ফটাঢোল

ফটা-সাধনা – নীলাঞ্জনা মহন্ত

ববীয়ে সৰুৰে পৰা গান গাই ভাল পায়৷ কলেজত দুটামান কোৰাছত ’লিপচ’ও দিছিল৷ স্কুলত পঢ়ি থাকোতে মৌজাৰ ভিতৰত এটা লোকগীতৰ প্ৰতিযোগিতাত তৃতীয় হৈছিল৷ প্ৰতিযোগী তিনিজনেই আছিল পিছে হ’লে কি হ’ল তাইকো মঞ্চলৈ মাতি প্ৰমাণপত্ৰ এখন দিছিল যিখন এতিয়াও, ত্ৰিশ বছৰ পিছতো তাই আটোমটোকাৰিকৈ সাঁচি ৰাখিছে৷ কলেজত হোস্টেলত থাকোতে তাইৰ ভায়েকে লগৰ ল’ৰাৰ পৰা ধাৰলৈ লৈ অনা ৱাকমেন এটা এসপ্তাহৰ কাৰণে তাই লৈ আহিছিল৷ সেই গোটেই সপ্তাহ তাই কাণত সেইডাল লগায়ে থাকিল৷ বহুত হিন্দী গান শিকিলে চুৰা লিয়াৰ পৰা হাম্মা হাম্মা লৈকে৷

Read more

মূৰত হেলিকপ্টাৰ উঠাৰ চমু কাহিনী – দেৱাংগ পল্লৱ শইকীয়া

পতকে মনত পৰিল। ভাবিলো আপোনাকো কওঁ। বহুতেই মোৰ এই ঘটনাটো জানে। তৃতীয় নে চতুৰ্থমানত দে’তাই হেলিকপ্তাৰ এখন আনি দিছিল। সৰু। চাবি পকোৱা। অনাৰ দিনাই ৰাতি সেইখন মাটিত চলাই মেলি এবাৰত চাবিটো পকাই মূৰত লগাই দিলোঁ। মোৰ চুলিবোৰ ভালুকৰ দৰে আছিল। জপৰা। হেলিকপ্তাৰৰ ইঞ্জিনে পলকতে গোটেই চুলিসোপা সামৰি ধৰিলে। প্ৰপেলাৰ ৰৈ গ’ল। হেলিকপ্তাৰখন মূৰতে হেলিপেডত ৰোৱা নিচিনাকৈ ৰৈ থাকিল। মায়ে কেঁচি লগালে। নোৱাৰিলে। দে’তাই সৰু কেঁচি লগালে নোৱাৰিলে। তালুখনৰ গোটেই চুলি ইঞ্জিনে সামৰি লৈছিল। ৰাতি মূৰত হেলিকপ্তাৰ লৈয়েই ভাত খালো। হেলিকপ্তাৰ

Read more

দেতাৰ ভগৱানৰ অৱতাৰ – অসীমা শইকীয়া দত্ত

আমাৰ মাৰ মাক অৰ্থাৎ মোৰ আইতাজনীৰ বিষয়ে লিখিছিলো আগতে।  ছাগলী খেদিবলৈহে যি স্কুলৰ ফিল্ডত ভৰি দি পাইছে কিন্তু শাস্ত্ৰত অগাধ পাণ্ডিত্য। শুনিয়েই সৱ মুখস্থ। ব্ৰহ্মাই নিজৰ পত্নী কোন নাজানে, আইতাই জানে। কুন্তিয়ে কৰ্ণক উটুৱাই পঠিওৱা খৰাহিটো কি বাঁহৰ তালৈকে জানে। সেই হিচাপত সৱেই শলাগোতে শলাগোতে আইতা ওপৰলে উঠি দেউতাৰ ওচৰতো যিটো তাওত থাকিবলে ল’লে যেন দেউতাৰ স্কুলৰ পৰিদৰ্শক তেওঁৱেই। দেউতাৰ আগত জাষ্ট কেমব্ৰিজৰ পৰা আহি জোঁৱায়েকৰ চোতালত এন্ট্ৰি মৰা মোচনতো নকওঁৱেই। আইতাৰ সেইকণ হিম’গ্লবিন আইতাৰ পুতেক এজনৰ গালেও আহিল। সেইজন

