ফটাঢোল

পঞ্চপদী- হেমেন ডেকা

১. অমল বৰ সহজ-সৰল ৰং-ৰহইছত নয়ন সজল গপ গপ কথন দপ দপ চলন ঘৰত হয় বনৰ বৰল! ২. অভং বটলৰ তৰল ৰঙত মন সৰল নহয় গৰল সৰগৰ জল সচল তন হয় অচল৷ ৩. ৰংমহলৰ চমক কথনত বৰ ধমক নটৰ ৰংঢং নৰগণৰ খং নয়ন জলক-তবক৷ ৪. ৰং-উৎসৱৰ বতৰ ৰমক-জমক চহৰ জঠৰ পৱন জলম বসন গপচ ৰগৰৰ লহৰ৷ ৫. এক জৱৰজং জড়ভৰত অনবৰত ঘটং মটং চ’কত পথত খপজপ বৰ উথপথপ মৰণ হ’ল মদ-মঙহৰ খঁকত৷ ৬. অভয়ৰ এই জনম একদম সফল মনত অনবৰত

Read more

ফটালিমাৰিক- ধনজিৎ বৰুৱা

(১) শুনিছোঁ ভগৱান যি হয় ভাললৈ হয় জৰা, ব্যাধি, বিনাশ তেনে এনেই নহয় সকলো তোমাৰ  লীলা এইবাৰ বাৰুকৈ দিলা মনুষ্য এইবাৰতো যদি চিজিল নহয় (২) ভগৱানে লোণ দিলে চাৰি হাতে দিয়ে গুণ স্বাস্থ্য সময় সুবিধা পায় সিয়ে মনুষ্যৰ বাঢ়ে অতপালি মাৰে তেওঁ হাত তালি কিস্তি সুত  সময়ত ঠিকেই উঠাই নিয়ে ☆ ★ ☆ ★ ☆

Read more

বিহু- কুসুমাঞ্জলি শৰ্মা 

১) সুহুৰিয়াই মাতিবা চেনাই বকুলৰ ছাঁত ৰৈ জপনাৰ দাং নীৰৱে খুলি হেঁপাহৰ  বিহুৱান দি আহিম গৈ ২) কেই বাতি ৰহী পিলি ঐ বহনা ঢোলটি বজাব গৈ বাৰেপতি পৰিছ উজুটি খাই ৩) কাষলৈ নাহিবি বিহুৱা চকুত লৈ পিৰীতিৰ তলমল ছাঁ মোৰ কলিজাত ধিনিকি ধিন্দাও দাওঁ দাওঁ ৪) দূৰত গাড়ী ৰখাই মিছ্কল দিবা ঐ ডেকা  লক ডাউনৰ মাজতে ঘূৰিমগৈ এপাক বিহু বিহু লাগি আছে গা পুলিচে সুধিলে ক’বি হেৰি ছাৰ এইজনী গাভাৰী পোৱালি পাব ঐ এতিয়া ☆ ★ ☆ ★ ☆

Read more

লিমাৰিক- মুকুন্দ বৰুৱা 

১ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ একান্ত আহ্বান কৰিলে সকলো থানবান বজাব লাগিছিল হাত তালি বজালোঁ আমি কাঁহি- বাতি-থালী প্ৰভু জনমত যে নেদেখো দুবাৰ।। ২ ক’ৰণাই কৰিলে সকলো পণ্ড বিশ্ব অৰ্থনীতি আজি মন্দ চাৰিওদিশে মৰিছে  মানৱ ক’ৰণাই কৰিছে তাণ্ডব তথাপিও নাই কোনো চেতনা আমাৰ।। ৩ দুখীয়াৰ চিন্তা, কেনেকৈ পাওঁ এসাজ ভাত কৰিবও নোৱাৰে প্ৰতিবাদ একাউণ্টত ৫০০ টকা, মোদীৰ চিন্তা ফাইন ৰাস্তাত দেখো এক দীঘলীয়া লাইন ৫০০ টকা ক’ৰণাতকৈ ডাঙৰ, কৈ থলোং ৪ কৃষকৰ আজি হাহাকাৰ কৰিব পৰা নাই বেপাৰ মৰিছে গছ, গেলিছে খাদ্য হাই!

