ফটাঢোল

জেলেপীৰ পাক (মূল: বাংলা, লেখিকা: মাধৱী ভট্টাচাৰ্য) – ভাবানুবাদ: নীলাক্ষি দেৱী ডেকা

দিনটোৰ খাটনিৰ শেষত নিজৰ দুইকোঠলীয়া ফ্লেটৰ দুৱাৰমুখত ৰৈ ডোৰবেল বজাওঁতে বজাওঁতে সিঞ্চনৰ আঙুলি বিষাই গ’ল তথাপিও দুৱাৰখন খোল নাখালে। প্ৰেৰণা তেনেহলে কি ঘৰত নাই নেকি? আগতেতো কাহানিও এনেকৈ সিঞ্চনক নোকোৱাকৈ কলৈকো নাযায়! নে একো নোকোৱাকৈ মাকৰ ঘৰলৈ গ’ল! অৱশেষত নিৰুপায় হৈ কাষৰ ঘৰৰ ডোৰবেল বজাবলৈ বাধ্য হ’ল সিঞ্চন। “নবৌ, আমনি দিলোঁ বেয়া নাপাব। তেতিয়াৰ পৰাই বেল বজাই আছোঁ প্ৰেৰণাই দুৱাৰ খোলাই নাই। ক’ত গৈছে আপোনাক কিবা কৈ গৈছে নেকি?” “নাই। মোকতো একো কৈ যোৱা নাই তাই। তুমি তাইলৈ এবাৰ ফোন

Read more

শকত আৰু ক্ষীণ (মূল: এণ্টন চেখভ) – ভাবানুবাদ: ৰাজশ্ৰী শৰ্মা

দুজন বন্ধু, এগৰাকী শকত আৰু আনজন ক্ষীণ। দুয়ো এবাৰ নিক’লাভস্কি ৰে’ল ষ্টেচনত মুখামুখি হ’ল। শকত মানুহজনে এইমাত্ৰ ষ্টেচনতে দুপৰীয়াৰ আহাৰ কৰি উঠিছিল। তেওঁৰ তেল লাগি থকা ওঁঠ দুটা বৰকৈ জিলিকিছিল তেতিয়া। তেওঁৰ গাৰ পৰা আঙুৰেৰে বনোৱা দামী শ্বেৰী আৰু ফ্লিউৰ’ দে’ অৰেঞ্জী নামৰ দামী পাৰফিউমৰ সুবাস বিয়পি পৰিছিল। সেই সময়তে আকৌ ক্ষীণ মানুহজনো আহি ৰে’লৰ পৰা নামিছিল মাত্ৰ। তেওঁৰ দুয়োখন হাততে ডাঙৰ ভ্ৰমণৰ লেডাৰৰ মোনা, টুপী থোৱা ঘূৰণীয়া বেগ আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ সৰু বৰ মোনাৰে ভৰ্ত্তি। ফলত হাত দুখন প্ৰায়

Read more

যাৰ মই মোমায়েক (মূল: শৰদ যোশী) – অনুবাদ: মিতালী নাৰায়ণি

এগৰাকী ভদ্ৰলোক বাৰানসী পালেগৈ। ষ্টেচনত নমাৰ লগে লগে ল’ৰা এজন তেওঁৰ ফালে দৌৰি আহিল। “মোমাইদেউ! মোমাইদেউ!” বুলি ল’ৰাজনে পলকতে মানুহজনৰ ভৰি চুই সেৱা কৰিলে। ল’ৰাজনক ভদ্ৰলোকে চিনি নাপাই সুধিলে, “তুমি কোন?” “মই মুন্না। আপুনি মোক চিনি পোৱা নাই নেকি?” “মুন্না?” ভদ্ৰলোকে মনত পেলাবলৈ চেষ্টা কৰিলে। “হয় হয়, মুন্না। আপুনি মোক পাহৰি গ’ল মোমাইদেউ! অৱশ্যে এয়া ইমান অস্বাভাৱিকো নহয়, লগ পোৱাৰো বহুবছৰ হ’ল নহয়!” “পিচে, তুমি ইয়াত যে? কেনেকৈ?” “মইতো আজিকালি ইয়াতে থাকোঁ।” “অ’, হয় নেকি!” “হয়।” মোমায়েকে তেওঁৰ ভাগিনীয়েকৰ লগত

