাৰেটটো জ্বলাই দিলে হাজৰিকাই। সম্পুৰ্ণ বেপৰোৱা ভংগীত। একেডাল কাঠিৰে তেৱোঁ আনটো জ্বলাই ল’লে।

Read more

ভাওনা বধ ভাওনা – পুণ্য শইকীয়া

মোৰ তেতিয়া বয়স দহ কি বাৰ বছৰ মানহে হব। ভাওনাত ডাঙৰ ভাৱৰীয়াৰ বচন ল’বৰ জোখাৰে অধিকাৰ তেতিয়াও অৰ্জন কৰায়ে নাই। বৰ বেছি অগণনি নাৰায়ণী সেনাৰ মাজৰে এটা সেনা হোৱাৰ যোগ্যতা হে মোৰ আছিল। ইমান ল’ৰালি কালৰ এই ভাওনা খনৰ কথাবোৰ এতিয়াও মনত আছে – কাৰণ ঘটনাটো বাস্তৱিকতে আমোদজনক। ভাওনা চলি আছে, দৃশ্য পটত তেতিয়া কৌৰৱ আৰু পাণ্ডৱৰ পাশা খেল চলিছে। বাৰে বাৰে শকুনি জিকে, দুৰ্যোধন-দুঃশাসনৰ অট্টহাস্য ৰোল। পাণ্ডৱৰ বিমৰ্ষ বদন। তথাপি যুধিষ্ঠিৰে হাত দাঙি দিয়া নাই। এটাৰ পাছত এটাকৈ পণ

Read more

কইনাঘৰীয়াৰ বিলৈ – নীতুমণি বৰঠাকুৰ

2002 চনৰ বহাগ মাহৰ ঘটনা। তাৰিখটো কি আছিল পাহৰিলো। ধেমাজিৰ মোৰ ননদৰ ছোৱালী মানে ভাগিনীজনীৰবিয়া। গা একেবাৰে উলাহে নধৰা সাতখন আঠখন হৈ আছিল। বিয়াৰ কেইদিনমান আগতেই কইনাৰ ঘৰ ওলালোগৈ। ভাগিনীৰ বিয়াত মামীয়েকেই যদি দেৰী কৰে কেনেকৈ হ’ব। বাট চাওঁতে চাওঁতে বিয়াৰ দিনটো আহিল। ইফালে বহাগমহীয়া বতৰ বিশ্বাসো কৰিব নোৱাৰি। কোন সময়ত বৰুণ দেৱতাৰ জক উঠি হৰহৰাই ঢালে তাৰো ঠিক নাই। তথাপিও বৰুণ দেৱতালৈ ভয় কৰি পাটৰ কাপোৰ নিপিন্ধাকে থাকিম নে! বিয়াৰ দিনটো ভালকৈয়ে গ’ল। যি ভয় কৰি আছিলোঁ সেইয়া নহ’ল

Read more

বিবাহ দুৰ্গতি – ধূৰ্জুতি কাকতী

মই বিয়া খাই ভাল পোৱা মানুহ৷ বিয়াৰ চিজনত ভালে কেইখন নিমন্ত্ৰণো থাকে৷ যোৱা বছৰৰ কথা, এনে সময়তে বিয়া এখনলৈ নিমন্ত্ৰণ আহিল, দেউতাহঁতৰ চিনাকী৷ বিয়াৰ চিঠিখনেই ৰাধা কৃষ্ণৰ 3D ফটো থকা, একেবাৰে ঘৰত কেলেণ্ডাৰ কৰি ৰখাব পৰা চিঠি৷ এখন চিঠিৰেই দাম চাগৈ পঞ্চাশ টকা মান হ’ব৷ বিবাহ বাহৰো দামী, জাকিয়াচ পেলেচ৷ দামী চিঠি, দামী বিবাহ বাহৰ, গম পালোঁ খানা যথেষ্ঠ ভাল হ’ব, এইখন বিয়া কোনোমতেই এৰিব নোৱাৰি, কেলেণ্ডাৰত তাৰিখটো চিন দি থ’লোঁ একেবাৰে৷ বিয়াৰ দিনাখন নিজৰ আটাইতকৈ ভাল ড্ৰেচ যোৰ পিন্ধি

