ফটাঢোল

পৰিৱৰ্তন- মণিষা কাকতি

লাহে লাহে কথাটো সকলোৰে নজৰত পৰিবলৈ ধৰিলে। কেইদিনমানৰপৰা কিবা এটা যেন সলনি হৈছে। হাবি-বন, হাৱা-পানী নলা-নৰ্দমা, ৰাস্তা-ঘাট সকলোবোৰে যেন নতুনকৈ প্ৰাণ পাই উঠিছে। চিৰবৈৰী মনুষ্যৰ ভিৰবোৰ ক্ৰমাৎ নাইকিয়া হৈ আহিছে। আগে পিছে নঘটা এক অদ্ভুত পৰিৱৰ্তন পশু-পক্ষীজাকৰ চকুৰ আগত ঘটিবলৈ ধৰিছে। ইয়াৰ কাৰণ কি কোনেও নাজানে। যুগ যুগ ধৰি মনুষ্যৰ স্বাৰ্থপৰতাৰ বলি হৈ অহা জন্তুবোৰে পাহৰি পেলাইছিল স্বাধীনতাৰ সোৱাদ। চৰাই-চিৰিকতিয়ে নিজকে কেতিয়াও ইমান মুকলিমূৰীয়া অনুভৱ কৰা নাছিল। চাৰিওফালে এক নতুন, ভাললগা ধৰণৰ পৰিবেশে মনবোৰ আলোড়িত কৰিছে। এয়াই নেকি চাৰি বছৰ

Read more

নিৰূদ্দেশ অলকেশ ভাগৱতী-ৰিমঝিম বৰঠাকুৰ

: আপোনালোকে খবৰটো পায়নে? : কোনটো খবৰ? : কি কোনটো খবৰ? ইমান ডাঙৰ খবৰ এটা এতিয়ালৈকে গম নাপায়। কি হে ৰিণ্টুদা আপোনাৰ বোলে সৰু ভাই। তাৰপিছতো গম নাপায়। : কিনো হ’ল ভালকৈ ক’বা নে? নে কথা বহলাই থাকিবা? : ঠিক আছে শুনক তেন্তে – অলকেশ ভাগৱতী বোলে নিৰূদ্দেশ হৈ আছে। : কি কি কি? একেলগে কেইবাজনৰ পৰা কি কি কি শব্দটো মেছেজত থুলুক থুলুক সৰি পৰিছে। আচলতে আচৰিত হ’বলগীয়া। কেনেকৈ অলকেশ ভাগৱতী নিৰূদ্দেশ হ’ব পাৰে। ক’তনো যাব, কোনেনো নিব? কৰবাত

Read more

আধুনিক মহাভাৰত :দ্ৰৌপদীৰ বস্ত্ৰ হৰণ- সদানন্দ ভূঞা

মহাভাৰত, ৰামায়ণ ৰাইজসকলে নিশ্চয় বৰ্তমান টিভিত চাই আছে। ধৰি লওঁক বৰ্তমান সময়ৰ মহাভাৰতৰ কাহিনীবোৰ যদি বাস্তৱ আকাৰে প্ৰতিফলিত হ’বলৈ হয়, তেন্তে ঘটনাবোৰে কি ৰূপ ল’ব পাৰে এবাৰ কল্পনা কৰকচোন। মোৰ মগজুত দ্ৰৌপদীৰ বস্ত্ৰ হৰণ কৰিবলগীয়া মুহুৰ্তত যি ঘটিবলগীয়া অৱস্থাৰ সৃষ্টি হ’লহেতেন তাৰ এক নাটকীয় ৰূপৰ অংকন কৰি ক্ষন্তেক মনোৰঞ্জনৰ বাবেহে এই লিখনিটো লিখিব ওলাইছোঁ। মহাভাৰতৰ দৰে মহান গ্ৰন্থখনক তুচ্ছ তাচ্ছিল্য কৰাৰ ধৃষ্টতা এই মুৰুখমতিয়ে কদাপি কৰিব নোৱাৰোঁ। পাঠকৰ মনোৰঞ্জন আৰু বৰ্তমানৰ সময় এই দুয়োটাক প্ৰাধান্য দি লিখা লিখনিটোত যদি কোনোবা