Read more

অপ্ৰেম পত্ৰ (মূল – সুনীল গঙ্গোপাধ্যায়) – ভাবানুবাদ: মুনমুন সৰকাৰ শইকীয়া

পাৰ্টি জমি উঠিছে দুপৰীয়াই। সৰু এপাৰ্টমেণ্ট। এটাত প্ৰায় ১২-১৪জন মানুহ, পাকঘৰৰ দায়িত্ব লৈছে পুৰুষসকলেই। বিদেশলৈ আহিলেই সকলো পুৰুষেই ৰন্ধা বঢ়া শিকি লয়। মণ্টুৱে ভাল বিৰিয়ানী ৰান্ধে। বন্ধুসকলৰ যিকোনো এঘৰত খোৱা বোৱাৰ আয়োজন হ’লেই মণ্টুক মতা হয়। মণ্টুৰ ইমানেই ৰন্ধা বঢ়াত নিচা যে সেই সময়ত সি পত্নীকো পাকঘৰত সোমাবলৈ নিদিয়ে। আজিজ, নিপুৱে মাছ বাছি আছে, পাচলি কুটিছে, প্ৰত্যেকৰ হাতত বিয়েৰৰ বটল নতুবা চিগাৰেট। মহিলাসকলে সাজি-কাছি ড্ৰয়িং ৰুমত বহি প্ৰাণ খুলি শাৰী, গহণা, কোনে নতুন গাড়ী ল’লে, কোনে বন্ধত স্বদেশলৈ যাব তাৰেই

Read more

অশ্লীল (মূল : হৰি শংকৰ পৰসাইৰ ‘অশ্লীল’) – অনুবাদ : মিতালী নাৰায়ণি

অশ্লীল সাহিত্যৰ প্ৰচুৰ প্ৰচাৰ হোৱা বুলি চহৰখনত হাঁহাকাৰ লাগিল। খবৰ-কাকত, বা-বাতৰি আৰু নাগৰিকসকলৰ মতে বাটৰ দাঁতিত মুকলিকৈ অশ্লীল কিতাপবোৰ বিক্ৰি হৈ আছে। দহ-বাৰজন সমাজসেৱী যুৱকে এটা দল গঠন কৰিলে আৰু য’তেই এনেধৰণৰ সাহিত্য দেখে তাৰপৰাই কাঢ়ি আনি সেইবোৰৰ ৰাজহুৱাকৈ দহন কৰিব বুলি তেওঁলিকে ঠিৰাং কৰিলে। তেওঁলোকে এখন কিতাপৰ দোকানৰ খানা-তালাচী কৰি বিশ-পঁচিশখনমান অশ্লীল কিতাপ জব্দ কৰিলে। প্ৰত্যেকজনৰে হাতত দুই বা তিনিখনকৈ কিতাপ আছিল। দলটোৰ দলপতিয়ে ক’লে – “আজিতো পলমেই হৈ গ’ল! কাইলৈ সন্ধিয়া খবৰ-কাকতত জাননী দি পৰহিলৈ কোনো ৰাজহুৱা স্থানলৈ

Read more

ঘড়ী (মূল লেখক: শ্ৰীযুত সুনীল গঙ্গোপাধ্যায়) – অনুবাদ: মুনমুন সৰকাৰ শইকীয়া

মোৰ হাতঘড়ীটো কোনে চুৰ কৰিছে মই নাজানো। ৰাতি ঘৰলৈ ঘূৰি অহা অলপ দেৰি হৈছিল, টোপনিৰ জাল ভগা নাছিল, দুখলপীয়া বাছৰ খিৰিকীৰ কাষত বহিবলৈ পোৱাটো বৰ সৌভাগ্যজনক, তাতে আকৌ ঠাণ্ডা বতাহ, টোপনি নহাকৈ পাৰেনে? আহিবই, ইয়াত আচৰিত হবলগীয়া কি আছে? তদুপৰি বাছত ঘড়ী পিন্ধি শুৱাত আপত্তি কৰিবলগীয়া একো নাই। টোপনি ভাগিলত দেখিলোঁ ‌গাড়ী পেট্ৰোল পাম্পত আহি ৰৈছে, বেয়া লগা নাই, এটা চিগাৰেট জ্বলালোঁ‌। বাছত বহি চিগাৰেট হুপিবলৈ পোৱাটোও বৰ মজাৰ। সময়টো চাবলৈ লওঁতেই গম পালোঁ‌ ঘড়ীটো কোনোবাই খুলি লৈ গ’ল। নামি

Read more

ই-মেইল আইডি (মূল: ৰাজীৱ আনন্দ) – পুৰবী এম কটকী

গধূলিৰ পৰা বহি বহি ৰাতি হৈ গ’ল। চিকুৱে উত্তেজিত মুখ আৰু খেলিমেলি হৈ থকা চুলিখিনিৰে সৈতে মাক-দেউতাকৰ কোঠাত সোমাল। মাক দেউতাকে শুৱলৈ লৈছিলেই। ভনীয়েকে বিচনাতে পৰি থমাচ হাৰ্দিৰ উপন্যাস ‘ফাৰ ফ্ৰম দা মেদনিং ক্ৰাউদ’ৰ হিন্দী অনুবাদ ‘কোলাহল চে দূৰ’খন পঢ়ি শেষ কৰাৰ কাষ চাপিছিল। : তুমি ইমান দেৰিলৈকে লেপটপৰ সম্মুখত কিয় বহি আছিলা? চিকুৰ অৱস্থাটো দেখি মাকে আচৰিত ভাৱে চাই সুধিলে। তুমি আজি কালি লেপটপৰ সম্মুখত বহি কি কৰি থাকা চিকু? : আৰে মা নুসুধিবা মই এনেকুৱা হ’ব বুলি ভৱাই

