ফটাঢোল

হেপ্পী স্বাধীনতা দিৱস – দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য

: বন্ধু, কবিতা এটা লিখিবলৈ ষ্টাৰ্ট কৰিছোঁ। শুনিবি? : মইতো ভাই কবিতা-চবিতা বুজিয়েই নাপাওঁ। সেই যে ‘গোলাপ’ ফুলক সুধিছিল কবিয়ে -“কাৰ পৰশত ফুলিলি বান্ধৈ?”, মই মাথা নষ্ট কৰি দিছিলোঁ ভাবি ভাবি। আমি হাতেৰে ফুল চিঙোহে। হাতৰ আঙুলিৰ চেপাত কি ফুল ফুলিব? নাম নাজানো। ছাৰক সুধিছিলোঁ পঢ়াই থাকোঁতে। দুকোব দিলে। মনে মনে ৰ’লোঁ। : মোৰটো শুনিবি নে? : মাতি যা। শুনি যাম৷ মই ক’লোঁ তাক। তাক মানে অনন্তক। সি মোৰ লগত কলেজত একেলগে পঢ়া। বহুবছৰ অ’ত ত’ত ঘূৰি ফুৰি মই থকা

Read more

ঠেলাৰ নাম বাবাজি – নাজিয়া হাচান

ৰহমানদাৰ মানুহগৰাকীয়ে পুৱা পাঁচ বজাতেই শোৱা পাটী এৰে। ল’ৰা ছোৱালীহালৰ স্কুলবাছখনৰ ড্ৰাইভাৰটোৰ মুখখন বৰ বেয়া ধৰণে চোকা। সেয়ে সময়ত তেওঁ দুয়োটাকে বাছত উঠাই দিয়েগৈ। লাগিলে যিয়ে নহওক, পুৱাই পুৱাই কাৰোবাৰ বকবকনি শুনিব নোৱাৰি বুলি। ল’ৰা ছোৱালীৰ কামখিনি শেষ কৰি তেওঁ ৰহমান চাহাবৰ বাবে পুৱাৰ আহাৰ যোগাৰ কৰাত লাগি গ’ল। ‘হেৰা! হ’লনে নাই ৰান্ধি’ – এইবুলি গা-পা ধুই ৰহমান চাহাবে খৰধৰকৈ চকীখন টানি, টেবুলৰ সন্মুখত বহি ল’লেহি। এনেহেন ব্যস্ততা তেওঁৰ মুখত দেখা গ’ল যেন পুৱা পাঁচবজাৰপৰা ন বজালৈকে তেওঁৱেই ঘৰখনৰ সমস্ত

Read more

বেলেগৰ এওঁ – জীতা ফুকন

সদায়নো আমাৰ এওঁৰ কথা কিমান লিখিম। আজি বেলেগৰ এওঁৰ কথাকে লিখোঁ‌ বুলি ভাবিলোঁ‌। আমাৰ এওঁতো সাতঘাটৰ চেঙেলী। পিছে বেলেগৰ এওঁবোৰ যে ইম্মান ভাল। মৰম দয়াৰ সাগৰ। উদাহৰণস্বৰূপে আমাৰ ওচৰৰ বৰুৱানীৰ এওঁ। আযৌ ঘৈণীয়েকজনীক ইমান মৰম কৰে। পানীলগা জ্বৰ হ’লে গৰমপানী কৰি ভৰি ধুৱাই দিয়ে, নহৰু তেল মালিচ কৰে, জালুক দি তৰকাৰী বনাই খুৱায়। আৰু চুলি ধুবলৈ খাৰণি বনাই দিয়ে। মোৰ দেখিয়েই মনটো হিংসা লাগি যায়। হ’ল বুলিনো আৰু ইমান পেনপেনীয়া হ’ব লাগেনে। তথাপিও মৰম চেনেহৰ কথা দিয়কচোন। আৰু আমাৰতো সেইবোৰক

