ফটাঢোল

আপদীয়া পদ্য – ডাঃ প্ৰয়াগ শইকীয়া

১) ভোট ভোট কি যে অদ্ভূত গালিভাৰ হৈ যায় সৰু সৰু লিলিপুট পলাই ডিক্টেটৰৰ ভূত দলৈকে শিপালে গণতন্ত্ৰৰ ৰুট   ভোট কোনে খাই কাৰ নিমখ সনা বুট জীৱনৰ বোকা ভাওনাত সময়ে সলাই নিজস্ব ধাৰাৰে তাৰ মোট মেদভাৰী ৰখীয়া-পৰীয়াৰ গৰ্ব সদায়ে নাথাকে অটুট ভোট পৰাৰ পিছতহে বুজা যায় কিমান অদ্ভুত ২) আৰামৰ কাৰাগাৰ শৌচাগাৰ তোমাতকৈ ভাল আৰু নাই কোনো আৰামৰ কাৰাগাৰ কোননো ডাঙৰ ৰজাক সোঁৱৰাই দিবলৈ ইয়াতকৈ ডাঙৰ সাধু আছেনে মজাৰ পিছে কি হ’ব দুৰ্নীতিত ডুবি থকা দেশত অভাৱ এতিয়া শৌচাগাৰ

Read more

ফটা লিমাৰিক – ধনজিত বৰুৱা

অফিছ কথা নহয় বিষয়াৰ যেন শকুনিৰ পাশাৰ গুটি বিভাগীয় মেৰপেচ হেনো টকাই দিয়ে কুটি কাপোৰ কানি ক’লা হ’ল পিতনিৰ পৰা পলাই ব’ল দেউতাকৰ পেঞ্চন ফাইলটোহে তাৰ আশাৰ খুটি।     উৰহ দম্পতি কাম বেক পুৰণি খেতি খোলাৰ ফফৌ ফৌ বেঙেনা লেবৰা ভাজিত মিলি লৈ কিয় দিয়া বেদনা তথাপি তুমি পাবা আদৰ ঠিকাত দিবা আইৰ চাদৰ আমিবোৰে হাঁ বিধি বুলি আকৌ ল’ম প্ৰেৰণা।   এঞ্জেলবাবুৰ লাভ মেৰেজ পাছতহে ওলাল বোলে জোঁৱাইৰ ৰেগুলাৰ ভাং সপ্ত আকাশত সপ্ত ভাগে নিতৌ পাতে চাং পিৰিতিত

Read more

বিভ্ৰান্তি – সূৰুয আকাশ পাঠক

বাৰিষাৰ বেঙে মূতে বাৰীৰে খালত জনতাৰ মাছ লাগে ৰজাৰে জালত, কোমোৰাৰ জালি আজি শুকায় চালত, গণতন্ত্ৰৰো আজি লেৰেলা হালত… জাতি হ’ল ফোঁপোলা নৰিয়া ডাঙৰ, বুঢ়া হেংদাঙতো লাগিছে মামৰ, আবেগৰ বেহা কৰি নেতা ৰূপী বণিয়াই সাজিছে নিজৰ গাদী মহা আৰামৰ… ডেকা যাক পঢ়ি-শুনি ৰসাতলে গ’ল, গাধমখাক দেখো ধৰ্মহে লগা হ’ল… নদীয়েও নুবুজা হৈছে পানী কেনি যায়, হালধীয়া সাংবাদিকে মুনাফা ভগাই খায়… কাক নো বুলিবা ক’কা, সকলোতো এক ৰাজহাড়বোৰ বেঁকা, মনবোৰ ঠেক… মানৱতাই দিলে টা-টা বাই-বাই শ্বপিং ম’লতো আজি বিচাৰিলে নাই… ☆★☆★☆

