ফটাঢোল

যুদ্ধ আৰু শান্তি- চুমী মহন্ত

যুদ্ধ আৰু শান্তি। বৈপৰীত্যৰ অৰ্থ বহনকাৰী দুটা শব্দ। দুয়োটা শব্দৰে অৰ্থ যিদৰে ভিন্ন, সেইদৰে দুয়োটাৰে অন্তৰ্নিহিত শক্তিও তাৎপৰ্যপূৰ্ণ তথা পৰাক্ৰমী। যিদৰে যুদ্ধই সমগ্ৰ বিশ্বলৈ পৰিৱৰ্তনৰ জোৱাৰ আনে, সলনি কৰি তুলিব পাৰে সভ্যতা আৰু সমাজ, ঠিক সেইদৰে শান্তিয়েও সমগ্ৰ বিশ্বক অন্য এক মাত্ৰালৈ উন্নীত কৰিব পাৰে। কিন্তু পৰিবৰ্তনকামী হ’লেও দুয়োটাৰে পন্থা সম্পূৰ্ণ বেলেগ। বিশ্বৰ উল্লেখযোগ্য তথা বিখ্যাত যুদ্ধৰ ভিৰত অন্যতম কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধ (পৌৰাণিক কালৰ), প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ, দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ আদিয়ে বিশ্বখনক এক ধ্বংস যজ্ঞলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছিল। তেতিয়াই মানৱ জাতিৰ প্ৰতিটো অন্তৰাত্মাই শান্তি

Read more

টিৰাপ সীমান্ত আৰু নৃগোষ্ঠীয় সংগ্ৰহালয় – গীতিমল্লিকা গগৈ

অসমৰ জাতীয় ইতিহাসত টিৰাপ সীমান্তৰ গুৰুত্ব তেনেই উলাই কৰিব পৰা বিধৰ নহয়। বিশেষকৈ অসমীয়া হিচাপে জাতি গঠন প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হোৱা আহোম ৰাজত্বৰ প্ৰথম অৱস্থাৰ পৰাই অঞ্চলটো দৃশ্যপটলৈ আহিছিল। আহোমসকল এই অঞ্চলৰ মাজেদিয়েই ম্যানমাৰৰ পৰা ভাৰতত প্ৰৱেশ কৰিছিল। তাৰ পৰৱৰ্তী সময়তো মঙ্গোলীয় জনগোষ্ঠীৰ সকলোবোৰে এই পথেদিয়েই প্ৰৱজন কৰিছিল। সেইফালৰ পৰা বিভিন্ন জাতিগোষ্ঠীৰ সমাহাৰেৰে তেতিয়া দিনৰ পৰাই অঞ্চলটো গুৰুত্ব লাভ কৰিছিল। আহোম যুগৰ পৰিসমাপ্তিত ইংৰাজ আমোলৰ সময়ত দ্বিতীয় মহাযুদ্ধৰ সময়তো জাপানী সৈন্যবিলাকৰ ভাৰতত প্ৰৱেশৰ সহজ পথ হিচাপে টিৰাপ সীমান্তৰ পাটকাই পৰ্বতমালাই চিহ্নিত

Read more

‘ভাৰতৰ ইতিহাসত কন্যাভ্ৰুণ হত্যাৰ পৰিপোষণ’ — From Womb to Tomb, এক অনুপলব্ধিৰ দস্তাবেজ -ধনশিৰি 

