ফটাঢোল

বিজয়ৰ নামঘোষা বিভ্ৰাট — প্ৰদীপ বৰা

আজি বছেৰেকৰ গৰু বিহু আই গৰাকীৰ লগত ওলাল নামঘৰলৈ৷ গ্ৰেণ্ড আইটেন মেগনাখনত পৰিবাৰক উঠাই ল’লে বাওফালৰ চিটত ছেল্ফ মাৰে গাড়ী ষ্টাৰ্ট নহয়৷ স্ক্ৰীনত কাৰখনৰ চিম্বলটো ওলালেহে বোলে ষ্টাৰ্ট হ’ব৷ কি কৰা যায়৷ বৌৱে ক’লে আজি গৰু বিহু আমাৰ গৰু নাই নোৱাবলৈ ধুৱাবলৈ গাড়ীখনকেতো তুমি ধুৱাব পাৰিলাহেঁতেন৷ তুমিতো মাহ হালধি পিচি দিব পাৰিলাহেঁতেন৷ বৌ নামি গৈ মাহ হালধি পিচাত লাগিল৷ বিজয়ে আকৌ ছাবিটো পকাই দিলে এইবাৰ কোমল মাটেৰে গাড়ীখন ষ্টাৰ্ট হোৱাৰ জাননী দিলে৷ বৌৱে পিচা মাহ হালধি আৰু পানী এবাল্টি লৈ

Read more

আইনা ভঙাদি ভাগিব হিয়াখনি…… — দিপাংকৰ চৌধুৰী

ভাগিল মানে দুফাল-ফালকৈ ভাগিল মোৰ কলিজাডালি। লগৰজনে বুজাইছিল, “প্ৰেমত নপৰিবি বুজিছ। একদম কামোৰ অ’!”ম‌ই মনতে ভাবোঁ, “বেটা কমটি আপোনপেটীয়া নহয়। অমৃত খাই মোক মিছাতে বিহ বুলি ভয় খুৱাইছে চা।” সঁচাকৈয়ে বৰকৈ মন গৈছিল, দোৰঘোৰ প্ৰেমত পৰিবলৈ। এই প্ৰেমৰ বেমাৰটো সংক্ৰমিত হৈছিল মোৰ সহকৰ্মী এজনৰ পৰা। সি যেতিয়া একেলগে বাছত এটা চিটত প্ৰেয়সীৰ সৈতে অহা যোৱা কৰিছিল, বিদ্যালয়ৰ জিৰণিৰ সময়ত যেতিয়া ইটোৱে সিটোৰ টিফিন খালে নে নাই সুধি খবৰ লৈছিল আৰু প্ৰেমালাপত মগ্ন হৈ আছিল,ঠিক সেই সময়তে মোৰো হৃদয়খনে তেনেকুৱা কিবা

Read more

বিদেশ-ভ্ৰমণ – ঈশান জ্যোতি বৰা

বিদেশত থকা বিজয় বহুদিনৰ মূৰত ঘৰলৈ উভতি আহিছে৷ বহুদিনৰ মূৰত আজি সি তাৰ বন্ধু নৰেন, অৰুণ, অনিল আৰু মুকেশৰ মুখকেইখন দেখিছে৷ আটাইৰে মাজত আজি কত যে কথা! কিমান যে বতৰা! আহক, সময় ব্যয় নকৰি আমিও পোনেপোনে উপস্থিত হওঁগৈ পাঁচ বন্ধুৰ সেই ৰঙচঙীয়া আড্ডাস্থলীত- ________________________________________________________________ “বুজিছ নৰেন, প্ৰথমেই মই ব্ৰাজিল পালোঁগৈ৷ ফুটবল যে খেলে ৰ’ণাল্ডো..” – পাণৰ চুকত সানি থোৱা চূণকণ অনিলৰ দোকানৰ বেৰখনত লিপি বিজয়ে বিদেশ-ভ্ৰমণৰ বিচিত্ৰ অভিজ্ঞতাৰ বৰ্ণনা আৰম্ভ কৰিলে৷ “অঁ অঁ মনত পৰিছে৷ চুলি যে কান্ধলৈকে পৰা!” –

