ফটাঢোল

সমPity নিদৰ্শন : নাজিফ হাজৰিকা

১৯৬৮ চন। তাহানিৰ দিনৰ কথা কৈছোঁ। তেতিয়া মই ডেকা বয়সৰ আছিলোঁ। ধনশিৰি নদীৰ পাৰত আমাৰ গাঁওখন। আমি গাওঁ‌খনৰ মানুহবোৰ মিলা-প্ৰীতিৰে ধুনীয়াকৈ বসবাস কৰিছিলোঁ। পিছে আমাৰ ডেকা ল’ৰাখিনিৰ মাজত দুটা ভাগ আছিল। এচাম ল’ৰাই ফুটবল খেলে, আৰু আনটো চামে ক্ৰিকেট খেলে। ফুটবল খেলাকেইটাই বেলেগকৈ প্ৰেক্টিছ কৰে আৰু ক্ৰিকেট খেলাকেইটাই বেলেগকৈ প্ৰেক্টিছ কৰে। গধূলি সদায় ল’ৰাখিনিয়ে এঘণ্টাকৈ প্ৰেক্টিছ কৰে। খেলৰ সময়খিনিত এই দুইটা চাম কিন্তু সাংঘাতিক শত্ৰু। কেনেবাকৈ ফুটবলটো গৈ যদি ক্ৰিকেট ground -ত পৰে, হৈ গ’ল আৰু! তৰ্কাতৰ্কি, কাজিয়া আৰম্ভ হৈ

Read more

চাৰ্টিফিকেট : আদিত্য জ্যোতি বৰঠাকুৰ

আজি দিনটো তাৰ মনটো কিবা উগুল-থুগুল লাগি আছে ৷ আচলতে যোৱা কেইদিনমানৰপৰা সি সাংঘাতিক মানসিক অশান্তিত কটাইছে।বৰ অদ্ভুদ ধৰণৰ ঘটনাবোৰ ঘটা যেন লাগি আছে তাৰ, বৰ অদ্ভুদ ধৰণৰ সপোনবোৰ দেখি আছে আজি কেইদিনমানৰ পৰা সি ৷ প্ৰায় এসপ্তাহতকৈ বেছি দিন কৰ্মৰ তাড়নাত ঢপলিয়াই ফুৰি আজি মনটো ভাল লাগক বুলি, লগতে পৰিয়ালকো সময় দিয়া হ’ব বুলি আজি সি ঘৰৰ সকলোকে লগত লৈ চহৰৰ দাঁতিকাষৰীয়া “ৰিজৰ্ট”খনলৈ ওলাই আহিছে ৷ ঘৰৰপৰা ওলাওঁতেই তাৰ গাড়ীৰ আগেৰে মেকুৰী এটা পাৰ হৈ যোৱাত তাৰ মূৰটোৱেই গৰম

Read more

ড্ৰেগন ভক্ষণ : ৰঞ্জিত কুমাৰ শৰ্মা

: দেউতা, ৰঙা ৰঙা এইবোৰেই ড্ৰেগন নেকি? কন্যাৰ প্ৰশ্নত মোৰ চকুদুটা ফলৰ দোকানখনত সজাই থোৱা ড্ৰেগনকেইটাত পৰিল৷ দোকানখনৰ সন্মুখত থিয় হৈ কি কি ফল আছে তাকে চকু ফুৰাওঁতে ছোৱালীয়ে প্ৰশ্নটো কৰিলে৷ ৰঙা ৰঙেৰে একপ্ৰকাৰ জিলিকি থকা ড্ৰেগনকেইটা সঁচাকৈয়ে গ্ৰাহকক আকৰ্ষণ কৰিব পৰা হৈ আছে৷ : খাবা নেকি? খোৱা যদি লওঁ দুটামান৷ ছোৱালীক ক’লোঁ৷ : নালাগে নেকি! দাম বা কিমান হয়? তাই লাহেকৈ ক’লে৷ : দামটো সুধিম বাৰু৷ খোৱা যদি কোৱা৷ : খাবলৈ বা কেনেকুৱা লাগে? তাই দোধোৰ-মোধোৰত পৰাৰ কাৰণ মই