Read more

ব্ৰেকিং নিউজ- দেবজিত শৰ্মা

: হেল্ল’! খবৰটো কনফাৰ্ম নে? উদগ্ৰীবহৈ আদিত্য বৰঠাকুৰে প্ৰশ্ন কৰিলে৷ আদিত্য বৰঠাকুৰ নতুনকৈ আৰম্ভ হোৱা ৱেব-পৰ্টেল এটাৰ মূখ্য সম্পাদক৷ পূৰ্বতে সাংবাদিকতাৰ অভিজ্ঞতাৰ লগতে সফল ব্যৱসায়ী হিচাপেও জনাজাত৷ শুদ্ধকৈ ক’বলৈ গ’লে বৰঠাকুৰে বতাহৰ গতি সঠিক ভাবে নিৰূপণ কৰিব জানে৷ বিগত বহুবছৰৰ অভিজ্ঞতা আৰু ব্যৱসায়িক কৌশলৰ ফলশ্ৰুতিত জন্ম এই নতুন নিউজ পৰ্টেলটো, য’ত তেখেত নিজেও ৫০ শতাংশ অংশীদাৰ৷ ব্যস্তভাৱে নিজৰ কেবিনত বহি সম্পাদনাত ব্যস্ত আদিত্য বৰঠাকুৰে ফোনৰ সিপাৰৰ পৰা অহা খবৰটো নিশ্চিত কৰিবলৈ পুনৰ প্ৰশ্ন কৰিলে, : চোৱা,খবৰটো যদি সঁচা হয় প্ৰথম

Read more

সিংহৰ পতন- ৰঞ্জিত কুমাৰ শৰ্মা 

‘লকডাউন’ৰ দিনকেইটাত কাপোৰ ধুই, বাচন ধুই, ঘৰ সাৰি-মচি লেবেজান হোৱা মানুহজনে ইয়াৰ প্ৰতিবাদ কৰাৰ কথা ভাবিলে৷ কিন্তু কৰে কেনেকৈ? পত্নীক মুখেৰে কোৱাৰ সাহস থকা হ’লেতো এইবোৰ বন উকটিবই নালাগিলহেঁতেন৷ ‘লকডাউন’ৰ প্ৰতিটো দিন প্ৰায় একেদৰেই পাৰ হৈছে তেওঁৰ৷ মে’ মাহৰ প্ৰথমটো দেওবাৰ৷ নিশা টোপনি নহাত মানুহজনে কিতাপ এখনকে হাতত তুলি ল’লে৷ কিন্তু কিতাপখন হাতত লোৱাৰ লগে লগে পত্নীৰ ধমক- ‘এতিয়া কিতাপ মেলি লৈ পণ্ডিত হ’ব নালাগে৷ স্কুল-কলেজত থকা সময়ত ভালদৰে পঢ়িলে মান্ধাতা যুগৰ গাড়ীখনতে আজি বাৰ বছৰে উঠিব ফুৰিব লগা নহ’লহেঁতেন৷

Read more

দাগ অচ্ছে নেহী হে-ধূৰ্জ্জটি কাকতি : 

: দৰা কেইটাত যাব ঔ? : দৰাটো সদায় দহটাতেই যায়, কিন্তু ওলাওঁতে ওলাওঁতে চাৰে এঘাৰ মান বাজেই, তাৰ আগত দৰা কেতিয়াও ওলাব নোৱাৰে৷ পল্লৱৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰত গৌতমে নিৰুদ্বেগভাৱে ক’লে৷ মই, পল্লৱ, গৌতম আৰু ভাস্কৰ আমি চাৰিটা একেখন গাড়ীতে যাম, দৰাৰ লগত৷ বিয়া আমাৰে বন্ধু ৰাজীৱৰ৷ আমি তিনিটা গাড়ীতে ৰৈ আছোঁ৷ ভাস্কৰ বিয়াঘৰৰ ভিতৰত আছে৷ তাৰ কথাটো অৱশ্যে মিছাও নহয়৷ অসমৰ দৰা আৰু ভাৰতীয় ৰেল একেই৷ লেট হ’বই !  কাৰণটো কি কিন্তু কোনেও ক’ব নোৱাৰে৷ দৰা সদায় দহ বজাতেই যোৱাটো ঠিৰাং

