ফটাঢোল

অভাৰ স্মাৰ্ট পুতুকন – দীপাংকৰ চৌধুৰী

বন্ধৰ দিনত পুতুকনৰ বেলেগ কাম একো নাথাকে। অন্য বাৰত যদি সি ৰাতিপুৱা ৮টালৈ শুই থাকে, বন্ধৰ দিনত পাৰিলে গোটেই দিনটোৱেই শুই থাকিব বিচাৰে। কিন্তু মাকৰ সেই সদায় বাজি থকা গালিৰ কেছেটটো যেতিয়া অসমীয়া নিউজ চেনেলৰ নিউজ ৰিডাৰজনৰ দৰে উশাহ নোলোৱাকৈ অনৰ্গল বাজিবলৈ আৰম্ভ কৰে শেষত অনিচ্ছাস্বত্বেও গালিকেইটাৰ উৎপাতত সি ১০বজাত উঠিবলৈ বাধ্য হয়। দেৱালীৰ দিনাৰ কথা, বেচেৰা দেউতাকেও হ’ল বুলিনো কিমান কৰি থাকিব৷ বয়সো হৈ আহিছে,তথাপি এলেহুৱা স্বভাৱৰ পুতেকলৈ ৰৈ নাথাকি টানিটুনি কামবোৰ কৰি গৈ থাকে৷ ইফালে ৰাতিপুৱা ভতিজাকটোৱেও ফুলজাৰি,জলকীয়া

Read more

যাত্ৰাৰ শেষত – হিমাদ্ৰী গোহাঁই বৰুৱা

সিদিনা হঠাৎ প্লাৱিতাই ময়ূৰক দেখিলে। তাই কি কৰোঁ কি নকৰোঁ বুলি ভাবি মুখখন ইফালে ঘূৰাই দিলে। সেই যে নাহো আৰু বুলি উলটি নোচোৱাকৈ গুচি গৈছিল সেই দিনৰে তাই তাক দেখা নাছিল। কিন্তু সিদিনা ইমান বছৰৰ পাছত তাক দেখি প্লাবিতাৰ মুখৰ মাত হেৰাল। হয়তো তেওঁৰো! তেওঁ হয়তো ভাবিছিল এসময়ত অনৰ্গল কথা কৈ থকা প্লাৱিতা আজি দেখোন চকুলৈও চোৱা নাই! হয়তো নাভাবিব ও পাৰে। অকস্মাত সেইদিনা ময়ূৰে কৈছিল, :আজিৰ পৰা তোমালোকৰ ঘৰলৈ নাহো। তাই হতবাক। কিয় বুলি প্ৰশ্ন কৰা নাছিল। হয়তো অভিমান

Read more

এদিন বাছত – অনুৰূপ মহন্ত

আজি অলপ দিন আগৰ কথা। জুলাই মাহৰ এটা সুন্দৰ ৰাতিপুৱা, ভন্টীৰ লগত ঘৰৰ পৰা ওলালোঁ গুৱাহাটীলৈ বুলি। অসম ৰাজ্যিক পৰিবহণ নিগমৰ শীততাপ নিয়ন্ত্ৰিত বাছত আগতিয়াকৈয়ে টিকট কৰি থৈছিলোঁ। সেই মতে সময়ত বাছ আস্থানত উপস্থিত হ’লো। মোৰ লগৰ এটাৰ ভাইটি এটাও বাছ আস্থানত উপস্থিত হ’লহি। সিও আমি যাব লগীয়া বাছ খনতে গুৱাহাটীলৈ যাব বুলি ক’লে। ভালেই পালো লগ এটা হ’ব বুলি। সময়তকৈ আধা ঘন্টা পলম কৈ বাছ খন আহি উপস্থিত হ’লহি। ছিট মতে বহি ললোঁ। বাছ ঠিকেই চলিলে। কিন্তু ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ

