ফটাঢোল

সম্পাদকীয়

আলোচনী বা বাতৰিকাকত এখনত আটাইতকৈ সম্ভ্ৰমেৰে পঢ়িব খোজা শিতানটোৱেই হ’ল সম্পাদকীয়। সম্পাদকৰ নামো যথেষ্ট শ্ৰদ্ধা সমীহেৰে লোৱাটো সৰুৰে পৰা অভ্যাসত পৰিণত হৈছে। তেনেস্থলত উচ্চমানবিশিষ্ট জনপ্ৰিয়  আলোচনী এখনৰ সম্পাদকৰ আসনখনত কাৰোবাৰ অনুৰোধতেই হওক বা আন্তৰিক দাবীতেই হওক, মুঠতে পৰিস্থিতিত পৰি বহি লোৱাৰ পিছত সেই মোৰ দৰে অনভিজ্ঞ মানুহ এগৰাকীৰ গতি কি হ’ব পাৰে এবাৰ ভাবি চাওকচোন! ঠিক দায়িত্ব লোৱাৰ পিছৰে পৰা সম্পাদকীয়ৰ পৃষ্ঠালৈ মনত পৰিলেই চিন্তা হয়, কি লিখিম, কেনেকৈ লিখিম! দুমাহমান আগতে প্ৰচণ্ড বৰষুণ, ৰাজ্যৰ বহুকেইখন জিলাতে বানপানী তথা নগৰাঞ্চলৰ কৃত্ৰিম

Read more

সম্পাদকীয়

সহজৰ পৰা সহজলৈ যোৱা মানুহৰ প্ৰৱণতাই হৈছে সভ্যতা। সভ্যতা হৈছে সৰলতাৰ পৰা অধিক সৰলতালৈ যোৱা এক প্ৰক্ৰিয়া। পিচে এই প্ৰক্ৰিয়া বহুলোকে মানি ল’ব নোখোজে। বৰ্তমান সমাজত বাস কৰা বহুতে নিজে থিতাপি লোৱা স্থানসমূহকে নিৰাপদ বুলি ভাবি নতুন এটা ধাৰণাৰ প্ৰতি পিঠি দিয়া দেখা যায়। যাৰ বাবে সমাজলৈ আহিব পৰা পৰিৱৰ্তন অথবা সৰলতাক আন এক দৃষ্টিৰে চাবলৈ আৰম্ভ কৰে এইসকল লোকে। এওঁলোকে প্ৰচাৰ কৰে যে নতুন সভ্যতাটোৱে সমাজৰ ক্ষতিসাধন কৰিব। সকলোৱে এই নতুন ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰে। আন কিছুলোকে গ্ৰহণ কৰিব

Read more

সম্পাদকীয় : শংকৰজ্যোতি বৰা

দুদিনমান আগৰ কথা৷ আমাৰ গাঁৱৰ বিহুখনৰ বিহুৱতী প্ৰতিযোগিতা চলি আছিল৷ তাত বিচাৰকে বিহুৱতীক সোধা প্ৰশ্ন এটাত নতুন কথা এটা জানিবলৈ পালোঁ৷ সন্ধ্যাৰ সমাৰ্থক ‘গধূলি’ শব্দটোৰ অৰ্থ৷ যেতিয়া পথাৰৰ পৰা আবেলি গৰুৰ পালটো গাঁৱলৈ ওভতাই আনে, তেতিয়া জাক জাক গৰুৰ খোজত বাটৰ পৰা ধূলি উৰে৷ গো আৰু ধূলি, একেলগে গোধূলি বা গধূলি৷ আজিৰ গৰুৰ পাল নেদেখা ল’ৰা ছোৱালীয়ে এইটো নজনাটো মানি ল’ব পাৰি, মোৰ দৰে বয়সীয়া এটাই নজনাটো নিজেই মানিব নোৱাৰি৷ তেতিয়াই ভাবিছোঁ, আচলতে আমি কিমান জানো, কিমান শিকিছোঁ৷ মোৰ দৰে

Read more

সম্পাদকীয়- জয়ন্ত প্ৰীতম

আলোচনীখনৰ সম্পাদকৰ দায়িত্ব লোৱা দিনটোৰ পৰা মই চিন্তা কৰি থাকিলোঁ যে মই কেনেধৰণৰ সম্পাদকীয় লিখিম বা লিখা উচিত। খাৰখোৱা মগজুক যিমানেই এই কথাটোক লৈ জোৰ দিলোঁ, সিমানেই দেখোন চিন্তাবোৰ কৰ্পূৰৰ দৰে ক’ৰবালৈ উৰি যাবলৈ ধৰিলে। কি কৰিম, কি লিখিম একো উৱাদিহ নাপালোঁ। আনপিনে আলোচনী সম্পূৰ্ণ কৰাৰ অন্তিম মুহূৰ্তটোও একেবাৰে কাষ চাপি আহিল। অৱশেষত সকলোবোৰ নঞৰ্থক কথা মনৰ মাজৰ পৰা আঁতৰাই থৈ ভাবিলোঁ, মনলৈ যি আহে তাকেই লিখোঁ। বৰ বেছি চিন্তা কৰি নাথাকোঁ। লেখাটো লিখি থাকোঁতে ক’ৰবাত কুলি চৰাই এটাই কু-উ

