ফটাঢোল

কৌতুক-দেবজিত শৰ্মা

মোৰ বন্ধু আদিত্যৰ ঘৰলৈ দহজন আলহী একেলগে আহিল৷ পত্নীয়ে ভিতৰলৈ মাতি নি ক’লে, ‘ঘৰত চেনী নাই৷ কি কৰোঁ?’ বৰঠাকুৰ: তুমি চাহ বনাই আনিবা চেনী নোহোৱাকৈ৷ বাকী মই চম্ভালিম৷ চাহ আহিল৷ বৰঠাকুৰে ক’লে, “আজি খেল এটা খেলিছোঁ৷ একাপ চাহত চেনী দিয়া নাই৷ যাৰ ভাগত সেই কাপ চাহ পৰে কাইলৈ আমি তেওঁৰ ঘৰত চাহ খাবলৈ যাম৷” সকলোৱে মনে মনে চাহ খাবলৈ ধৰিলে৷ আলহীৰ মাজৰে এজনে আকৌ মন্তব্যও কৰিলে, “মোৰ চাহ কাপত ইমান চেনী দিছে, ডায়বেটিচ নহ’লেই হয়৷” ☆ ★ ☆ ★ ☆

Read more

কৌতুক-পূৰ্ণময়ী মেধি

দৰাৰ লগত গৈছোঁ, কইনা আনিবলৈ। বাছত সব একেলগে উঠিছোঁ। হাঁহি ফুৰ্তি কৰি গৈ আছোঁ, মাজে মাজে বিহু লগাই দৰাৰ লগৰবোৰে নাচিছে। অলপ দূৰ গৈয়ে এজনৰ চিঞৰ বাখৰ আৰম্ভ হ’ল, “হেৰৌ, ৰহ! বাছ ৰখা, বাছ ৰখা”! ড্ৰাইভাৰে শুনাই নাই, কোনেও গুৰুত্ব দিয়া নাই। বাছ গৈ আছে। এবাৰ সি “ৰহ ঐ (অশ্লীল), মোবাইল পৰিল” – বুলি চিঞৰাত জোৰত ড্ৰাইভাৰে ব্ৰেক মাৰিলে। সবৰে ইচ ইচনি, এঃ গ’ল মোবাইল ইয়াৰ। সিও জাপ মাৰি নামি আহি আকৌ উঠিল। সব ব্যস্ত হৈ পৰিল। সুধিলে ঠিকে আছেনে

Read more

কৌতুক-ডাঃ পাৰ্থসাৰথি ভূঞা

হোমৰ গুৰিত দৰা আৰু কইনা। পূজাৰীৰ মন্ত্ৰপাঠ চলি আছে। এইবাৰ পূজাৰীয়ে দৰা কইনা দুয়োকে থিয় হ’বলৈ দিলে আৰু মন্ত্ৰ মাতি থকাৰ লগে লগে হোমৰ জুইৰ কাষে কাষে ঘূৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে।  পূজাৰী : মই মন্ত্ৰ মাতি যাম, দুয়ো হোমৰ কাষে কাষে ঘূৰিব, কইনা আগে আগে দৰা পাছে পাছে….ঔম,  ধৃং ক্ৰিং প্ৰজাপতেয়….. তেনেতে দৰা কইনাতকৈ আগবাঢ়ি গ’ল, পূজাৰীয়ে বোলে,  : হেই হেই…কইনা আগত, দৰা পাছত, ঔম মঙ্গলম ভগবানে…….” এইবাৰ আকৌ দৰা কইনাতকৈ আগ পালেগৈ। পূজাৰীয়ে অতিষ্ঠ হৈ বোলে,  : বাচা, কথা বুজি

Read more

কৌতুক- বিজয় মহন্ত

1. নগেনে কথা ক’লে সদায় ৰেফ এদাল লগাই কৈছিল ভাবিছিল তেনেকে ক’লে ইচমাৰ্ট শুনি৷ টেট বাইদেউঃ লিখাচোন বছৰত কেইমাহ থাকে নগেনঃ বাৰ্ টেট বাইদেউঃ বাৰৰ কথা কোৱা নাই মাহৰ কথা কৈছো নগেনঃ এক ডজন থাকে বাইদেউ৷ টেট বাইদেউঃ গুড! নগেন ফিলিং ইচমাৰ্ট এগেইন! 2. ইচকুলত বাইদেউ নতুন৷ সকলোৰে নাম আৰু ঘৰ ক’ত সুধিছে এফালৰ পৰা৷ যদুঃ যদু বৰা, মধুপুৰ৷ মধুঃ মধু গগৈ, কমলাবাৰী৷ কমলাঃ কমলা দেৱী, মাখনিগাওঁ৷ মাখনীঃ মাখনী বৰা, গজমূৰা গাওঁ৷ নগেনৰ পাল পৰিল৷ সি দোধোৰমোধোৰত পৰিল৷ এতিয়া নগেন

