ফটাঢোল

কণ কবিতা – দিলীপ কুমাৰ শৰ্মা

   /১/

 

আনিবলৈ দি

নিগনিক ৰথ,

মেকুৰী উঠি

ঘূৰিলে পথ।।

 

         /২/

 

মহৰ সমান গায়ক

এই জগতত নাই,

তাৰ গান শুনি

সৱে চাপৰি বজায়।

 

        /৩/

 

জিঞাৰ কঁকাল

কিয়নো চিঁয়া,

গীতে উত্তৰ ভাবি

পোৱা নাইকিয়া।।

 

         /৪/

 

এশ গৰু মাৰিলে

বোলে বাঘৰ মৰণ,

৯৯টা মাৰি সেয়ে

বাপুৱে ল’লে শৰণ।।

 

       /৫/

 

 জৰী বান্ধি

ফিচাত জিঞাৰ,

জগত ঘূৰাৰ

ইচ্ছা হিয়াৰ।

 

         /৬/

 

বৰশীৰ আগত

জিঞাটো দেখি,

মাছটোৱে সুধিলে

কিনো আছা লেখি?

 

        /৭/

 

মৰুৱা কাঠৰ

যঁতৰ সাজি,

সোণ পৰুৱাই

দিলেহি আনি।।

 

           /৮/

 

জোনাকী পৰুৱা

অতিকৈ ঘৰুৱা,

পৰুৱাৰে ঘূৰে

আলি পথৰুৱা।।

 

         /৯/

 

পিয়াঁজৰ বাকলি

গুচাই গুচাই,

গীতে কৈছে সাধু

সঁচাই-মিছাই।।

 

          /১০/

 

দেখি পৰি থকা

কলৰ বাকলি,

খাবলৈ দৌৰিলে

ছাগলী পোৱালি।।

 

          /১১/

 

হেদালিত ওমলা

কোমোৰা জালি,

বতাহতে নাচিলে

এপাক হালি-জালি।।

 

           /১২/

 

ভোমোৰাই আগতে

খোৱাত ফুলৰ মৌ,

পখিলাই দুখতে

কান্দি আছে সৌ।।

 

        /১৩/

 

এজাৰ ফুলাত

নকৰি বেজাৰ,

উৰা মাৰিলে

পখিলা হেজাৰ।

 

         /১৪/

 

খাবলৈ মাটিমাহ

মাটিত দিয়া,

মাতী হাঁহজনীক

মাতি দিয়া।।

 

        /১৫/

 

পৰিশ্ৰমেই যদি

সফলতাৰ মূল,

গাধ বনৰ ৰজা

কিয়নো নহ’ল?

 

          /১৬/

 

আনিলেও ঘৰলৈ

দেউতাৰে পেৰা,

লাভ নাই চাই

চকু কৰি কেঁৰা।।

 

        /১৭/

 

লাভৰ নহয়

দেহাটো ভাল,

লতাই বজালে

চোতালত তাল।।

(ভাল-লাভ, লতা-তাল)

 

        /১৮/

 

তিলকৰ নাই

তিলমানো আহৰি,

আনিব দিয়াটো

আহিল পাহৰি।।

 

         /১৯/

 

চাৰিডালকৈ লৈ

হাতত এচাৰি,

মৌ ওলাল 

গৰুটো বিচাৰি।।

 

          /২০/

 

এনেই বৰমতা

হৰিহঁতৰ ভেবুৱা,

শিয়ালে মাতিলেই

ভয়তে লাগে পেঁপুৱা।

☆ ★ ☆ ★ ☆

Leave a Reply

Your email address will not be published.