Read more

দৈনন্দিন – ৰাজীৱ শৰ্মা

আমি বহুদিনৰেপৰা ফেচবুক ফ্ৰেণ্ড আছিলোৱেই। কিন্তু অকল বন্ধুহে। না কোনোবাদিনা সোঁ-শৰীৰেৰে লগ পাইছিলো, না কোনোদিন ইনবক্সত হাই, হেল্ল কৰিছিলো।ফেচবুকৰ লিখনিত লাইক, কমেণ্টেৰে আমাৰ বন্ধুত্ব আগবাঢ়িছিল। কিন্তু কথাতে কয়-আইৰ ঘৰলৈ যাম, দুয়ো হাতে খাম,বিধাতাই বোলে ময়ো পাছে পাছে যাম।আমাৰ এই বন্ধুত্ব বিধাতাৰ সহ্য নহ’ল।কাজেই এদিন এক এৰাব নোৱাৰা সমস্যাত পৰি তেওঁৰ লগত কথা পাতিব লগা হ’ল।গতিকে সহজ উপায় বিচাৰি ইনবক্সতে মেছেজ এটা দিলোঁ, -জৰুৰী কথা এটা আছিল, সময় পালে লাইনত আহিবাঁচোন । ঈশ্বৰৰ নামত শপত খাই কৈছোঁ, বিদ্যা ইয়াতকৈ এটা শব্দও

Read more

দুৰ্ঘটনা : থিতাতে মৃত্যু একাধিকৰ-ৰক্তাভ কুমাৰ দাস

সৰুতে বিজ্ঞানৰ কিতাপত পঢ়িবলৈ পাইছিলোঁ, – পদাৰ্থ বুলিলে কি বুজা? মগজ ভালেই আছিল তেতিয়া, এবাৰ কিতাপত চাই লৈ আওঁৰাই দ্বিতীয়বাৰ মাৰ পৰামৰ্শমতে বহীত লিখি লোৱাৰ পিছতেই মগজটোত সোমাই ৰৈছিল। প্ৰায় সপ্তম/অষ্টম শ্ৰেণীলৈ “পদাৰ্থ” পদাৰ্থ হৈয়েই আছিল। কিন্তু আউল লাগিল তেতিয়া যেতিয়া এই ” পদাৰ্থ ” শব্দটোৰ আগত অসমীয়া স্বৰবৰ্ণৰ প্ৰথমটো বৰ্ণ লগলগাই মায়ে মোক সম্বোধন কৰিব আৰম্ভ কৰিলে আৰু তাৰ কাৰণ আছিল মোৰ দৈহিক আৰু মানসিক বিকাশৰ লগত সমান্তৰালভাৱে বাঢ়ি আহিব ধৰা এলেহুৱা ( মাৰ ভাষাত ” গাইৰা “) স্বভাৱটো।

Read more

সানমিহলি – সোমকান্ত শইকীয়া

(১) আদম – ঈভৰ জন্ম ৰহস্য : ভগৱানে বহুত দিন অকলে থাকি থাকি আমনি পাই – বহুত চিন্তা চৰ্চা কৰি ‘আদম’ নামৰ পুৰুষ এজন স্ৰজন কৰিলে। ভগৱানে কিছুদিন ভালকৈ নিৰীক্ষণ কৰি উপলব্ধি কৰিলে যে, এই এলাইবাদু নিকম্মা ‘আদম’টোক মই মিছাতে স্ৰজিলোঁ; ইয়াৰ দ্বাৰা সৃষ্টি ৰক্ষাতো নপৰিবই, আনকি ই নিজকে নিজে চম্ভালাও মস্কিল হ’ব, কি কৰা যায়! বহুত যুগ অধ্যয়ন – গৱেষণা কৰাৰ অন্তত মনলৈ এটা আইডিয়া আহিলে ,ইয়াৰ জাৱৰ জোঁ‌থৰেৰে ভৰা মগজুটোত অলপমান ‘সাৰুৱা মাল’ৰ ফচল গজাবলৈ কিয়নো ‘ঈভ’ নামৰ

Read more
1 2 3 4 22