Read more

অভ্যাস-আদিত্য জ্যোতি বৰঠাকুৰ

এবাৰ কেইজনমান নাবিকে সাগৰেদি যাত্ৰা কৰা অৱস্থাত প্ৰচণ্ড ধুমুহাৰ সন্মুখীন হ’ল৷ তাৰে চাৰিজনৰ কোনোমতে প্ৰাণ ৰক্ষা পৰিলেও ঢৌৱে নি তেওঁলোকক এটা দ্বীপত আবদ্ধ কৰি পেলালে৷ নাওখন ধ্বংস হোৱাৰ ফলত মানুহৰ বসতি নথকা দ্বীপটোত তেওঁলোক যোগাযোগ হীন হৈ পৰিল৷ প্ৰথম দুই এদিনত অসুবিধা পালেও লাহে লাহে দ্বীপটোৰ পৰিবেশৰ লগত অভ্যস্ত হৈ পৰিল৷ পূৰ্বৰ দৰে কামো নোহোৱা হ’ল জীৱনটোত৷ কেৱল খোৱা, শুৱা আৰু আড্ডা মৰা বা তাচ খেলা (এজনৰ পকেটত কেনেবাকৈ তাচপাতৰ পেকেট এটা আছিল, দ্বীপলৈ অহাৰ সময়তে)৷ এনেদৰেই দিন পাৰ হৈ

Read more

কৌতুক-ৰিন্টুমনি দত্ত

নগেনঃ কালি এটাক ভাল পিটন দিলোঁ মানে বৈদ্য পিটন। খগেনঃ কাক দিলি ঔ? চোৰ এটাক। সি আমাৰ বিছনাৰ তলত আহি সোমাইছিলহি৷ চিনি পোৱা নাই কাৰ লগত খেলিবলৈ আহিছে! তাৰপিছত? তাৰপিছত আৰু কি? বিছনা তলৰ পৰা উলিয়াই আনি এনেকুৱা পিটন দিলোঁ চকুৰে সৰিয়হ ফুল দেখি গৈছে চোৰে। কোনোমতে জীৱটো লৈ চুঁচৰি বাগৰিহে পলাইছে মোৰ হাতৰ পৰা। আচ্ছা। কালি কেতিয়া? কালি ৰাতি। ৰাতি কেইটা বজাত? তই দেখোন সন্ধিয়াতে শুৱ। ৰাতি নেদেখই। ৰাতি কেইটা বজাত? ধেই বজা চজা মনত নাই। মই আৰু সপোনটো

Read more

কৌতুক – ডা৹ পাৰ্থ সাৰথি 

 (1)   আয়ুৰ্বেদিক পান সন্ধিয়া ওলাই গ’লে পাণ এখন খাওঁ। আজি দোকানখনত ৰৈ থাকোঁতে এজনে আহি দোকানীজনক ক’লে, : মোক দুখন আয়ুৰ্বেদিক আৰু দুখন এল’পেথিক পেক কৰি দিবা। দোকানীজনে হ’ব বুলি কৈ পাণ বনাবলৈ ল’লে। মই কৌতূহলেৰে লক্ষ্য কৰি দেখিলোঁ, দুখন জৰ্দা আৰু দুখন মিঠা পাণ বনাইছে। মিঠা কেইখন চাগে আয়ুৰ্বেদিক, মানে চাইড এফেক্ট নাই! (2)   মূৰ্গ মাছাল্লাম সন্ধিয়া বজাৰলৈ যাওঁতে চিনাকি নাপিত এজনে মাত লগালে : ছাৰ, নমস্কাৰ মই বোলো, : অ’ নমস্কাৰ, আজি দেখোন ধুনীয়া কাপোৰ পিন্ধি ওলাইছা? ক’লৈ

Read more

কৌতুক – পদ্মলোচন ভৰদ্বাজ

আমাৰ বন্ধু গ’ল বেলেগ এটা বন্ধুৰ বিয়াৰ খবৰ ল’বলৈ । দৰা : ঐ কিবা এটা উপায় দে মানুহজনীক  ইম্প্ৰেছ কৰিব পৰাকৈ। : তইতো মদ নাখাৱ নহয়, বিয়াৰ পাছত এদিন ঘৰলৈ মদৰ ফুল বটল লৈ যাবি। দেখিয়ে তোৰ ৱাইফৰ চিঞৰ বাখৰ আৰম্ভ হৈ যাব। তেতিয়া তই বটলটো ভাঙি ক’বি, “তুমি বেয়া পোৱা যেতিয়া জীৱনলৈ মুখত নিদিওঁ।” বিয়াৰ পাছত এক সন্ধিয়া, উপদেশ মতেই দৰা মদৰ বটলৰ সৈতে পৰিবাৰৰ আগত ওলাল। হাতত বটল দেখি পৰিবাৰে মাত দিলে “মোক কিন্তু চ’দা লাগিব দেই!” ☆

Read more

কৌতুক – কৃষ্ণ দাস

চিদা দা :- হেৰা  হয়নে? অ’ ভাগ্যৱতী, আজি ৰন্ধা এই তৰকাৰিখনৰ কি নামনো? মিনতী খুৰী :- কি হ’লনো, কিয় সুধিলে? চিদা দা :- আস্  মোকতো স্বৰ্গত সুধিব, তই কি খাই মৰিলি বুলি? ☆ ★ ☆ ★ ☆

Read more

কৌতুক – গৌৰীশংকৰ শৰ্মা

পুৰুষ : ছাৰ…. ছাৰ…. মোৰ মানুহজনী হেৰাল….!!! ছাৰ : হেৰৌ মূৰ্খ,  পুলিচ ষ্টেচনলৈ যা। এইটো ৰে’লৱে ষ্টেচনহে…!!! পুৰুষ : ফূৰ্তিতে ক’বই পৰা নাই ছাৰ, ক’লৈ আহিলোঁ…..!!! ☆ ★ ☆ ★ ☆

Read more
1 2 3 4 5 28