Read more

চেকনীৰ আগত বিদ্যা : ডাঃ পাৰ্থসাৰথি ভূঞা

অসমীয়া সমাজত এষাৰ কথা আছে চেকনীৰ আগত বিদ্যা। অৰ্থাৎ লৰা ছোৱালীয়ে শিক্ষাগুৰুৰ চেকনী (এছাৰি) দেখিলেহে পঢ়া শুনা মনপুতি কৰে।আমি স্কুলত পঢ়া দিনত প্ৰায় প্ৰতিজন শিক্ষকেই হাতত এছাৰি এডাল লৈহে ক্লাছত সোমাইছিল। আহিয়েই টেবুল খনতে জোৰে জোৰে দুবাৰ মান এছাৰি ডালেৰে কোবাইছিল আৰু ক্লাছৰূমটো হৈ পৰিছিল নিশব্দ। ছমহীয়া পৰীক্ষাৰ বহী বিলাক দিয়াৰ দিনা প্ৰায় সকলোৱে মাৰ খাইছিল। কেতিয়াবা আকৌ দুই এজনৰ কিবা দুষ্টামিৰ বাবে গোটেই ক্লাছৰ লৰাবোৰে এছাৰিৰ কোব খাব লগা হৈছিল। আগতে আমি স্কুলত মাৰ খালে কেতিয়াও ঘৰলৈ আহি নকওঁ,

Read more

দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ ডায়েৰী : অগ্নিভ দত্ত

মাৰ্চ মাহত প্ৰায় ১৮-২০ দিন স্কুল বন্ধ থাকে, গতিকে কৰবাত নহয় কৰবালৈ ফুৰিবলৈ যোৱা হয়েই বিশেষ অসুবিধা নহলে৷ এইবাৰো তেনেকৈয়ে ভাবি থৈছিলো, প্ৰথমে প্লেন কৰিছিলো ড্ৰাইভ কৰি কেপটাউন যাম ৷ প্ৰায় ১৪০০ কিঃমিঃ ৰাস্তা৷ কিন্তু এইবছৰ ইমান বৰষুণ দিছে যে শেষত সেইটো প্লেন সলনি কৰি দুটা ভাগত ভাগ কৰি কেইদিনমান ক্লেৰেন্স আৰু কেইদিনমান হাটিবিচপুৰ্টত থকাকে যোৱাকে ঠিক কৰিলো৷ ক্লেৰেন্সটো প্ৰায় গৈ থকা হয় তাৰ বিশেষ পৰিবেশটোৰ বাবে, আৰু সেই অকনমানি ঠাইখন সদায় প্ৰিয়৷ এইবাৰো কেইদিনমানৰ বাবে গৈ একেই সকলো অৱসাদ

Read more

বয়সৰ অভিজ্ঞতা : জয়ন্ত দাস

(১) বৰদেউতাৰ মৃত্যু হোৱা ২ বছৰমান হ’ল৷ বৰমা তেওঁৰ সৰু পুতেকটোৰ সৈতে গাঁৱতে থাকে৷ ডাঙৰজন চাকৰিসূত্ৰে দিল্লীত থাকে৷ দুয়োজনেই বিবাহিত আৰু সতি-সন্ততিৰে সম্পূৰ্ণ পৰিয়াল৷ মাজে মাজে মই বৰমাহঁতৰ ঘৰলৈ যাওঁ৷ তেখেতৰ খা-খবৰ লওঁ৷ এদিন হঠাতে সন্ধিয়া বৰমা মোৰ ঘৰত উপস্থিত হ’ল৷ হাতত এখন সৰু মোনা৷ মই বহিবলৈ দি ক’লো—— ” কিয়নো এইটো সময়ত ইয়ালৈকে আহিব লাগে, তাতোকৈ মোকেই মাতি পঠিয়াব লাগিছিল।” উত্তৰত বৰমাই কলে—–” বহু কথা আছে।” তেওঁ মোনাখন খুলিলে আৰু ভিতৰৰপৰা বহুখিনি সোণৰ অলংকাৰ উলিয়াই মেজখনত থ’লে৷ সুন্দৰ সুন্দৰ

Read more

অসম দেশৰ আজৱ কথা-ফণীন্দ্ৰ বৰগোহাঁই

১)  চহৰৰ হোটেলত বিয়া পাতিছে। শাৰী শাৰীকৈ বিভিন্ন খোৱা বস্তুবোৰ ধুনীয়াকৈ সজাই থোৱা আছে। আমাৰ গাঁৱলীয়া ভকত নগেন দদায়েও বিয়ালৈ গৈছে। খাবলৈ পতা শাৰীত দেখোন উৱা সেইটো দেখোন নগেন দদাই। কি আচৰিত কথা। মোৰ চকুকেই মই নিজে বিশ্বাস কৰিবলৈ টান পাইছোঁ দেখোন। এইটো আকৌ কেনেকুৱা কথা। ভাবিলোঁ! দদায়ে কিহৰ শাৰী নজনাকৈ কিজানি শাৰী থিয় হৈ আছে। পিচে নহয়। এয়া কি কাৰবাৰ। দদায়ে দেখোন প্লেটখন লৈ আগবাঢ়িছে কেটাৰিঙৰ বয় কেইটাৰ ওচৰলৈ। এয়া প্লেটত ভাত, পোলাও, দাইল, বাঃ ছাগলীৰ মাংস, মাছৰ টুকুৰা।