‘তেনেহ’লে এইষাৰ কথাই সঁচা নে যে নমৰিলে নাৰীৰ মুক্তি নাই?’ – তছলিমা নাছৰিন ২০১৭ চনৰ মাৰ্চ মাহৰ কোনোবাটো দিনত মুম্বাই চহৰৰপৰা প্ৰায় চাৰিশ কিলোমিটাৰ দূৰৰ জনবিৰল অঞ্চল এটাত অৱস্থিত এটি শুকান খালৰ বাদামী ৰঙৰ নৰম মাটিতেই উদ্ধাৰ হৈছিল প্ৰায় ঊনৈশটিকৈ কন্যা শিশুৰ ভ্ৰুণ৷ ক্ষুদ্ৰাতিক্ষুদ্ৰ এই মানৱ শিশুকেইটাৰ দেহাভৰণ কৰা হৈছিল নাতিদূৰৈত অৱস্থিত চিকিৎসালয়খনৰ নীলবৰণীয়া একো একোটা প্লাষ্টিকৰ বেগেৰে মেৰিয়ায়৷ সংযুক্ত ৰাষ্ট্ৰ জনসংখ্যা কোষৰ প্ৰতিবেদন মতে প্ৰায় ১১৭ মিলিয়ন কন্যা জনসাংখ্যিকীয় হিচাপত পৃথিৱীয়ে হেৰুৱাইছে একমাত্ৰ গৰ্ভস্থ শিশুৰ লিংগ পৰীক্ষাৰ কাৰণে৷ একেদৰে

Read more

হাঁহি, ধেমালি, প্ৰশংসা আৰু হেঁপাহৰ মাতষাৰ- আৰাধনা বৰুৱা

১) হাঁহিত সৰগী সুখ পুখুৰীৰ পানীত সৰু শিলগুটি এটা দলিয়াই দিলে শিলটো পৰা ঠাইত সৃষ্ট আঙুঠিৰ দৰে বলয়টো ক্ৰমাৎ বাঢ়ি গৈ অসংখ্য বৃহৎ বলয়েৰে পুখুৰীৰ পাৰ চোৱেগৈ৷ হাঁহিবোৰ ঠিক তেনে৷ হাঁহিয়ে ইজনৰ পৰা সিজনলৈ হাঁহি বিয়পায়৷ ব্যস্ততাৰ যান্ত্ৰিকতাত হাঁহিয়েইতো প্ৰাণৰ সঞ্চাৰ কৰে, মানুহক সুখী কৰি ৰাখি জীয়াই থাকিবলৈ প্ৰেৰণা দিয়ে৷ আজিকালি হাঁহিবৰ বাবে অজুহাত বিচাৰিব লাগে৷ ব্যস্ততাৰ হাঁহাকাৰত মানুহে হঁহাৰ অভ্যাস ধৰি ৰাখি দীৰ্ঘায়ু হ’বৰ বাবে লাফিং ক্লাব খোলাৰ দৰে প্ৰয়োজনীয়তাও এতিয়া আহি পৰিছে৷ ভাৱি চালে আচৰিত নহয় জানো? ’হাঁহি’,

Read more

জাতি-ৰাষ্ট্ৰ আৰু নাৰী -অসমী গগৈ

নাৰী-সাম্প্ৰতিক কালৰ আলোচনাৰ অন্যতম বিষয়৷ ন+অৰি=নাৰী অৰ্থাৎ যাৰ কোনো শত্ৰু নাই৷ আজিৰ আমাৰ আলোচনাৰ বিষয়বস্তু নাৰী নাৰীৰ সৈতে জড়িত আছে বহুতো বিষয় নাৰীমন বা মানসিকতা, নাৰীমুক্তি, নাৰী স্বাধীনতা, স্থিতি সমঅধিকাৰ ইত্যাদি ইত্যাদি৷ অৱশ্যে আজি এইবিলাক বিষয়ক দূৰলৈ থৈ আলোচনা কৰিবলৈ লোৱা হৈছে এটা জাতি আৰু এখন ৰাষ্ট্ৰ গঠনৰ উন্নয়নত নাৰীৰ ভূমিকা কি বা নাৰীয়ে কেনে ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিব পাৰে ইত্যাদি কথা৷ এতিয়া আমি প্ৰথমেই চাব লাগিব জাতি কি? কুল বংশ বা শ্ৰেণী এনেদৰে মাথোঁঁ অৰ্থটো কৈ নথৈ বহলভাৱেও আমি ব্যাখ্যা