Read more

আপদীয়া পদ্য – জ্যোতিৰ্ময় গগৈ

১) দেওবাৰৰ বজাৰ উপচি পৰিছে এয়া পাছলি বিচৰা দিন পটল, জিকা, ভেন্দি, বিলাহী,- ‘মোক কিন, মোক কিন’ জিলিকিলেই কিন্তু সোণ নহয় নিপোটলবোৰতে বেছি দৰৱৰ ভয় লাহেকৈ বহি বিচাৰিবলৈ ল’লো, পোকেখোৱাহে মই নিম।   ২) বিজ্ঞানৰ শিক্ষক বাসৱ বৰুৱা ফিজিক্স বেছি ভাল পায় “অগ্নিযুগৰ ফিৰিঙতি মই”- গানটো প্ৰায়ে ছাৰে গায় কাণে কাণে আপোনাক কথা এটা কওঁ দৃশ্য এটা দেখিলেহে ভেবা লাগি মই ৰওঁ মেকুৰী সন্মুখেৰে পাৰ হৈ গ’লেই তিনিখোজ পাছলৈ যায়।   ৩) জম্মু-কাশ্মীৰ ৰ’ল লাডাখ বেলেগ হ’ল, মোডিৰ যাদু চোৱা

Read more

ফটা কবিতা – নিয়ৰ

শুৱনি আমাৰ ফেচবুক অতি। ধুনীয়া ছোৱালীয়ে ভৰা।। সদায় সদায় নতুন ফটো দিয়ে DSLR নহলে মবাইলৰ dual কেমেৰাত মৰা।। শুৱনি আমাৰ ফেচবুক অতি বিতৰ্কই উপচি পৰে; বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন বিতৰ্ক , বুদ্ধি GBয়ে উৎপাত কৰে।। কেতিয়াবা গায়ক, কেতিয়াবা মন্ত্ৰী, সকলোকে ধৰে, ভুল শুদ্ধ একোটো নাচাই হুলস্থুল কৰাত লাগে।। ফেচবুকৰ status। নিউজ চেনেলৰ উৎপাত কাৰোৱেই শান্তি নাই সকলোৱে সঁচাই মিছাই share কৰাত লাগি যায়। ভাওনা সবাহ বিয়া একো বাদ পৰি নাযায় , সকলোতে লাইভ কৰাত লাগি যায়। তাৰেই পৰাই কিবা এটা ভুল

Read more

সমীৰণ বৰুৱা নাহে : উৎপল জোনাক হাজৰিকা

মোৰ ৰিচাৰ্জ শেষ হ’ল তোৰ পৰাই মেচেজ এটা দি থওঁ দিবি নেকি মোবাইলটো সমীৰণ বৰুৱা নাহে খবৰটো দিব লাগে বাছত উলমি যোৱা হেন্দিমেন পোৱালীবোৰ বান ভগনীয়া খুজনীয়া কলথোকৰ ভালৰো ভাল আখিকেইটা দেওবৰীয়া বজাৰলৈ নিয়া সৰুকণ দাইটি সপোন সকলোৱে দেখে পুৱতি নিশা সমীৰণ বৰুৱা নাহে ব্ৰিটনিৰ চন্দ নাবাজে নানাছে চাম্বা তথাপিতো শুনিছো সমীৰণ বৰুৱা নাহে আয়ে খবৰ নাপায় চাগে চালপীৰা, বান কাঁহী জপাতে আছে সাৰি চিকুণাই বাঁহতলীয়া নিমজ বাট বাট চাই পিছে নাই সমীৰণ বৰুৱা নাহে কেণা লগা সময়ৰ দোৰোল খোৱা

Read more

এজন স্ক্ৰিপ্তৰাইটাৰৰ জীৱনী – বিশ্বজ্যোতি মহন্ত

প্ৰস্তাৱনা: (১) ড্ৰাইভাৰজনে মৰমৰ ‘ওদি’ গাড়ীখন ছাৰৰ গেৰেজত সুমুৱাই থ’লে কোবাকোবিকৈ নিজৰ ঘৰলৈ বুলি তেওঁৰ বাইকখন ষ্টাৰ্ট দিলে।     (২) প্লামবাৰজনে বাল্টিত মগটো জুবুৰিয়ালে এমগ দুমগকৈ পানী ঢালিছে গাটো কেচেমা কেচেম গোন্ধাইছে আজি বহু দেৰিলৈ বৰ সাৱধানে কাম কৰিছিল দেৰলাখ টকীয়া চিষ্টেম স্ক্ৰিপ্ত ৰাইটাৰ ছাৰৰ ঘৰত ফিট কৰি আহিছে।   গৰ্ভ: আদিতে মানুহজনৰ নাম এটা আছিল এতিয়া সকলোৱে স্ক্ৰিপ্ত ৰাইটাৰ বুলিয়েই চিনে,– অন্ততঃ প্ৰতিবেশী সকলে। এসময়ত ছাত্ৰ নিৰ্বাচনত সহপাঠী বন্ধুৰ নিৰ্বাচনী স্ক্ৰিপ্ত লিখি দিছিল। জয়ৰ পিছত পুৰস্কাৰ হিচাপে ‘পাৰ্টি’লৈ

