ফটাঢোল

বিহুৰ খানা- শ্ৰুতিমালা মিশ্র

জীৱনযুদ্ধৰ অভিজ্ঞতা বহুত বেছি সমৃদ্ধিশালী নহ’লেও এনেকুৱা কিছুমান অদ্ভুত কমেডী ঘটনাৰ ভাণ্ডাৰ নিজৰ মেমৰীত চেভ কৰি ৰাখিছোঁ যিবোৰ মনত পৰিলেই হাঁহি হাঁহি পেট বিষাই যায়। তেনেকুৱা এটা মজাৰ ঘটনা এটাই আপোনালোকৰ মাজত বিলাই দিওঁ। ঘটনাটো ২০১০ নে ২০১১ চন মানৰ হ’ব। মই কটন কলেজত ডিগ্রী পঢ়ি আছোঁ। মোৰ অলপ দূৰসম্পৰ্কীয় আত্মীয় পেহীৰ ঘৰত আছিলোঁ৷ পেহীৰ এজনী ছোৱালী অৰ্থাৎ মোৰ বাক বিয়া দিছে শিৱসাগৰলৈ৷ উজনিৰ মানুহখিনি ‘ডাক লাভাৰ’ মানে হাঁহপ্ৰেমী বুলি ক’লেও ভুল কোৱা নহ’ব। আমি হ’লোঁ নামনি অসমৰ মানুহ। আমাৰফালে

Read more

ভাষা বিভ্ৰাট -ৰাজশ্ৰী শৰ্মা

আঠ-ন বছৰ আগৰ কথা দেই। আমাৰ বিয়াৰ তেতিয়ালৈকে কিছুদিন পাৰ হৈ গৈছিল যদিও মোৰ স্বামীৰ পৈতৃক ঘৰত বেছিদিন থকাকৈ যোৱা হোৱা নাছিল। কেতিয়াবা গ’লেও এৰাতি বা দুৰাতিৰ মাজত ঘূৰি আহিব লগীয়া হয়। স্বামী আৰু ননদ গুৱাহাটীৰ বাসিন্দা বহু আগৰ পৰাই, ইপিনে আকৌ দক্ষিণ কামৰূপৰ পলাশবাৰীৰ পৈতৃক ঘৰত দেৱৰ আৰু শাহুমা থাকে। দক্ষিণ কামৰূপৰ মানুহখিনিৰ কথিত ভাষাটো অলপ বেলেগ। গুৱাহাটীৰ লগত নিমিলে কিছুমান শব্দ। সুৰটোও অকমাণ বেলেগ। সৰুৰে পৰা গুৱাহাটীৰ উজনি নামনি খিছিৰি ভাষাত কথা কোৱা হয় যদিও পলাশবাৰী, মিৰ্জাৰ পিনৰ

Read more

জঞ্জাল, আহুকাল আৰু এটা সন্ধিয়াবেলা – মধুমিতা বৰুৱা শইকীয়া

কেতিয়াবা মোৰ মূৰত ভূতে লম্ভে। এদিনৰ অভিজ্ঞতাৰ কথা কওঁ। অভিজ্ঞতাখিনিক পৰুৱাই পোৱাৰ বিড়ম্বনা বুলিও কব পাৰি। এখন কেব লৈ জীয়ৰীক এয়াৰপৰ্টত থ’বলৈ গ’লোঁ। সন্ধিয়াৰ বিমানত বেংগালুৰুলৈ যাব। সাধাৰণতে আমি দুয়ো গৈ তাইক এয়াৰপৰ্টত থৈ আহোঁ। সেইদিনা বিশেষ এটা সকামত তেওঁ যাব নোৱাৰাত এখন কেব ল’লোঁ। কেবখনৰ ভাড়া চাৰিশ পয়ত্ৰিশ টকা হ’ল। দিবলৈ লওঁতে জীয়ৰীয়ে ক’লে, “মই দিম ৰহ”। আচলতে বহুত দিন থাকি মোৰ লগত মুখৰ খজুৱতি মৰা জীয়ৰীৰ যোৱাৰ দিনাখন মৰম উথলি উঠে। মোক দিবলৈ নিদিলে ভাড়াটো। তাই দিলে। ভঙনি