Read more

উৎসৱ পালনৰ প্ৰৱণতা : চমু দৃষ্টিপাত- শিল্পাশ্ৰী দাস

উৎসৱ পাৰ্বণ বুলি ক’লে প্ৰত্যেকৰে মন প্ৰফুল্লিত হৈ উঠে। অকল মোৰ বা আপোনাৰ বুলিয়েই নহয়, উৎসৱ বুলি ক’লে সমাজৰ প্ৰতিটো শ্ৰেণীৰ মানুহৰ মাজত ভাল লগা অনুভৱে ক্ৰিয়া কৰি যায়; সেয়া নিতান্তই স্বাভাৱিক। বহুদিনৰ অপেক্ষাৰ অন্তত যেতিয়া হেঁপাহৰ উৎসৱৰ দিনটো আহি পায়, মনলৈ অনাবিল আনন্দ আহে। ৰং-ৰহইচ, সাজ-পোছাকৰ পৰা আদি কৰি খাদ্য সম্ভাৰৰ কথাও উৎসৱ বিশেষে আহি পৰে। মুঠতে, দশোদিশ ভাল লগা পৰিৱেশেৰে পূৰ্ণ হৈ উঠে। পিছে এই কথাৰ পৰা ফালৰি কাটি অন্য এক বিষয়লৈহে যাব ওলাইছোঁ। সেয়া হ’ল, সময়ে অসময়ে

Read more

শিশুটিৰ সুৰক্ষা আৰু আমাৰ দায়িত্ব – সীমাশ্ৰী  দেৱী

যৌন নিৰ্যাতন বৰ্তমান সময়ৰ এক ভয়ংকৰ সামাজিক  সমস্যা হৈ পৰিছে৷ দিনে দিনে শুনিবলে পোৱা হৈছে যৌন নিগ্ৰহৰ একো একোটা নিৰ্লজ্জ কাহিনী৷ কণমানিজনীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সত্তৰোৰ্ধৰ নাৰীও বলি হৈছে কোনোবা বিকৃত কামাতুৰৰ দ্বাৰা ৷ কিন্তু কিয় মানুহে এনে ঘটনা সংঘটিত কৰে? বহুতে ক’ব বিচাৰে হাইপাৰছেক্সুৱেলিটি বা অত্যাধিক কাম উত্তেজনাৰ কাৰণে বহুতে এনে ঘটনা সংঘটিত কৰে৷ আনহাতে বহুতেই নিৰক্ষৰতা, দৈন্যতা, হতাশগ্ৰস্ততা বা বিকৃত মানসিক ৰুচি, ইন্টাৰনেটৰ অপব্যৱহাৰ, সহজলভ্য নীলা ছবি আদিক এনে জঘন্য ঘটনাৰ কাৰক বুলি কয়। কিন্তু কাৰক যিয়েই নহওক

Read more

“এখন জটিল মনস্তত্বমূলক নাটক : সত্যপ্ৰসাদ বৰুৱাৰ ‘মৃণালমাহী’ ” – চাহিন জাফ্ৰি

অসমীয়া নাট্য জগতৰ এজন চিৰ স্মৰণীয় ব্যক্তি সত্যপ্ৰসাদ বৰুৱাক(১৯১৭-২০১১) নাট্যপ্ৰভাকৰ নামেৰেও জনা যায়। তেওঁ একেধাৰে নাট্যকাৰ, অভিনেতা, নাট পৰিচালক ,নাট প্ৰযোজক ,সমালোচক আৰু নিবন্ধকাৰো আছিল। নাটক আৰু অভিনয়কে জীৱনৰ একমাত্ৰ সাধনা হিচাবে লোৱা বৰুৱাই ভালেকেইখন মৌলিক নাটক ৰচনা কৰাৰ উপৰিও কেইবাখনো অভিযোজিত আৰু অনুবাদ নাটকো ৰচনা কৰিছিল। চাকৈ-চকোৱা(১৯৪০),কল্পনাৰমৃত্যু(১৯৪০),শিখা(১৯৫৭),জ্যোতিৰেখা(১৯৫৮),শ্বাশ্বতী(১৯৬৬),ভাস্বতী(১৯৬৬),দুপৰনিশা(১৯৬৬),জৱালা(১৯১৬),নায়িকা নাট্যকাৰ(১৯১৬),মৃণালমাহী(১৯৭৬),ধৰালৈ যিদিনা নামিব সৰগ(১৯৮৬),আশা(১৯৮৬),ফুলকলি(১৯৮৬)অনাৰকলি(১৯৫৭),কুনালকাঞ্চন(১৯৮৬),সিংহাসন(১৯৮৬) আদি নাটক তেওঁ ৰচনা কৰিছিল। সত্যপ্রসাদ বৰুৱাৰ মৃণালমাহী নামৰ নাটকখন ফ্রয়েডীয় মনস্তত্ত্বমূলক নাটক। সন্তানহীনা নাৰী এগৰাকীৰ সন্তান লাভৰ কামনা আৰু তীব্র নিসংগতাৰ ফলত সৃষ্টি হােৱা এবিধ জটিল মানসিক