Read more

RTI ডাঙৰ নে ম’হ? মূল : সঞ্জীৱ গুপ্তা অনুবাদ : নীলাক্ষী কাকতি

ৰাতিপুৱাই ৰাতিপুৱাই লল্লনে বিহাৰৰ নিজৰ গাঁৱত তাৰ ম’হ ভূৰীৰ গাখীৰ খিৰাই আছিল৷ সেইফালে গৈ থকা মাষ্টৰজীয়ে তাক দেখি শুধিলে, : লল্লন ভালে আছানে? : সকলো থিকে আছে মাষ্টৰজী৷ যেতিয়ালৈ মোৰ লগত ভূৰী থাকিব তেতিয়ালৈ মই থিকেই থাকিম৷ দিনটোত দুবাৰ গাখীৰ দিয়ে ভূৰীয়ে৷ সেই গাখীৰ বেচি মই ভাল উপাৰ্জন কৰি আছোঁ৷ ৰামজীৰ এনেদৰেই কৃপা থাকিলেই হ’ল আৰু৷ মাষ্টৰজীয়ে হাঁহি হাঁহি ক’লে, : লল্লন তোমাৰ আৰু ভূৰীৰ জোৰা বৰ ভাল লাগে দেই৷ না তোমাৰ পৰিয়াল আছে না তাইৰ! দুয়ো দুয়োৰে ভাল চোৱাচিতা

Read more

ৰূপা মূল : হুমায়ুন আহেমদ অনুবাদ : মুনমুন চৰকাৰ শইকীয়া

: দাদা, আপুনি এটা ইণ্টাৰেষ্টিং গল্প শুনিবলৈ আগ্ৰহী নে? মই মানুহজনৰ মুখলৈ ভেবা লাগি চালোঁ। অলপ সময়ৰ আগতেহে তেখেতৰ লগত মোৰ পৰিচয় হৈছে, কথা-বতৰাও বিশেষ নাই হোৱা। মই ট্ৰেইনৰ বাবে ৰৈ আছোঁ নেকি জানিব খুজিলে। মই সন্মতি প্ৰকাশ কৰিলোঁ আৰু ভদ্ৰতাৰ খাতিৰত জানিব খুজিলোঁ তেখেত ক’লৈ যাব? মানুহজনে হাঁহি মুখে ক’লে, : মই কলৈকো নাযাওঁ, মই মোৰ পত্নীক নিবলৈ আহিছোঁ। তেওঁ চিতগাঁৱৰ পৰা আহি আছে। ট্ৰেইন দুঘণ্টা লেইট। ঘূৰি যাবলৈ মন যোৱা নাই। ঘৰলৈ যাম আকৌ আহিম, ভাবিলোঁ ৰৈ দিওঁ।

Read more

বুধনী মূল: বনফুল (বলাইচাঁদ মুখোপাধ্যায় ) অনুবাদ: কৰবী দত্ত

চাকি এটাৰ সৈতে যদি জীৱনক তুলনা কৰা হয় তেন্তে বিলটুৰ জীৱন বন্তিৰ তেল শেষ হৈ আহিছে বুলি কোনোমতেই ক’ব নোৱাৰি। কাৰণ বিলটুৰ জীৱন বন্তিৰ তেল -শলিতা পুৰামাত্ৰাই আছে, শিখাটিও উজ্বল হৈ জ্বলি আছে। কিন্তু জীৱন বন্তিৰ সেই শিখা নিৰ্বাপিত হ’ব। জোৰকৈ ফুৱাই তাক নিৰ্বাপিত কৰা হব। কাইলৈ বিলটুৰ ফাঁচী। সি দোষী নে নিৰ্দোষী সেই কথা আলোচনা কৰাৰ অধিকাৰ আমাৰ নাই। আইনৰ চকুত সি দোষী প্ৰমাণিত হৈছে আৰু সমাজৰ মংগলৰ বাবে তাক শাস্তি দিয়া হৈছে।  সিদিনাখন কাৰাগাৰলৈ ফুৰিবলৈ গৈ তাৰ আৰ্ত-কৰুণ

Read more
1 2 3 12