Read more

সময়বোৰ – চন্দন মহন্ত

সময়বোৰ পাৰ হৈ যায়৷ মনত পৰে কথাবোৰ কেতিয়াবা৷ কিমান দিনৰনো আগৰ কথা৷ জলজল পটপটকৈ জিলিকি আছে এতিয়াও৷ : ল’ৰাহঁত পাৰিবিনে? : পাইম চাৰ৷ : অঁ পা বাউ৷ আকৌ ইফালে : ঐ তই দও মাই অফিচ পা বেতদাল লৈ আহগেচোন যা৷ স্কুলঘৰটো ইটাৰ, মাজত বাঁহৰ বেৰ দিয়া৷ তিনিটা ক্লাছ, ফাইভ ছিক্স ছেভেন৷ ছেভেনৰ দেবেন আৰু লোহিতৰ মাজত কুমাকুম যুঁজ৷ বেৰ ভাঙি ছেভেনৰ পৰা ছিক্স পালেহি৷ হেড চাৰ নাই বাকী দুজন চাৰ অফিচৰ ভিতৰত৷ এটাই গৈ ক’লেগৈ চাৰ ইহঁত দুটাই কাজিয়া লাগি

Read more

আচাৰ – মনালিছা গগৈ

দেশৰ পৰিস্থিতি বিৰাট বেয়া৷ শত্ৰুপক্ষই য’তে ত’তে ব’ম পেলাব পাৰে গোলাবাৰি কৰি দিব পাৰে সাৱধান৷ মআপা বাচিছো হেৰৌ আজি৷ লগৰ এজনীয়ে দিলে বগৰী অলপ৷ তাকে বোলো আচাৰ বনাই থওঁ৷ যুদ্ধ চুদ্ধ হ’লে আটকত খাবলে হ’ব৷ খোৱাবস্তুৰ নাটনি হয় না যুদ্ধ হ’লে৷ ইনেই মই আচাৰ প্ৰতিবছৰে থওঁ৷ নাখাই যেনিবা কোনেও৷ আগতে খাইছিল৷ বেছি ভাল পালে হপায় খাই আজিকালি হিংসাতে নেখায়৷ মই হেনো তেল সোপা নষ্ট কৰিবলেহে আচাৰ থওঁ আমাৰ পেটকুলীৰ কথা সেয়া৷ বাৰু৷ আগৰ আচাৰ পেলাই বটল ধুই শুকুৱাই ল’লোঁ৷ তেল

Read more

গালি খালোঁ যেতিয়া এইটোকো খাওঁ – সদানন্দ দত্ত

কলেজ এখনৰ এটা বিভাগত পঢ়ি থকা মিচিং সম্প্ৰদায়ৰ ছাত্ৰ এজনৰ দেউতাকজন বৰ সচেতন। তেখেতে বিভাগৰ অধ্যাপক এজনৰ লগত চিনাকি হৈ নিজৰ ল’ৰাটোৱে যাতে উচিত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি ভাল হ’ব পাৰে আৰু ভৱিষ্যতে এজন সুনাগৰিক হৈ চাকৰি কৰিব পাৰে তাকে চিন্তা কৰি মাহেকৰ মূৰত এপাক মাৰে। ঘৰৰপৰা আহোঁতে হাতত কিবা এপদ বস্তু আনি অধ্যাপকজনক দি আপোন হৈ পুতেকৰ খা-খবৰ লয় আৰু এদিন থাকি ঘৰলৈ যায়গৈ। অধ্যাপকজনেও সৰল মনৰ মানুহজনক অতিথিস্বৰূপে এদিনৰ বাবে পাই নানা কথা পাতি পিছদিনাখন বিদায় দিয়ে। মিচিং সমাজত

Read more

টিক্ টক্ চজিনা – দিপীকা ডেকা

মাক : “যাচোন চজিনাখিনি ৰান্ধগৈ। মই কাটি-কুটি ধুই থৈ আহিছোঁ। সৰিয়হখিনি থেতালি থৈছোঁ। তই মাত্ৰ আলু, পিয়াঁজ আৰু মছলাখিনি যোগাৰ কৰি ল’লেই হ’ব। বিলাহীও দি দিবি।” পাকঘৰৰপৰা উধাতু খাই আহি হাতত ৰিম’টটো লৈ টিভিৰ চুইছটো অন কৰি থকাৰ লগে লগে কথাকেইটা কৈ মাইনাৰ মাক বিছনাত উঠিল। ভাত খোৱাৰ পৰলৈকে পাঁচখনমান চিৰিয়েল চাবলৈ পাব তেওঁ। লগতে বিহুলৈ বুলি ল’বলগীয়া কাপোৰ আৰু গহণা দুপদমানৰো ডিজাইনো পাই যাব। টিকটিকাই থকাৰ মাজতে মাকৰ কথা শুনি প্ৰথমতে মুখখন বিকটাইছিল যদিও পিছমুহূৰ্ততে কিবা এটা ভাবি মিচিকিয়া