Read more

ইতিবাচক মনােভাব গঢ়াৰ সংকল্প – গীতিমালিকা নেওগ

চাই থাকোতেই ২০১৯ বৰ্ষই বাগৰ সলালে। প্ৰকৃততে এখন কেলেণ্ডাৰ সলনি হােৱাৰ বাহিৰে বাকী সকলােবােৰ গতানুগতিক হৈয়ে ৰ’ল। পুৱাৰেপৰা সেই একেই কর্মব্যস্ততা। তাৰিখটো নজনা হ’লে কোনাে পার্থক্য নথকা এটা দিন। সূর্য উদয় হৈছে আৰু অস্ত গৈছে। কিন্তু এই দৈনন্দিন সকলাে কাম-কাজৰ মাজতাে আমি নৱবৰ্ষৰ প্রথম দিনটোত আনক শুভেচ্ছা জনাইছোঁ, হাঁহি-ধেমালিৰে আনন্দ অনুভৱ কৰিছোঁ। ২০২০ বৰ্ষটোকো আদৰি লৈছােঁ তাৰ ওপৰতেই আলম লৈ জীৱন যাপনৰ পদ্ধতি কিছু সলনি কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব পাৰোঁ। খ্রীষ্টোফাৰ মার্লিয়ে কৈছিল — জীৱন হ’ল এটা বিদেশী ভাষা। কোনাে মানুহেই

Read more

শেষ বেঞ্চৰ শিক্ষাৰ্থীলৈ “চাকৰি ক’তেনো পাম” ~ অগতানুগতিক গ্ৰন্থ – অনামিকা বড়া

কোৰা (Quora) নামৰ অতি জনপ্ৰিয় প্ৰশ্নোত্তৰৰ ৱেবছাইটটোত এবাৰ বিখ্যাত ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ ৰামানুজনক লৈ উত্থাপিত প্ৰশ্ন এটি আছিল ৰামানুজনে এফ. এ. পৰীক্ষাত গণিতত মাত্ৰ ৫৭ শতাংশ নম্বৰ পাইও গণিতত জিনিয়াছ কেনেকৈ। এই প্ৰশ্নৰ এক বিশেষ উত্তৰ দিছিল বালাজী বিশ্বনাথন নামৰ লোকজনে। সেই উত্তৰতে তেওঁ কোৱা এষাৰ কথা আছিল এনেধৰণৰ, “আমাৰ শিক্ষা ব্যৱস্থাটো যিহেতু অতিপাত প্ৰতিভাসম্পন্ন বা বাধাগ্ৰস্ত কোনোটোৰ বাবেই প্ৰস্তুত কৰা হোৱা নাই গতিকে দুয়োটা শ্ৰেণীকেই মেধাৰ মাপকাঠীৰ একেবাৰে তলতহে ৰখা হ’ব। আমাৰ শিক্ষা পদ্ধতিৰ চৰম ব্যৰ্থতা এয়াই যে ই অসাধাৰণ

Read more
1 2 3 4 5 20