Read more

বিৱিও চে পাংগা মেহেংগা পৰেগা – কমল তালুকদাৰ

বাপুকণে বিয়া পতা বহু দিন হ’ল৷ পত্নীয়ে সদায় বাপুকণক কয়, : বিয়া হোৱা ইমান দিন হ’ল, আপুনি মোক ক’তো ফুৰাবলৈও নাই নিয়া! অলপ ফুৰি আহোঁ ব’লক৷ বাপুকণ হ’ল নিজৰ মতত চলা মানুহ, যি ক’ব তাৰ মতে সেয়ে সত্য৷ কেৱল নাই আৰু নহ’ব। এদিন হঠাৎ বাপুকণে ক’লে, : ক’ত ফুৰিবলৈ যাবা? পত্নীয়ে উৎসাহিত হৈ তপৰাই মাতিলে, : সঁচাই নে? নেপাললৈ যাওঁ‌ ব’লক৷ বৰ সুন্দৰ হেনো৷ বাপুকণে বোলে, : নাই নাই নহ’ব, বিদেশলৈ কিয়? আমাৰ অসমতে ভাল ঠাই আছে, ব’লা উজনি অসমৰ

Read more

লাখ টকা দান – মনালিছা পাঠক নেওগ

আজি এজনক পুৱাই পুৱাই ২৫ লাখ টকা দি দিলোঁ নহয়। আজি ৰাতিপুৱা মুডটো অলপ অফ আছিল৷ খিটিং খাটাং এখন লাগি আছিলোঁ মানে গৃহস্থৰ লগত৷ তেনেকুৱাতে এজনে ফোন কৰিছে নহয়। মই ইফালে পাকঘৰৰ কাম কৰি আছোঁঁ, লৰালৰি হৈছে। সোনকালে খানা লাগে গৃহস্থক। দাইলত তেল মৰাৰ সময়তে কৰিবলৈ পালে বপুৰাই ফোনটো। হেল্ল’ বুলি ক’বলৈহে পালোঁ.. ইফালৰ পৰা টে টেকৈ মাতিলেই নহয়। : হেল্ল’ দিদি.. মই বোলো এইটো হিন্দীভাষী কোন ভাইয়া ওলাল মোৰ। মোৰ ভাবত যতি পেলাই সি কৈ উঠিল। : হেল্ল দিদি

Read more

ধাৰ – পাৰ্থপ্ৰতিম চৌধুৰী

১) মই বৰ্তমানৰ কৰ্মক্ষেত্ৰত যোগদান কৰা দুসপ্তাহমানহে হৈছে৷ দৰমহা পাব পৰা হোৱাই নাই৷ বিভাগত দুপৰীয়া অকলে বহি আছিলোঁ৷ কোঠালৈ সোমাই আহিল বীৰেণ৷ : ছাৰ : কি হে বীৰেণ ? : ছাৰ, মোৰ অলপ বিপদ হৈছিল, বেয়া নাপায় যদি টকা দুশ দিব, মই অহা সপ্তাহত ঘূৰাই দিম। ইপিনে মোৰ হাতত দুশ মানহে টকা আছে , গোটেইখিনি বীৰেণক দিলে মই কাৰ পৰা ল’ম? মানুহজনৰ মুখলৈ চাই বেয়াও লাগিল৷ মই ক’লোঁ, : মোৰ লগত বেছি পইচা নাই, এশ টকাহে দিব পাৰিম, হ’বনে? :

Read more

দৈনন্দিন – কমলা দাস

বিয়াৰ পিছত দৰা আৰু কইনাই শৰণ লোৱাটো অসমীয়া সমাজৰ এটা নিয়ম৷ কিছুমানে বিয়াৰ আগতেই শৰণ লয়৷ কিছুমানৰ আকৌ বিয়াৰ পিছতো শৰণ ল’বলৈ থাকি যায় বিশেষ কিছুমান সমস্যাৰ বাবে। বিশেষকৈ মতা মানুহবিলাকেই পিছলৈ ৰৈ যায়৷ কিন্তু ডেকা কালত শৰণ নল’লেও বুঢ়া কালত হ’লেও সকলোৱে শৰণ লোৱা দেখা যায়৷ কাৰণ ঠাই বিশেষে শৰণ নল’লে নিজৰ ল’ৰা ছোৱালীক বিয়া দিব নাপায় বুলি কয়৷ দুজন, তিনিজনে একেলগে শৰণ ল’লে সেই কেইজনৰ মাজত সখি বা সখীৰ সম্বন্ধ হৈ যায় হেনো৷ এদিন তেনেকৈ নতুন চাৰিযোৰ দৰা

