ফটাঢোল

প্ৰেমপত্ৰ-নীলাক্ষি কাকতি

আজিকালিৰ দিনত ‘প্ৰেমপত্ৰ’ৰ বৰ বিশেষ গুৰুত্ব নাই যেনেই ভাব হয় যদিও আমি পঢ়ি থকা দিনত ‘প্ৰেম’ আৰু ‘প্ৰেমপত্ৰ’-এই দুবিধৰ দৈ আৰু চিৰা, হাঁহ আৰু কোমোৰাৰ  দৰেই সম্পৰ্ক আছিল৷ প্ৰেমপত্ৰৰ বাবে কিমানৰ প্ৰেম তুলতুলীয়াকৈ পকিছিল, কিমানৰ প্ৰেম গাখীৰ ফটাদি ফাটিছিল, ঘৰত ধৰা পৰি কাৰ কিমানৰ পিঠিত বাবৰি শাকৰ ফুল ফুলিছিল সীমা নাই! স্কুলীয়া দিনত লগৰ বান্ধৱী কেইজনীমানৰ প্ৰেমপত্ৰ পঢ়ি ভাব হৈছিল- বাপ্ ৰে  ইহঁতৰ কি ভাগ্য! কি কি সাহিত্যৰ পয়োভৰ! মহান কবিৰ কবিতাৰ দুলাইন, ছন্দ মিলাই লিখা নিজৰ মনৰ ভাব, মিঠা

Read more

ফটাপ্ৰেম-বাগ্মিতা ৰাজখোৱা বৰকাকতি

মেট্ৰিক পাছ কৰি আহি নগাঁৱৰ জুনিয়ৰ কলেজ এখনত নাম ভৰ্তি কৰিছিলোঁ। কাৰ্বি আংলঙৰ পৰা হায়াৰ চেকেণ্ডেৰী পাছ কৰি ইংৰাজীত মেজৰ লৈ ডিগ্ৰী পঢ়িবলৈ অহা বাইদেউ এজনীৰ লগতে এটা প্ৰাইভেট হোষ্টেলত একেলগে থাকিবলৈ ল’লোঁ। সুন্দৰকৈ থকা আৰু বুদ্ধিদীপ্ত পুৰুষৰ প্ৰতি দুৰ্বলতা যেন মোৰ জন্মগত আৰু তেনে পুৰুষ পতকৈ মোৰ  ক্ৰাছ হৈ পৰাটো তেনেই সাধাৰণ কথা। জুনিয়ৰ কলেজখনত ক্লাছ কৰি থকা এসপ্তাহ মান হৈছিল। তেনেতে এদিন আমাৰ ওপৰৰ ক্লাছৰ ল’ৰা এজনলৈ চকু গ’ল। তেওঁ লগৰ তিনিজনমানৰ লগত কিবা কিবি কথা পাতি আছিল।

Read more

এবষ্ট্ৰেক্ট প্ৰেম -দীক্ষিতা বৰা

অধ‍্যায় এক : অভিজ্ঞ হাতেৰে তুলিকা চলাই গৈছে পাৰ্থই। তাৰ তুলিকাৰ পৰশত ক্ষণে ক্ষণে ৰং সলাইছে সমুখৰ কেনভাচখনে। ওচৰতে থিয় হৈ চাই আছে অম্লানে। দুচকুত তাৰ অলেখ বিস্ময়। মানুহ কিছুমান আঁকিছে পাৰ্থই, আচৰিত মানুহ। ইখন মুখৰ চকু একোটা গৈ সিখন মুখৰ ওপৰত উঠিছে, চকুবোৰ যেন খোঁচমাৰি ওলাই গৈছে মুখৰ পৰিধি-পৰিসীমাৰ বাহিৰলৈ, একেখন মুখতে ভাগে ভাগে তিনি চাৰিটাকৈ ৰং। অলপ দিনৰ আগতেও ছবি এখন আঁকিছিল পাৰ্থই। কি আঁকিব সোধাত সি অম্লানক কৈছিল যে বৰষুণৰ এখন ছবি। বৰষুণত তিতা শাৰীৰ আচল আৰু