Read more

টুইটীৰ দিনপঞ্জী – কুকী কল্পিতা মহন্ত

ৰাতিপুৱা ৫.৩০ মান বজাত সাৰ পালোঁ। মা উঠি মৰ্নিংৱাক কৰিবলৈ যাবলৈ ল’লে। মই সেৱা এটা কৰি মাক সম্ভাষণ জনালোঁ। মায়ে মোৰ মূৰটো পিটিকি মৰম কৰি দিলে। মোৰ জোৰ কৈ চুচু কৰিব লাগিছিল। উৎপাত কৰি আছিলো কাৰণে মায়ে মোক আগফালে বহাই থৈ গ’ল। মই প্ৰথমতে গৈ পুখুৰীৰ পাৰটো চাই ল’লো কনামুছৰী কেনেবাকৈ পৰিছে নেকি আকৌ। এই খাবলৈ নোপোৱা কেইটায়ে আমাৰ পুখুৰীৰ মাছ কেইটাহে পাই খাবলৈ। নাই, সিহঁত আজি মোৰ ভয়ত অহা নাই। অহা হ’লে মই সিহঁতক সুদাই নেৰোঁ। বা আৰু দাদা

Read more

হেপ্পী হোলী..এক নষ্টালজীয়া – সুপ্ৰিয়া সূত্ৰধৰ

কাঠৰ গেটত তলা মাৰি, দুৱাৰ জপাই, দুৱাৰৰ চুকত লুকাই থাকোঁ আগতে। ঘৰখনত যেন মানুহেই নাই, এনে ভাবত। তাৰ পিছৰ সেই কাঠৰ গেট বগাই, গাঁৱৰ দাংকাটি আবিয়ৈ পেহীকেইজনী আহে মাক ৰং সানিবলৈ। প্ৰথমতে ফাকুগুৰিৰে আৰম্ভ কৰে, তাৰ পিছত ক্ৰমে গোবৰ পানী, চৰুৰ ক’লাখিনি আৰু একেবাৰে শেষত মাজচোতালত পানী ঢালি নেকনেকীয়া বোকা কৰি লৈ তাত আটাইমখাই দবৰা-দবৰি লাগে। উল্লেখযোগ্য যে এই খেলত কোনো পুৰুষ মানুহৰ স্থান নাথাকে। কেৱল তিৰোতা আৰু খুচুৰা পইচা কেইটা। সেইকেইটাক হাজাৰ মানা কৰিলেও বোকাত লেটি ল’ব পৰাৰ ইমান

Read more

গোঁসানী অ’ -পাৰ্থ প্ৰতিম শৰ্মা

মই ধেমালি কৰি থাকি ভাল পাওঁ। অৱশ্যে সকলো সময়তে ধেমালি কৰি থকাও নহয়। কিন্তু কেতিয়াবা এনেকুৱা কিছুমান মুহূৰ্ত্তত ধেমালি কৰা যায় যে পিছত ভাবিলে নিজৰেই আচৰিত লাগে। তাৰিখ- ১১ নৱেম্বৰ ২০১৭। ঘৰত দেউতা-ভনী সকলোৰে বেমাৰ। ৰাতিপুৱা দৌৰা-দৌৰিকৈ টিকট কাটি দিল্লীৰপৰা ঘৰলৈ বুলি বিমানত বহিছোঁ। দৌৰা-দৌৰিৰ কোবত একো খাবলৈও নহ’ল। তদুপৰি বিমানত বহিলে কিয় নাজানোঁ, মোক ভোক-পিয়াহে আগুৰি ধৰে। ভাবি-চিন্তি অলপ গধুৰ খানা এটাই খাওঁ বুলি ফ্ৰাইড ৰাইচ আৰু জুচৰ অৰ্ডাৰ দিলোঁ। ধুনীয়া বিমান পৰিচাৰিকাগৰাকীয়ে মোক ফ্ৰাইড ৰাইচ আৰু জুচৰ পেকেটটো

Read more
1 2 3 4 32