Read more

ক্ৰীড়াসন – বিশ্বজ্যোতি দেৱ মহন্ত

— ইচ ৰাম! তুমি ইমান সময়ে ইয়াতে সোমাই আছা, ইপিনে মই চাহকাপ দি ৰৈ আছোঁ.. :– ….. :– কি হ’ল আজি? আনদিনা দেখোন পাঁচ মিনিট পলম হ’লেই মুখখন টেমীটো যেন হয়.. :– …. :– চাহকাপ দেখোন ঠাণ্ডাই হ’ল। খোৱাই নাই। গৰম কৰি আনি দিওঁ নেকি? :– নালাগে দিয়া। আজি এনেকৈয়ে হৈ যাব। :– উৱা.. মাতষাৰ দিলা যে! :– নহয় হে। মই অলপ বিজি হৈ আছোঁ। :– তুমি দেখোন বহিহে আছা। কিহত নো বিজি? :– নহয়, মানে মই আসন কৰি আছোঁ।

Read more

ভাৰ ম্যে যায়ে বাৰ্থডে, টোপনি মেইন – প্ৰতীক্ষা শইকীয়া

মানুহজনৰ বাৰ্থডে আছিল, ২৯ ডিচেম্বৰ। বিয়াৰ পিছত প্ৰথম বাৰ্থডে না, কুচ তো স্পেচিয়েল বনতা হ্যে। যোৱা বছৰৰ পৰাই প্লেন, বিয়াৰ আগৰেপৰাই কওঁ, চাবা আকৌ, যেতিয়া তোমাৰ লগত থাকিম, তোমাৰ কাৰণে অমুক কৰিম, তমুক কৰিম, স্পেচিয়েল কেক্‌ কাটিম মাজৰাতি, তোমাৰ বাৰ্থডেত গোটেই ৰূমত বেলুন আৰি কেণ্ডেল জ্বলাম, তুমি কেক্‌ কাটিবা….প্ৰথম মোক অলপ খুৱাবা, অলপ মই তোমাক খুৱাম, ৱাহ! কিমান যে ভাল লাগিব! মাজৰাতি কেৱল তুমি আৰু মই! আহিল সেই প্লেনক বাস্তৱত ৰূপ দিয়াৰ সময়। ২৮ ডিচেম্বৰ, মানুহজনৰ লগৰ এজনৰ হতুৱাই শিৱসাগৰৰ

Read more

ছেমিনাৰ – ড° সোণালী বুঢ়াগোহাঁই

নেশ্যনেল ছেমিনাৰখনৰ চিন্তাই অমৰ ফুকনৰ খাৱন-শোৱন নোহোৱা কৰিছে৷ বিষয়বস্তুটো বেলেগ হোৱাহলে কথা নাছিল। অসমৰ দৰে বিবিধ জনগোষ্ঠীৰ সামাজিক ধৰণ-কৰণ আৰু কৃষ্টি সংস্কৃতিৰে ভৰি থকা ৰাজ্যত এই বিষয়ে বিতৰ্কৰসৃষ্টি কৰাৰহে সম্ভাৱনা বেছি। ইয়াৰ আগতেও অমৰে দুই তিনিখন নেশ্যনেল ছেমিনাৰ, কৰ্মশালা সফলভাবে পৰিচালনা কৰিছে। কিন্তু এইবাৰ শেনৰ এজাত। নেশ্যনেল ছেমিনাৰ যেতিয়া টকা-পইচাৰ কথাও আছে। কাৰ্যকৰী সভাত মন্ত্ৰী গোস্বামীক লগ কৰি অলপ ফাণ্ডৰ বাবে আবেদন কৰাৰ কথা সকলোৱে ক’লে। “মাছ নাপালেও পানীকে ঘোদালি চাওঁ” মনোভাবেৰে এপইণ্টমেণ্ট এটা লৈ অমৰে তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈ হাতে

Read more
1 2 3 32