Read more

পাৰ্শ্বজ্যোতি- হাঁহিৰ বাবে অজুহাত

এই যে ২৪ ঘণ্টাত এটা আহ্নিক গতিৰ দিন সম্পন্ন হয়, ৭ টা দিনত এটা সপ্তাহ বা ৩০ দিনত এক মাহ! সময়ৰ এই জোখ-মাখবোৰত আমি কেতিয়াবা নিজকে এবাৰলৈ হ’লেও প্ৰশ্ন কৰিছোঁনে, যোৱা মাহটোত, যোৱা সপ্তাহত বা কালিৰ দিনটোত মই কেইবাৰ হাঁহিলোঁ! নিশ্চিতভাবে আপুনি বা মই দুখৰ, কষ্টৰ নতুবা জীৱনৰ সংঘৰ্ষৰ কথাবোৰক লৈ যিমানবাৰ নিজৰ লগত আলোচনা কৰিলোঁ বা চিন্তা কৰিলোঁ, হাঁহিব পৰা ক্ষণবোৰক লৈ খুব কমেই আত্মবিভোৰ হ’লোঁ৷ অথচ পুৱাৰ পৰা ৰাতি চকুৰ পতা জাপ খোৱালৈকে এই জীৱন যাত্ৰাৰ সংঘৰ্ষবোৰ কেৱল

Read more

সম্পাদকীয়

নতুন বছৰটো আৰম্ভ হোৱাৰ সময়তে নতুন কাম এটাৰ দায়িত্ব পাইছিলোঁ, ফটাঢোল ই-আলোচনীৰ পঞ্চম বৰ্ষৰ সপ্তম সংখ্যাৰ সম্পাদনাৰ ভাৰ। বছৰটো সুন্দৰকৈ আৰম্ভণি কৰাৰ যেন এক অৱকাশ। সেইখিনি সময়তে, নতুন বছৰটো ভাল লগাকৈ আৰম্ভ কৰোঁ বুলি আলমাৰী খুচৰি প্ৰিয় লেখিকাৰ কিতাপ এখনো উলিয়াই লৈছিলোঁ পঢ়িবলৈ বুলি। অনুৰাধা শৰ্মা পূজাৰীৰ ‘কেথেৰিনাৰ সৈতে এটি নিৰ্জন দুপৰীয়া’; বহুদিনৰ পিছত পঢ়াৰ বাবেই হয়তো কিতাপখনৰ বহুতো কথা নতুনকৈ পঢ়া যেন লাগিল, অনেক কথাই নতুন ধৰণে ভাবি চোৱাৰ অৱকাশ যোগালে। কেথেৰিনাৰ জড়িয়তেই চিনাকি হ’ল গ‍্যেটেৰ সৈতে, জোহান ৱ’ল্ফগেং

Read more

………………শৈশৱ আৰু জীৱনৰ আখৰবোৰ-ভাস্কৰজ্যোতি দাস

চৰকাৰী বন্ধৰ দিনটোত সম্পাদকীয় লিখিবলৈ পুৱাই ডেস্কটপটো খুলি প্ৰথমেই ভাব এটা আহিল; কি লিখিম! লিখিবলগীয়াতো একোৱেই নাই৷ সকলোৱে সকলো কথা জানেই৷ অন্ততঃ মোতকৈ বেছি ভালদৰে জানে৷ তেন্তে কি লিখিম মই! মোৰ দৰে আউটডেটেড মানুহ এটাই আলোচনীৰ সম্পাদকীয় কি লিখিম!  কি লিখিম, কি লিখিম বুলি ভাবি থাকোঁতে হঠাতে ল’ৰা দুটামানে ওচৰতে কথা পাতি থকা যেন শুনিবলৈ পালোঁ৷ বাহিৰলৈ গৈ দেখিলোঁ ৬-৭ টামান ল’ৰাই চাইকেল চাৰিখন লৈ কথা পাতি আছে৷ বয়স ১৩-১৪ বছৰমান হৈছে সিহঁতৰ৷ দিনটোৰ প্লেন কিছুমান আলোচনা কৰি আছে৷ আজি