Read more

দীঘলীপুখুৰীৰ ব’টত 14 ফেব্ৰুৱাৰী-উজ্জ্বল দিপ্লু গগৈ

গুৱাহাটীলৈ 2009ত মাষ্টাৰ্চ কৰিবলৈ যোৱাৰ পাছত চিনিয়ৰৰ কাঢ়া নজৰৰ মাজত আমাৰ জুনিয়ৰ (PAHU)বোৰৰ মনৰ মাজত সোমাই থকা হিৰ’বিলাক আতংকতে তাপ মাৰি লুকাই আছিল৷ ফাঁকিফুকা দি কেতিয়াবা বাহিৰলৈ ফুৰিবলৈ ওলাই আহোঁ৷ ফুৰিবলৈ আহোঁ মানেনো কি আৰু! 6নম্বৰ চিটিবাছত উঠি কেতিয়াবা পাণবজাৰ পাওঁহি৷ ওচৰে-পাজৰে তহল দিওঁ, ফাঁচী বজাৰত সস্তীয়া স্পৰ্টিং, গেঞ্জি এইবোৰ কেতিয়াবা বিচাৰি ফুৰোঁ, নহ’লে ক’ৰবাত চিনেমা হলত সোমাওগৈ৷ অৱশ্যে প্ৰাগজ্যোতিলৈ যাব নোৱাৰিছিলোঁ, তাত কোনোবা নহয় কোনোবা চিনিয়ৰ/চুপাৰ চিনিয়ৰ গাৰ্লফ্ৰেণ্ডক লৈ ওলাইছিলগৈ৷  তেনেকুৱা সময়ৰে কাহিনী এইটো৷ সেইদিনা 14 ফেব্ৰুৱাৰী আছিল৷ আমি

Read more

যত্নৰ শেষত ৰত্ন-ৰিমঝিম বৰঠাকুৰ 

মনতেনো আজি কিদৰে নাচোন, উলাহে নধৰে হিয়া দেখোন… কালিৰে পৰা এইটো গানৰ কৰি সমীৰৰ মুখৰ পৰা নুগুচাই হ’ল। মুখত অনবৰতে লাগি থকা মিচিকিয়া হাঁহিটো সকলোৰে পৰা লুকুৱাব পাৰিলেও মাকৰ পৰা হ’লে সি লুকুৱাব নোৱাৰিলে। সদায় তাৰ আঁঠুৱাখন খুচিবলৈ অহা মাকে চেগ বুজি এনেই ফৰ্মূটি এটা দলিয়াই চাইছিল তাৰ গানৰ আৰু হাঁহিৰ মাজৰ ৰহস্য ফাদিল কৰিবলৈ। পিছে সফলহে হ’ব নোৱাৰিলে। মাকৰ ফৰ্মূটিটোৱে তাৰ মগজুত ঠিকেই টুকুৰিয়ালে। সেয়ে অলপ গপচ এটা দি মাকলৈ নোচোৱাকৈয়ে ক’লে, : এইখন ঘৰত এতিয়া মই নিজৰ মতে

Read more

অনলাইন প্ৰেম তা না না না-কৰবী দেৱী

অৱশেষত সহকৰ্মী বৰাৰ বুদ্ধিমতে শইকীয়াই পত্নীক স্মাৰ্ট ফোন এটাকে কিনি দিয়াটো সঠিক বুলি ভাবিলে। অন্যথা কিমান আৰু পাতি হাঁহৰ লেখিয়া একেসোপা পেক্ পেকনি শুনিব ঘৈণীয়েকৰ। এদিনতো শইকীয়াই দুখতে ঘৰৰ পৰা ওলাই পিছফালৰ পুখুৰীটোৰ ঢিপ পাইছিলগৈয়ে। বোলে মহাপাপত ভূগিলেও ভূগিম। প্ৰেতাত্মা হৈ মাজনিশা আন্ধাৰতে ঘূৰিম। তথাপিও পত্নীৰ পেক্ পেকনি্ বোৰ শুনি শুনি জীৱলৈ নাই আৰু! তদুপৰি পত্নীক মৰি হ’লেও এসেকা দিবলৈ ইচ্ছা। পাওকচোন মতাটো নোহোৱাত কোনে কিমান সাহস দিয়ে..? কোনে সঁহাৰি জনায়..? পিচে ঢিপটোত ৰওঁতে হঠাতে দুচকুত ভাঁহি উঠিল জীৱন বীমাৰ

Read more

ফটাপ্ৰেম-মাহমুদা বেগম

এনেই আমাৰ দুয়োজনৰে যোৰাটো হৰ-গৌৰী, হীৰ-ৰাঞ্জা, লেইলা-মজনুতকৈ কোনো গুণে কম নহয়। সেইবুলি হৰ-গৌৰী জগতৰ সৰ্বেসৰ্বা হ’লেও স্বামী-স্ত্ৰী যেতিয়া অলপতো উখনা-উখনি লাগিবয়েই ন? লেইলা-মজনু, হীৰ-ৰাঞ্জাৰ অমৰ প্ৰেম হ’লেও গাৰ্লফ্ৰেণ্ড-বয়ফ্ৰেণ্ড যিহেতু মাজে মাজে কাজিয়া-ভেম লাগিবয়েই দিয়কচোন? গতিকে আমিনো কোন কুটা? আমাৰ দুয়োজনৰে মাজে মাজে এইটো কথাক লৈয়েই কটাকটি হয় যে কোনে কাক বেছি ভাল পায়। কোনে কাজিয়া লাগিলে আগতে সৰু হয়। সেইদিনাও তেনেকুৱাই অলপ চলিছিল কথাৰ কটাকটি। বাটেৰে গৈ আছোঁ৷ হঠাৎ আমাৰ বিপৰীত দিশৰ পৰা বৰ জোৰেৰে আহি থকা বাইক এখন সমুখতে