Read more

স্বপ্নভংগ- নীলাক্ষি কাকতি

ক্ৰিং ক্ৰিং…মোবাইলটো বাজি বাজি কাট খাই গ’ল৷ তিনি নম্বৰবাৰ বাজিবলৈ আকৌ আৰম্ভ হৈছিল৷ : ঐ দিগন্ত ..(গালি) সেইডালে ৰাতিপুৱাই ৰাতিপুৱাই বখলিয়াই আছে৷ নধৰ কিয় বেং? দেওবাৰেও শান্তিত শুবলৈ নাপাওঁ৷ অসীমে সিখন বিচনাৰ পৰা চিঞৰি মাত দিলে৷ চৰম বিৰক্তিত চকু দুটা মোহাৰি দিগন্তই খেপিয়াই আধামেলা চকুৰে ফোনটো ধৰিলে৷ কিন্তু মোবাইলৰ স্ক্ৰীনত নামটো দেখিয়েই কাৰেণ্ট লগা মানুহৰ দৰে একেজাঁপে বিচনাৰ পৰা উঠি সি থিয় দিলে৷ : হেল্লো প্ৰতীক্ষা৷ গুডমৰ্ণিং৷ তাৰ মুখত প্ৰতীক্ষাৰ নামটো শুনি অসীমেও কাণ দুখন ঠিয় কৰি দিলে৷ : গুডমৰ্ণিং

Read more

বিগ বছত নেতাৰ এৰাতি- সায়ান্তন শইকীয়া

‘বিগ বছ’ৰ পৰা ফোন এটা আহিল দিছপুৰলৈ। সকলো ন-পুৰণি বিখ্যাত ৰাজনৈতিক ব্যক্তি যিমান আছে তেওঁলোকক এৰাতিৰ আলহী খাবলৈ মাতা হৈছে। নিমন্ত্ৰণ পাই সব সুখী। কিমাননো আৰু এই গালি-গালাজ, তই-মই, বাংলাদেশী-স্বদেশী এইবোৰত লাগি থাকিব। গ্ল’বেল ৱাৰ্মিং শৰ্মাৰ পৰা উৎফুল্ল মহন্তলৈ সকলো ওলাল। দিনটো আৰম্ভ হ’ল। ৰাতিপুৱাই কুকুৰাৰ মাতটোৰ বিপৰীতে ‘বিগ বছ’ৰ মাতটো বাজি উঠিছে, “বিগ বছ চাহতে হ্যে কি আপ….।” বাক্যটো শেষ হ’ব নাপাওঁতেই তোৰণ গগৈ জকি উঠি চিঞৰিলেই, “এ বাদ দিয়া হে বিগ বছ চাহতে হ্যে! হে? হু ইজ বিগ

Read more

ভূত- লুনা বৰা

– অই, বিপিন দাই, আজি পাঁচ দিনৰ দিনাও দেখোন একো নাই , বাৰ বাজি গ’ল, ব’ল যাওঁগৈ। – যাম ৰ, আৰু অলপ সময় ৰওঁ। আন্ধাৰতে খুড়াক, ভতিজাক তিনিওজনে ৰাস্তাটোৰ কাষৰ নলাটোত নিঃশব্দে পৰি থাকিল। পহৰাদাৰ এওঁলোক। গাঁৱৰে বৰুৱাৰ ঘৰখনত বোলে ভূতে লম্ভিছে। ভূতো এনে মানে, কোন ফালৰ পৰা আহি আক্ৰমণ কৰে ধৰিবই পৰা নাই। গাঁওখনৰ একোণত থকা বৰুৱাৰ ঘৰটোত কিবা হ’লে, বাকীবোৰ মানুহ আহি পায়হি মানে অলপ সময় লাগে। এনেও আঁতৰত, তাতে ভূত। এতিয়া আৰু মানুহে বাট নোলোৱা হ’ল সেইফালে।

Read more

ভোগালীৰ বজাৰ- পৰীস্মিতা গগৈ

“হেৰা শুনিছানে? বোলো মোনাখন লৈ আহা বেগেতে, বজাৰ বহিছে বুলি শুনিছোঁ‌ সাউৎকৈ গৈ দুই এপদ যি পাওঁ‌ লৈ আনোঁ‌। কি ঠিক আকৌ বা কেতিয়া খোলে!” “কি বজাৰ যোৱাৰ কথা কৈ থাকেহে। দেখা নাই মানুহ ওলালেই কেনেকৈ পুলিচে পিটিছে, কাণত ধৰাই উঠ বহ কৰাইছে। আৰু সেইদিনা বন্ধ দিয়াৰ আগে আগে বজাৰ কৰিছিলহে। ফ্ৰিজত পাচলিয়ে নধৰা হৈ আছে।” “এহ থোৱাহে। বিনা কাৰণত ওলালেহে পুলিচে ধৰিছে। মইতো প্ৰয়োজনতহে যাবলৈ ওলাইছোঁ‌। আৰু পাচলিহে আছে, মাছ পুঠি দুটামান আছে জানো! তুমিয়েচোন কোৱা মাছ অকণ নহ’লে

Read more
1 2 3 4 5 59