Read more

স্বামী বিভ্ৰাট- উৰ্বশী ভাগৱতী

“দা কুইন অৱ হিলছ্‌” এই উপনামেই হয়তো যথেষ্ট ঠাইডোখৰৰ নামটো জানিবলৈ। সৰুতে ‘চাজন’ চিনেমাখন চাওঁতেই শপত খাইছিলোঁঁ, এদিন নহয় এদিন ঠাইডোখৰলৈ যামেই যাম। হয় বহুদিনীয়া অপেক্ষাৰ অন্তত আৰু মানুহজনক দিয়া ৰাম কামোৰৰ ফলাফল হিচাপে ২০১৮ চনৰ শেষৰ ফাললৈ তামিলনাডুৰ বিখ্যাত পাহাৰীয়া চহৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্যৰ ভড়াল উটিলৈ বুলি ওলালোঁ। লগতে বাংগালোৰ আৰু মহীশুৰো ফুৰিম। মানুহজনে যাম বুলি খাটাং কৰি দিয়াৰ পিছৰে পৰা গাত তত নোহোৱা হ’ল। প্ৰায় তিনিমাহ আগৰ পৰাই আৰম্ভ কৰি দিলোঁ তৈয়াৰী। যিহেতু ছোৱালী আমাৰ অকণমান ডাঙৰ হৈছে। গতিকে

Read more

ধুম মচালে ধুম-গীতাৰ্থ গোস্বামী

ছয়-সাত বছৰমান আগতে এদিন দেওবাৰে নিউ গুৱাহাটিত থাকা পেহীহঁতৰ ঘৰলৈ ভাত খাবলৈ গ’লোঁ। গৈ পাই অলপ কথা পাতি ভাতলৈ দেৰি আছে বুলি গম পাই, পেহীৰ ল’ৰা, ভাইটি অয়ন শৰ্মাক লগতলৈ অলপ এনেয়ে এক চক্কৰ মাৰি আহোঁ বুলি ওলালোঁ মোৰ ধন্নো Mahindra Duro খনত। অলপ দূৰ আহিয়ে দেখোঁ সন্মুখত বহুত মানুহৰ ভীৰ আৰু বিপৰীত দিশৰ পৰা টি ভি চেনেলৰ কেমেৰা আৰু তেতিয়াৰ গড়কাপ্তানি মন্ত্রী অজন্তা নেওগ বাইদেউ আহি আছে। কেমেৰা দেখি নিজকে Dhoom ছবিৰ হিৰো বুলি ভাবি পুৰা দবাই দিলোঁ এক্সেলেৰেটৰ

Read more

অমৰনাথ যাত্ৰাৰ লটিঘটি- জয়ন্ত দাস

২০০৭ চন, জুন মাহ৷ আমি কেইজনমান বন্ধু  অমৰনাথ যাত্ৰালৈ ওলালোঁ৷  গুৱাহাটীৰ পৰা ৰেলেৰে জন্মু আৰু জন্মুৰ পৰা গাড়ীৰে বালটাল৷ বালটালত নিশাটো কটাই পিছদিনা ৰাতিপুৱাই দুৰ্গম পাহাৰীয়া পথেৰে অমৰনাথ গুহালৈ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলোঁ ( অমৰনাথ অভিমুখে গৈ থাকোঁতে যাত্ৰা কালৰ আহুকালবোৰ সময় পালে আন এদিন বৰ্ণনা কৰিম)৷ অমৰনাথ দৰ্শন কৰি সেই নিশাটো তাৰেই অস্থায়ী তম্বুত কটালোঁ (তাৰ স্থানীয় মানুহবোৰে অতি কম মূল্যত এনেকুৱা তম্বুত থকা খোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰে)৷ পিছদিনা ৰাতিপুৱা আমি খোজকাঢ়িয়েই উভতি অহাৰ কথা, কিন্তু এইবাৰ পহেলগাম হৈ৷ মোৰ শৰীৰটো

Read more

কেশ মহাপুৰাণ- জয়ন্ত আকাশ বৰ্মন

বন্ধু মোৰ সাংঘাটিক মিতব্যয়ী। জীৱন বীজগণিতৰ চলকসমূহৰ নিখুঁত মান নিমিষতে উলিয়াই দিব পাৰে। গতিকে মই নিৰ্বিবাদে তেখেতক গুৰু মানোঁ। জীৱন বীজগণিতৰ দুই চলক x আৰু y ৰ মান উলিয়াব খুজিলে কেতিয়াও মোৰ দুইটা মান শুদ্ধ নোলায়। x শুদ্ধ ওলালে y ভুল ওলায় আৰু y শুদ্ধ ওলালে xৰ মান ভুল ওলায়। কেতিয়াবা ( মানে প্ৰায়েই) মোৰ  x ৰ মান অপৰিমেয় সংখ্যাত ওলায়। কেতিয়াবা অমানুষিক কৃচ্ছ্ৰসাধনাৰ অন্তত যদি কাচিৎ x, y ৰ মান শুদ্ধ কৈ ওলায়, তেতিয়াই আন এক ৰাশি z ৰ