Read more

ষ্টাইল মে ৰেহনে কা – মনালিছা পাঠক নেওগ

লৰালৰিকৈ কামবোৰ শেষ কৰিলোঁ। ভাত খাই বাচন ধুই কাপোৰ পিন্ধিবলৈ লৈছোঁ হে, মানুহজনৰ আৰম্ভ হলেই। : হেৰা.. হ’লনে তোমাৰ অ’টো মাতো নে? : আৰে..ৰে ৰ’বা হে ড্ৰেছ কৰিবলৈ আহিছোঁ হে। তুমি দুঠেঙীয়াটো এক চেকেণ্ডত পিন্ধি এতিয়া মোক লৰালৰিখন নকৰিবা দেই। মই পাঁচমিটাৰখন মেৰিয়াও মানে দহ মিনিট লাগিব। ক’ৰনো দহ মিনিট লাগে! দুই মিনিটতে সেইখন মেৰিয়াই পিন্ধিব পৰা কেপাচিটি আছে অমুকীৰ। (সেইবুলি পিছে অলপো অহংকাৰ নাই দেই) তাৰ পিছত চকুৱে, ওঁঠে ৰং লগাওঁতেহে মোৰ দেৰি হয়। দেৰি হ’ল বুলি চকুত ৰংকণ

Read more

ঘোঁৰা বাগৰাসন – ডলী তালুকদাৰ

অ’ আইজনী! তুমি বোলে কালি আমাৰ ইয়াৰ লগত কথা পাতোতে কিবা যোগাসন কৰি আছিলা। সেইকাৰণে সি বেছি কথা নাপাতিলে ফোনত। মই আকৌ গমেই নাপাওঁ নহয় তুমি যে যোগকৰা বুলি। ই মোক সুধিছে তোমাৰ যোগাসনৰ স্কুল আছে নেকি? কিবা বোলে ‘ঘোৰা বাগৰাসন’ নামৰ আসন কৰি আছিলা।সেইবাবে কথা নাপাতিলে বেছি। হ’বলগীয়া শাহু মায়ে কি কৈছে মই একো বুজা নাই।আৰু মইয়ে বা যোগ গুৰু কেতিয়াৰ পৰা হ’লো! মোৰ দৰে এলেহুৱা এজনীয়ে যোগাসন কৰিম? একো বুজি পোৱা নাই? কি কৈছে হ’ব লগীয়া শাহু মাই?

Read more

গচক – বিশ্বজ্যোতি দেৱ মহন্ত

“উ–ফ!!” -গচকটো খাই মুখেৰে স্বতঃস্ফুৰ্ত ভাবে ওলাই আহিল। কলেজ গৈ পাওঁতে কিছু পলমেই হৈছিল। আজি স্নাতক বিজ্ঞান শাখাৰ নামভৰ্তিকৰণ আছে। প্ৰক্ৰিয়া দহ বজাৰ পৰা আৰম্ভ হ’বই। আৰম্ভনিতে অধ্যক্ষ মহোদয়ে উপস্থিত অভিভাৱক আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলক উদ্দেশ্যি ভাষণ ৰাখিব। তাৰ পিছতেই ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলৰ নাম সমূহ মেধাৰ ভিত্তিত একাদিক্ৰমে মাতি থাকিব লাগিব। এইটো দায়িত্ব মোৰ ওপৰত পৰিছে। নামভৰ্তি সমিতিৰ আহ্বায়কে টানি মাতিছে- ‘চাৰে ন বজাত কলেজ পাবই লাগিব।’ ঘৰৰ পৰা হাতত কিছু সময় লৈয়েই ওলাইছিলো। ট্ৰেফিক জামত পৰিলো। গুৱাহাটীৰ কোনটো ৰাস্তাত কেতিয়াযে ট্ৰেফিক

Read more

Physics Labত এজন টমাছ আলভা এডিচন – অগ্নিভ দত্ত

আমি তেতিয়া ইঞ্জিনীয়াৰিঙৰ 2nd Semesterত৷ Physics Labৰ পৰীক্ষা আছিল সেইদিনা৷ আমাৰ হোষ্টেলৰ পৰা কলেজলৈ এক ডেৰ কিলোমিটাৰ মান দূৰ। সেইকণ বাট খোজ কাঢ়ি গৈয়ে ভাল লাগে। কথা পাতি পাতি কেতিয়া পাওঁগৈ গমেই নাপাওঁ৷ ভাল লগাৰ আৰু এটা কথা নথকা নহয়, পাহাৰৰ ওপৰত থকা গাৰ্লছ হোষ্টেলটো ৰাষ্টাৰ পৰা চকা মকাকৈ দেখা যায় আৰু ৰাষ্টাৰ পৰাই গাৰ্লছ হোষ্টেলৰ কাৰোবাক খিৰিকীত দেখি নেকি খোলা খুলিকৈ নহ’লেও আঁৰ চকুৰে হ’লেও সবেই এপাক চাই মনটো ভাল লগাই যায়৷ হোষ্টেলৰ পৰা চক্ৰ, মই আৰু দুটামান ওলাইছোঁ