Read more

প্ৰেমৰ ন’বেল্ বঁটা-যোগানন্দ মহন্ত 

মোৰ মেট্ৰিক পৰীক্ষাৰ ৰিজাল্টৰ ফটা ঢোলটো বাজি শেষ নহওঁতেই গাঁৱৰ মূৰৰ তিনিআলিৰ গুমটি দোকান এখনৰ সমুখতে গাঁও এৰি যোৱাৰ মোৰ ফেৱাৰওৱেল্-মিটিংখনো  হৈছিল l সমনীয়া লগৰীয়াবোৰে থিয়ৈ থিয়ৈ পতা মিটিং । …আৰু তাৰ পাছতে এদিন নামঘৰীয়া দদাইদেউৱে নামঘৰত সন্ধিয়া ডবা কোবাবলৈ সোমাওঁতেই চান্স বুজি মৰমলগা স্মাৰ্ট বিহু নাচনী জীয়েক এজনীয়ে বায়েকহঁতেও গম নোপোৱাকৈয়ে  ফুল-বচা, পিন-মৰা ৰুমাল এখনো মনে মনে নঙলামুখতে মোক দি থৈয়েই ঘৰৰ ভিতৰলৈ দৌৰি গৈছিলে… ! …তাৰ এদিনমান পাছতে  বাছত উঠি নগৰত সৰহদিন থকাকৈ গুচি যাব লগীয়া হৈছিল কলেজত

Read more

আনহেপ্পী ভেলেণ্টাইন ডে’-বিনীতা বৰশইকীয়া

: ঐ লিখিলিনে ?  : কিনো ?  : কেলেই তোক মই জানুৱাৰী মাহতেই কৈ থোৱা নাছিলোঁ? : কি কৈছিলিনো?  : ৯৮ বাৰ দেখোন মনতো পেলাই দিছিলোঁ। : আৰে ভাই, মোৰ ইমান কামৰ মাজত তইনো কি কি কৈছিলি গাহৰিয়েই থাকিলোঁ নহয়, অ’ নহয় পাহৰিয়েই থাকিলোঁ নহয়! : খালি খালি খালি তই সৱ বৰবাদ কৰি দিলি। উস্ উস্ উস্ … : কি হ’ল, ক’না বে… : আৰে আজি উৰুকা নহয় জানো? : কিহৰ? : হেৰৌ, জনম জনমৰ ব্ৰহ্মচাৰী। আজি ভেলেণ্টাইন ডে’ৰ উৰুকা।

Read more

মইও লিখিম আপদীয়া পদ্য-ৰঞ্জিত কুমাৰ শৰ্মা

পাঠকসকল, আপোনালোকে নিশ্চয় ‘আপদীয়া পদ্য’, ‘লিমাৰিক’, ‘পঞ্চপদী’ আদি নামেৰে পৰিচিত পাঁচশাৰীৰ পদ্যৰ বিষয়ে জানে৷ আপোনালোকে এনে পদ্য বা কবিতাৰ কথা নিশ্চয় শুনিছে বা এনে পদ্য দেখিছে, পঢ়িছে আৰু কোনো কোনোৱে লিখিছেও৷ পাঁচটা শাৰী থকা এই পদ্য ঘাইকৈ হাস্য-ব্যংগ ৰসৰ হয়৷ সেয়ে ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তাও সুকীয়া৷ ইয়াৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কে বিভিন্ন মত আছে৷ কোনো কোনোৱে আয়াৰলেণ্ডৰ লিমাৰিক চহৰ বা আয়াৰলেণ্ডৰ শিশুৰ ওমলা ঘৰত লিমাৰিকৰ উৎপত্তি হোৱা বুলি কয়৷ কোনো কোনোৱে আকৌ পুৰণি ইংলেণ্ডৰ ক্লাব ঘৰসমূহত লিমাৰিকৰ উৎপত্তি হোৱা বুলিও কয়৷ কোনো কোনোৱে লিমাৰিকক

Read more
1 2 3 80