Read more

প্ৰাপ্তি – ইন্দ্ৰানী শৰ্মা

  সাগৰ ভাল পোৱা? ওহোঁ.. নাপাওঁ। জোনাক ভাল পোৱা? নাহ.. নাপাওঁ। তৰা ভৰা আকাশ? ওহোঁ.. নাপাওঁ।   অদ্ভুত! কি ভাল পোৱা তুমি? বহুত কিবাকিবি! এই যে আমি বহি আছোঁ বননিডৰা তাৰ প্ৰতিজোপা দূবৰি মই ভাল পাওঁ। সেই যে মানুহৰ খোজত উৰি যোৱা ধূলিকণাবোৰ আৰু লগতে কিছুমান কিচিৰ মিচিৰ শব্দ সেই সকলোবোৰ ভাল পাওঁ মই যাক মই ভালপাওঁ..তাক মই চুই চাব বিচাৰোঁ কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিব খোজোঁ প্ৰাপ্তিৰ অনুভৱ সমগ্ৰ সত্বা জুৰি আৱৰি ৰাখিম মোৰ ভালপোৱাবোৰ… সদায়ে অপ্ৰাপ্তি মোৰ অকাম্য। ☆★☆★☆

Read more

মানুহ আৰু গছ – পৰীস্মিতা দাস

মানুহ (১) আমিয়েই মানুহ আমি জীৱশ্ৰেষ্ঠ প্ৰাণ সকলো কৰিব পাৰোঁ আমি সৰ্বশক্তিমান নদী বান্ধো পাহাৰ কাটো অৰণ্য জ্বলাই ঘৰ পাতো নিজৰ মাজতেই যুঁজ চলাওঁ চিৰপ্ৰবাহমান৷   (২) জীৱশ্ৰেষ্ঠ মানুহ আমি পৃথিৱীৰ গৌৰৱৰ অংশ সমাজ পাতি বিচাৰ কৰোঁ কাৰ ডাঙৰ বংশ নেদেখোঁ জগতৰ চকুপানী আমিয়েই কিন্তু পৰমজ্ঞানী আমিয়েই এদিন কৰি পেলাম পৃথিৱীখন ধ্বংস   গছ (১) নিজকে সিহঁতে কৈ ফুৰে জীৱশ্ৰেষ্ঠ বুলি সিহঁতেই আমাৰ জীৱন খাইছে খুলি খুলি আমাক মাৰে কাটে মৰণৰ ফান্দ পাতে পাহৰি যায় আমি নহ’লে জীৱন নাবাচে বুলি

Read more

নবাবৰ পুতেকৰ দিনলিপি – জ্যোতিৰ্ময় কলিতা

সাধাৰণতে পাঁচ ছয় বজাত শোৱাপাটী এৰাটো বৰ কঠিন ঠিক তেনেকৈ স্ক্ৰীণ পেডত নানা হিচাপ কৰোঁতে গভীৰ নিশা বাজে গৈ দুই তিনি নহ’লে পুৱতি নিশা চাৰি.. ৰাতিপুৱা কেনেবাকৈ পাঁচ ছয় বজাত চকু মেলিলেও ন দহ বজালৈ বিচনা এৰি নিদিয়াটো আমাৰ মূল ধৰ্ম । দুৱাৰ খুলি মুখ উলিওৱাৰ লগে লগে ঘৰৰ মানুহে এনেকৈ চাব সঁচাই যেন নবাবৰ পুতেক.. ৰাতিপুৱাৰ নাস্তা ফিকা চাহেৰে ক’ত হ’ব নবাবৰ পুতেক, গাখীৰ চাহ লগত হেভী নাস্তা লাগিব যেনে শুকান ৰুটী আলু ভাজি অমলেট.. জিকাৰ কেজি ৫০ ভেণ্ডিৰ

Read more
1 2 3 20