Read more

লিখাৰ আঁৰৰ কাহিনী – পাৰিজাত ফুকন

আলোচনীলৈ বুলি কিবা এটা লিখিবলৈ তাগিদা দিয়াৰ লগে লগে মানুহগৰাকীৰ উথপথপ লাগিলেই নহয়।খাওঁতে, শোওঁতে ,বহোতে আগতে লেকচাৰ দি থকা মুখখনো বন্ধ হ’ল।হ’ল মানে এনেয়ে নহয় দেই। দস্তুৰমত মগজুৰ কচৰৎ। দহোবন কাটি কৰি কাগজ একদিস্তাও কিনি আনিলেগৈ,লগতে দামী কলম এটাও। আচল কথাটো হৈছে, দামী কলমেৰে লিখিলেহে লিখাবোৰ গধুৰ হ’ব। সমস্যা হ’ল লিখিব কোন সময়ত? পুৱাগধুলি লৰা-ছোৱালী মখাৰ হুলস্হূল, গিৰিহঁতৰ ইটো-সিটো ফৰমাইচ। সব ভাবিগুনি কামকৰা বাই এগৰাকীকে ৰাখিলে,অন্ততঃ দুপৰীয়া সময়খিনি ফ্ৰী হলে লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিব। সমস্যা কিবা এটা নে?ক’ত বহি লিখে? লিখিবলৈ

Read more

ভুল – সুনীল দত্ত

অথনিৰ পৰা কথা পকাই পকাই মানুহজনে মূৰটোৱেই নষ্ট কৰি পেলাইছে৷ কি দৰকাৰ আছিল আহোঁতে হাঁহিটো মাৰি মিঠাকৈ মাতষাৰ লগাবলৈ? এনেকুৱা কামোৰ মানুহ বুলি একেবাৰেই ভবা নাছিলোঁ৷ লাহে লাহে মোৰ খং উঠি আহিবলৈ ধৰিলে৷ এসপ্তাহমান ঘৰতেই আছিলোঁ৷ অহাৰ সময়ত মায়ে আটোমটোকাৰিকৈ কিছুমান বস্তু মোনা এটাত ভৰাই দিলে৷ এই এসপ্তাহ ঘৰত দকচি খোৱা আৰু শোৱাৰ বাহিৰে একোৱেই কৰা নাই৷ ৰে’লখনৰ খালী দবাটোত আৰামত বহি আহি থাকোঁতেই অনুভৱ কৰিলোঁ যে পেটটো গোমোঠা মাৰি ধৰাৰ লগতে কুৰুং কাৰাং কৰিবলৈ ধৰিছে৷ এনেতে লগৰ এটাই ফোন

Read more

দুৰ্গা পূজাৰ সাংস্কৃতিক মঞ্চত গাহৰি – শংকৰ শৰ্মা

‘যি পাৱ তাকে গাহৰিৰ দৰে এসোপামান খাবি আৰু ‘গেৰা শিয়াল’ৰ দৰে বিচনাখনত পৰি থাকিবি। কাম-বন নাই। পঢ়া-শুনাটো নায়েই। সংগীততে ভালকৈ লাগ। নাই, তাতো মন-কাণ নাই। এতিয়ালৈকেতো বিচনাৰ পৰা উঠিবৰে হোৱা নাই।’― মাকৰ চিৰপৰিচিত গালিখিনিয়েও কাম নিদিলে হৰিকান্তক। বিচনাতে বাগৰ সলাই আকৌ তলকা মাৰিলে সি। মাকৰ গালিবোৰ হৰিকান্তৰ বাবে অসমীয়া টিভি চেনেলবোৰৰ বাতৰিৰ দৰে। মাকৰ একেখিনি কথাকে দিনটোত চাৰিবাৰমান শুনিব লগা হয়। গালি পৰা বাবে খং নুঠে হৰিকান্তৰ, কিন্তু একেখিনি কথাকে দিনটোত বলকি থকা বাবে খং উঠে তাৰ। টিভি হোৱা হ’লে

Read more

মাত্ৰ বাইছ চৰ – গায়ত্ৰী গোস্বামী

অভিযন্তা প্ৰশান্ত বাল্যবন্ধুসহ গড়আলিত পূজা চাই আছে। এজন বন্ধু এতিয়াও আহি পোৱাহি নাই। সেই লৈ উত্তেজিত ৰাজে ফোন কৰিলে, : এই তই আহিবিনে নাহ, এইখন তোৰ চেম্বাৰ বুলি ভাবিছ নেকি। আমি ডাক্তৰলৈ বোন্দাপৰ দি ৰৈ থাকিম হাঁ? উত্তৰলৈ বাট নাচাই ৰাজে ফোনটো কাটি, কাষতে থিয় হৈ থকা প্ৰশান্তক প্ৰশ্ন কৰিলে, : এই প্ৰশান্ত, তোৰ মনত আছেনে এই ডাক্তৰ গোলোকে মুঠতে সেইদিনা কেইচৰ খাইছিল। হাঃ হাঃ হাঃ! উপস্থিত বাকী চাৰিটাই সমস্বৰে চিঞৰি উঠিল, : মাত্ৰ বাইছ চৰ, কপাল ভাল আছিল, বাইছ