Read more

ফটাপ্ৰেম-ভাস্কৰজ্যোতি দাস

জীৱ জৈৱৰসায়নৰ স্নাতক শ্ৰেণীত৷ ইঞ্জিনীয়াৰিঙত চিট পালেও আগৰ দাদাবোৰ বেকাৰ হৈ থকা দেখি সেইবোৰ পঢ়িবলৈ সাহ নহ’ল৷ ডাক্তৰীত সেই ৱেইটিং লিষ্টত থাকোঁতেই গ’ল৷ দেউতাকে কলেজৰ মাষ্টৰ হোৱাৰ পৰামৰ্শ দিয়াত সেইমতেই পঢ়ি আছে জীৱ৷ তাইৰ নাম মৃগনয়নী বুলি ধৰা হওক৷ উপাধিটোও কিবা বুলি ধৰি লোৱা হওক৷ জীৱৰ লগত একে বেটচৰে আছিল মৃগনয়নী৷ তেতিয়া কলেজত পাঁচটামান মাহ পাৰ হৈছে আৰু৷ ছোৱালী দেখিলে দূৰতে বিদূৰ জীৱৰ আগত বিভাগীয় মুৰব্বীয়ে এটা ডাঙৰ কাম তুলি দিছে৷ দুই-তিনিমাহতে কলেজৰ সোণালী জয়ন্তী আছে৷ তাৰ বাবে প্ৰদৰ্শনীৰ কনচেপ্টটো

Read more

প্ৰেমৰ স্মৃতি -জ্যোতিকা কলিতা

সকলো মানুহৰ জীৱনত প্ৰেম আহেই। একপক্ষীয় প্ৰেম, অজানিতে হোৱা প্ৰেম, কেতিয়াবা এজনে আনজনক প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰা প্ৰেমো আছে। মোৰ জীৱনলৈও প্ৰেম আহিছিল। কিন্তু, দেউতাৰ ৰঙা চকুলৈ ভয় কৰি দুখোজ পিছুৱাই আছিলোঁ। মোৰ ভাইটিহঁত আছিল মহাভাৰতৰ ভীমৰ দৰে। বায়েক-ভনীয়েকহঁতক কোনোবাই প্ৰেম কৰিব বুলি সকলো সময়তে গদা ঘূৰাইয়েই থাকে। সেয়ে প্ৰেমৰ গভীৰতাত সোমাব পৰা নাছিলোঁ।  হাইস্কুলত পঢ়ি থকা অৱস্থাত গাঁৱৰ এজনে মোৰ লগৰ কেইজনীৰ আগত কয় হেনো  মোৰ গাল দুখন ঔ-টেঙাৰ বাকলিৰ দৰে একেবাৰে ফুলি থাকে। মোক হেনো তাৰ বহুত ভাল লাগে

Read more

প্ৰেমপত্ৰ-নীলাক্ষি কাকতি

আজিকালিৰ দিনত ‘প্ৰেমপত্ৰ’ৰ বৰ বিশেষ গুৰুত্ব নাই যেনেই ভাৱ হয় যদিও আমি পঢ়ি থকা দিনত প্ৰেম আৰু প্ৰেমপত্ৰ-এই দুবিধৰ দৈ আৰু চিৰা, হাঁহ আৰু কোমোৰাৰ (বিহুৰ বতৰ শেষ হোৱাই নাই যে, সেয়ে উপমাবোৰো তেনেকুৱাই মনলৈ আহিছে) দৰেই সম্পৰ্ক আছিল৷ প্ৰেমপত্ৰৰ বাবে কিমানৰ প্ৰেমে তুলতুলীয়াকৈ পকিছিল, কিমানৰ প্ৰেমে গাখীৰ ফটাদি ফাটিছিল, ঘৰত ধৰা পৰি কাৰ কিমানৰ পিঠিত বাবৰি শাকৰ ফুল ফুলিছিল সীমা নাই!  স্কুলীয়া দিনত লগৰ বান্ধৱী কেইজনীমানৰ প্ৰেমপত্ৰ পঢ়ি ভাৱ হৈছিল- বাপৰে ইহঁতৰ কি ভাগ্য! কি কি সাহিত্যৰ পয়োভৰ! মহান

Read more
1 2 3 31