Read more

শালিকা আৰু মোৰ মৰম – ববিতা বৰুৱা

পথাৰৰ মাজৰে যোৱা পকী আলিটোৰে মই বাসন্তীৰ লগত গৈ আছোঁ। পশ্চিম আকাশত ৰান্ধনী বেলিটো, পথাৰৰ মাজৰ আঁ‌হতজোপাত চৰাইবোৰৰ কিৰিলি, এজাক কোমল বতাহ, বতাহত ভাহি আহিছে মাটি চহোৱা বোকাৰ গোন্ধ। এটা সুন্দৰ আবেলি……… এই সুন্দৰ আবেলিটোৰ মজা লওঁ বুলি বাসন্তীৰ বেগ অলপ কমাই দিলোঁ। মোৰ বাবে তুমি আজৰি নিছিঙিবা তোমাৰ পদূলিৰ ৰজনীগন্ধা। গানটো গুন গুনাই লাহে লাহে আগবাঢ়িলোঁ। অলপ দূৰৰ পৰা দেখিলোঁ ৬/৭ জনমান ল’ৰাই লগহৈ আম গছ এজোপাৰ তলত বহি কিবা কৰি আছে (ওচৰ পাই গম পালোঁ আম খায় আছিল)।

Read more

ভাবেই ভক্তি – পূৰৱী এম কটকী

কথাটো মোৰ বিয়াৰ কেইদিনমানৰ আগৰ, যিটো কথাই বিয়াৰ পাছটো সকলোকে ভাল ৰস দিছিল। মোৰ বিয়া ফাগুনত আছিল, বিয়াৰ কেইদিনমানৰ আগতে ঘৰৰ কিছুমান পুৰণা কাপোৰ মই চিজিল কৰোঁ বুলি ডিভানখন খুলিলো , খুলি দেখোঁ কম্বল এখন নিগনিয়ে কুটি থৈছে। কেচাঁ ঘৰ আছিল যদিও নিগনি নাছিলেই, সেইজনহে কৰ পৰা ওলালহি জানো। কম্বলখন কুটি পেলোৱা দেখি মনটো অলপ বেয়া লাগিল, ভালকৈ চায় দেখোঁ …মহান নিগনিজনা তাত সেইসময়টো উপস্থিত আছিল। দাদাক চিঞৰি মাতিলো, দাদা আৰু দাদাৰ লগৰ লৰাদুটা আহি নিগনিটোক ধৰিলে। এইখিনিতে এটা কথা

Read more

মন হীৰা দৈ চাইকেল নহয় টিলিঙা…… – প্ৰসেনজিৎ গোস্বামী

ৰেডিঅৰ কল্পতৰু অনুষ্ঠানত প্ৰায়েই দিছিল এই গানতো। গানটো শুনাৰ লাগে লগে সকলোৰে চাগে মনত আহে বিজু ফুকনে ডিঙিত টেকেলি দুটা ওলোমাই লৈ টিলিঙা বজাই বজাই চাইকেল চলাই গৈ থকাটো। কিন্ত এই গানটো শুনিলে মোৰ মনত পৰে কেৱল চেকনিৰ কোব আৰু কাণত ধৰা কথাটোহে । চাইকেল চলাবলৈ শিকিছিলো লুকাই চুৰকৈ, তৃতীয় নহ’লে চতুৰ্থ মানত পঢ়িছিলো চাগে মই তেতিয়া। মোৰ দেউতা স্কুলৰ শিক্ষক আছিল আৰু সদায় আবেলি ৪মান বজাত আহি ভাত পানী খাই অলপ জিৰণি লৈছিল। চাইকেলখন দেউতাই বাটঘৰৰ বেৰত আউজাই তলা

Read more
1 2 3 4 5 29