Read more

সম্পাদকীয়- প্ৰণীতা গোস্বামী বৰঠাকুৰ

পল অনুপল কৰি, বাৰ দিন মাহ কৰি বছৰবোৰ পাৰ হৈ যায়।… সোঁৱৰণীৰ দলিচাত সময়ৰ আবিৰে সেন্দুৰীয়া ফুল বাচি যায়।। বছৰবোৰ যেন চকুৰ আগতে শেষ হৈ গৈ আছে। নতুনক আদৰি লৈ ৰং-তামাচা কৰি স্মৃতিবোৰ সজীৱ হৈ থাকো‌ঁতেই বছৰটো শেষ হ’বৰ হয়েই। আকৌ নতুন এটা বছৰক বহুত আশাৰে আদৰি অনা হয়। মনত আকৌ নতুন উদ্যম, নতুন প্ৰত্যাশাই পোশা মেলে, বিশ্বাসে খোপনি পোতে। আমি কৰ্মস্পৃহা পাওঁ, জীয়াই থকাৰ হেঁপাহ জাগে। এইদৰেই নিৰবচ্ছিন্নভাৱে জীৱন আগবাঢ়ি গৈ আছে, সোঁৱৰণীৰ জোলোঙাটোও গধুৰ হৈ গৈ আছে। সময়ে

Read more

ইটো সিটো আৰু কিবাকিবি বহুতো-সুস্মিতা দাস

সম্পাদকীয় লিখিবলৈ বহি কলমটো খুলি বহি ৰৈছোঁ। কি লিখোঁ, কেনেকৈ লিখোঁ, ক’ৰপৰা আৰম্ভ কৰোঁ, চাৰিওফালে দেখোন অশান্ত সময়ৰ কথা।  সেয়ে কথাবোৰ নিজৰ পৰাই আৰম্ভ কৰোঁ বুলি ভাবিছোঁ। বছৰটোৰ মাজভাগত মা আৰু দেউতা একেদিনাই ক’ৰোণাত আক্ৰান্ত হৈছিল। দেউতাৰ ভাইৰেল লোড বহুত বেছি আছিল। খবৰটোৱে আমাৰ তিনিও ভাই-ভনীকে জোকাৰি গৈছিল। মাহঁতক ঘৰতে ৰখাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হ’ল। সৰু ভাইটিটোৱে এমাহকাল ছুটি লৈ অকলে যি ধৰণেৰে মা দেউতাৰ পৰিচৰ্য্যা কৰিলে সেয়া হয়তো মই ছোৱালী হৈয়ো কেতিয়াও  কৰিব নোৱাৰিলোঁহেঁতেন। দুঃসময়ৰ এই সময়ছোৱাতেই ঘৰৰ কাষৰ মানুহ

Read more

হাস্যৰসে জীৱনলৈ কঢ়িয়াই আনে সুন্দৰতা আৰু সুস্বাস্থ্য

বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ আশীষধন্য হৈ মানৱজাতিয়ে উন্নতিৰ জখলাৰে আজি দুৰন্ত গতিৰে উধাইছে যদিও সকলো মানুহৰ মনৰপৰা একপ্ৰকাৰে নিশ্চিহ্ন হৈ পৰিছে মনৰ শান্তি আৰু মুখৰ হাঁহি।এনে এক জটিল সন্ধিক্ষণত ‘ফটাঢোল’ ফেছবুক গ্ৰুপৰ ব্যঙ্গ সাহিত্যক পুণৰুজ্জীৱিত কৰাৰ যি প্ৰচেষ্টা,সেয়া সঁচাই শলাগিবলগীয়া। অসমীয়া সাহিত্যত ‘নৱৰস’ৰ এক উপাদান হৈছে ‘হাস্যৰস’।’বৈষ্ণৱ সাহিত্য’ত এই ৰসৰ প্ৰভাৱ তেনেকৈ দেখা নাযায়।আনহাতে সাহিত্যৰ প্ৰাণবস্তুৱেই হৈছে ‘ৰস’।অৰ্থাৎ ‘ৰস’ অবিহনে সাহিত্য নিষ্প্ৰাণ।সাহিত্য জগতত বৈচিত্ৰপূৰ্ণ  ৰস সৃষ্টি কৰি পাঠকক অনিৰ্বচনীয় আনন্দৰ সন্ধান দিয়াটোৱেই সাহিত্যিক এজনৰ মূল লক্ষ্য।নাট্যশাস্ত্ৰ প্ৰণেতা ভৰতৰ মতে…… ‘ন ৰসাদৃতে

Read more
1 2 3 6
error: Content is protected !!