Read more

বিয়াৰ খানা-ভাস্কৰ জ্যোতি শৰ্মা

বন্ধুৰ খুলশালীৰ বিয়া। জোৰ কৰি মাতিছে, যাবই লাগিব। সাধাৰণতে বিয়া বুলি ক’লেই মনলৈ আহে, ‘খানা কি হ’ব’। আমাৰনো কি আৰু! ভালকৈ দগৰি খাই আহিব পৰা মানেই বিয়া খোৱা সফল। এতিয়া কথা হ’ল বিয়াখনলৈ যোৱাৰ সময় মিলোৱা। অফিচৰপৰা আহি অলপ জিৰণি লৈ লাহেকৈ ওলাই যাম বুলি ভাবি আছোঁ আৰু। আবেলি অফিচৰপৰাই লগৰটোলৈ ফোন কৰিলো। সিও যাব মোৰ লগত। তাৰ আকৌ অলপ ষ্টাইলটো বেছি, যেনেকৈ তেনেকৈ ক’লৈকো নাযায়, তাতে বিয়াৰ কথা। বাৰু যি হওক পাঁচ বজাত অফিচৰপৰা ওলাই আহিলো। তাক ফোন কৰি

Read more

স্কুলীয়া দিনৰ লটিঘটি – ভূপালী দেৱী

কোনোবা এটা জনমত কৰা পুণ্যৰ ফলতে হয়তো মই বাঘেখাইতী (বান্ধৱী)কেইজনীমানক লগ পাইছিলোঁ৷ প্ৰথম মানৰ পৰা ডিগ্ৰীলৈ একেলগে একেখন স্কুল কলেজতে পঢ়িছিলোঁ। পিছে নিজৰ বন্ধু-বান্ধৱীবোৰৰ লগত দুষ্টালিবোৰ নকৰিলে জানো বন্ধুত্ব নামৰ শব্দটোৰ গৰিমা নোহোৱা হৈ নাযাব৷ সেয়ে আমি পঢ়া শুনাতকৈ এই দুষ্টালিবোৰক বেছি প্ৰাধান্য দিছিলোঁ৷ অৱশ্যে এইবোৰৰ কাৰণে আমি গালি, মাৰ, ভুকু নোখোৱাকৈও থকা নাছিলোঁ। তথাপিও আমি গৌৰৱত বুকু ফিন্দাই যো হোগা দেখা যায়েগা বুলি আগুৱাই গৈছিলোঁ৷ এতিয়া আহোঁ আচল কথালৈ। মই তেতিয়া ক্লাছ নৱমমানত পঢ়ি আছিলোঁ৷ স্কুলৰ বছৰেকীয়া খেল আৰম্ভ

Read more

গীতৰ বিলৈ – সদানন্দ ভূঞা 

হে মহান অৱতাৰী বিবাহিত স্বামীসকল, আপোনালোকৰ চলন্ত দিনবোৰত বাৰু কেতিয়াবা কেতিয়াবা গীতৰ বিলৈ হৈ পাইছেনে? গীতৰ ধামখুমীয়াত আপোনাসৱৰ বাৰু কেতিয়াবা কেতিয়াবা গৃহিণী হোৱাৰ সৌভাগ্যকণ ঘটিছেনে? সংসাৰৰ মায়াজালত বন্দী হৈ কেতিয়াবা কেতিয়াবা আপোনাসৱৰ দুটি ওঁঠেৰে গীত এটি নিগৰি তাৰপিছত হোৱা পৰিস্থিতিত পৰি অন্নমুঠি সিজোৱা-পকোৱাকে আৰম্ভ কৰি কাপোৰ-কানি ধোৱা, সৰা-মোচা কৰা, বাচন-বৰ্তন ধোৱা আদি কামবোৰ কৰি পত্নীব্ৰত হৈ কেতিয়াবা সোৱাদভাগি লোৱাৰ সুযোগকণ পাইছেনে? ইমানখিনি বকলা মেলাৰ পিছত মোৰ কপালত সেইকণ সুখ নাই পোৱা বুলি ক’লে জানো ভুল কোৱা নহ’ব? গতিকে আহকচোন মোৰ

Read more
1 2 3 46