Read more

শ্বাদী ডট কম: নিৰ্মালী বৰমুদৈ

নাই নহ’ব আৰু৷ শান্তি নাই ক’তো। নিজৰ মতে থাকিবলৈ নিদিব যেন পাইছোঁ। এইবুলি স্কুলৰ পৰা আহি মোবাইলটো খুচৰি চালোঁ। কিন্তু এয়া কি? বহুত চেষ্টা কৰিও মনত পেলাব পৰা নাই। কনটেক্ট লিষ্টখন চালোঁ, তাতো নাই। কি হ’ব বাৰু এতিয়া! ধেৎতেৰি মাথাটো মোৰ ইমান বেয়া নে? সাধাৰণ কথা এটা মনত নাথাকে। কেনেকৈ স্কুলত পঢ়াই আছোঁ নিজৰ ওপৰতে সন্দেহ হৈছে। ঘৰত কৰবাত মই নজনাকৈ আছে নেকি বাৰু? ঠিকেই ঘৰতে আছে চাগে? মনতে ভাবিলোঁ, কালিলৈ দেওবাৰ। স্কুল বন্ধ। ভবাৰ লগে লগে এখন ভৰি গাড়ীত

Read more

Surf excel, Easy wash আৰু মই – চন্দনা দাস

তেতিয়া মই দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰী। মই আৰু মোৰ বান্ধৱী এজনীয়ে ইংৰাজীৰ টিউচন কৰিবলৈ যাওঁ স্কুলৰে বাইদেউ এগৰাকীৰ ঘৰত। তেওঁ এনেই টিউচন নকৰে।কিন্তু আমি জোৰ কৰাত কৰিলে কিন্তু ফিজ নল’লে। সেইদিনা আমাৰ টিউচনৰ শেষৰটো দিন আছিল। মাঘ মাহৰ ৪ তাৰিখ। সকলোৰে ঘৰে ঘৰে কম বেছি পৰিমাণে ভোগালীৰ ভোগ। বাইদেৱে আমাক চাহ খাই আহিবলৈ ক’লে। আমিও ভালেই পালোঁ। ইমান ঠাণ্ডা। সন্মুখত চাহৰ ধোঁৱাই মনটোৰ লগতে দেহতো গৰম গৰম ফিলিং আনি দিলে। যথাসময়ত চাহ আহিল। পিৰিচত ভিন ভিন লাড়ু পিঠাৰ বাহাৰে মোক খা

Read more

উজনি আৰু নামনিৰ ভাষা বিভ্ৰাট – কমলা দাস

আমাৰ জোঁৱাইৰ ঘৰ হ’ল ধেমাজিত। তেওঁলোকৰ ফালে কথা বতৰা বিলাক বৰ ধুনীয়া। বৰ সুন্দৰ কৈ কথা বিলাক লাহে ধীৰে ৰস পম থকাকৈ কয়। মোৰ ছোৱালীৰ মানে আমাৰ ঘৰ হ’ল বৰপেটাত। বৰপেটাৰ ফালে আকৌ কথা বিলাক চৰ্ট কাট আৰু স্পীদত কোৱা হয়। সেই কাৰণে আমাৰ কথা বিলাক বুজি পাবলৈ জোঁৱাইৰ অলপ সময় লাগে। নাইবা তেওঁক কেতিয়াবা দুবাৰ বুজাই দিব লগা হয়। এদিনৰ কথা! নাতিটোৰ স’তে জী-জোঁৱাই আমাৰ ঘৰলৈ আহিছিল। নাতিৰ বয়স তেতিয়া ডেৰ বছৰ মান আছিল। গধূলি সময়ত ছোৱালীজনীয়ে নাতিটোৰ কাৰণে

Read more
1 2 3 4 5 22