Read more

এক ডজন লিমাৰিক-হেমেন ডেকা

(১) বনিতাৰ কি যে অভিমান- বেচেৰা পতি যেন পতান! বাক্যৰ কেনে গোলা, বাপুৰ কাণ ঘোলা, বহুৱালিত ব্যস্ত জীৱন ৷ (২) বগলীৰ দৰে মতি-গতি, বিশ্বাস নকৰে কাকো খাঁটি৷ বাটে-ঘাটে কৰে মেল- বচন কলৰ ভেল- বদনাম হ’ল ৰাতাৰাতি৷ (৩) বৰ দুখত গৈছে দিন! বহু আশা ধোঁৱাত লীন৷ বৰকৈ ঠগ খালে, বিশ্বাসো হেৰুৱালে, বাবাজী হৈ বজায় বীণ৷ (৪) গিৰিয়েকৰ গালি খাই খাই দুচকু লাল৷ কুম্ভকৰ্ণৰ দৰে তেওঁ শোৱাত বৰ ভাল! কামত অথন্তৰেই নুগুচে, টোপনিয়ে খেদে পিছে পিছে; গাঁও ফুৰিবলৈ যোৱাত অৱশ্যে মহাকাল৷ (৫)

Read more

ফটা লিমাৰিক- ধনজিত বৰুৱা

নাভাবিব আমাৰসকলে কেৱল দেশ ফুৰে বুলি বিচাৰি আছোঁ আপোনালোকলৈ এটা গছৰ পুলি লাগিব তাত সোণৰ  লাও হ’ব সোণালী আমাৰ গাঁও ষ্টীলৰ হেন্দালি সাজি লওঁ বুলি পইছা আছোঁ তুলি কোনো এখন দেশে কেতিয়াও নহয় মান্তি পাৰমাণৱিক অস্ত্র বিসৰ্জি আনিব যে শান্তি জৈৱিক অস্ত্রৰ সংযোজন যেন মৌলিক প্ৰয়োজন মানুহৰ ভৱিষ্যত আজি মানুহৰ মনতে ভ্ৰান্তি শান্তিৰ পাৰ উৰাই যিজনে খোঁচনিত ৰিভলভাৰ অবুজ সাধাৰণ মানুহ ভাবি চালেই হাঁহাকাৰ মনৰ সুপ্ত অসুৰবোৰ আনে স্বাৰ্থৰ যুদ্ধবোৰ জীবনাদর্শ বুমেৰাং হৈ প্ৰশ্ন বাণেৰে প্ৰতিকাৰ ☆ ★ ☆ ★

Read more

লিমাৰিক- অভী পার্থসাৰথি বৰুৱা

 (১) পুত্ৰমোহত অন্ধ আছিল এখন দেশৰ ৰাণী, গণতন্ত্ৰত বিলাইছিল নিজ পৰিয়ালৰেই বাণী, সেই ৰাণীৰেই ছিগিল হাত, বাগিচাত মেলিলে পদুম পাত, পদুমৰ পাতে আনে আকৌ ভেদাভেদ টানি। (২) মঙলবাৰে মঙহ নাখায় কপালত বৰ-ফোঁট, মুখৰপৰা বৈ আহে মিঠা মাতৰ সোঁত, নুগুচে মুখৰ ভক্তি, জাতি-মাটিৰ চুক্তি, পৰিৱৰ্তনৰ সোঁতত উটি যায় মিত্ৰজোঁট। (৩) ভাষাৰ চলে ৰাজনীতি জাতিৰ চলে বেপাৰ, ৰাইজৰ তেজৰ জুতি লৈ ৰজাই মাৰে উগাৰ, সাহিত্যৰো চলে বেচা-কিনা, সংস্কৃতিও হয় বৰ্ণহীনা, জাতিৰ অৰণ্য কান্দোনত বাৰু পাবনে কোনোবাই সাৰ! (৪) তেজৰে কামলাপতি, দুপৰৰ টোপনি,

Read more

ৰাজনৈতিক লিমাৰিক- কৰ্ণজ্যোতি সোনোৱাল

(১) সংখ্যাগৰিষ্ঠ আসনৰ বাবেই হ’ল পদুম ফুলৰ অহংকাৰ লোকসভা, ৰাজ্যসভা সকলোতে কৰিলে বিৰোধীক তিৰস্কাৰ হৰ হৰ মোদী যাব চাবি গাদী জনতাই দেখি আছে, নিদিব আৰু পিছলৈ পুৰস্কাৰ। (২) পদুমৰ ব্যভিচাৰ ৰোধিবলৈ কলমেৰে সৃষ্টি কৰিছে গদ্য কোনো কোনোৱে ৰচনা কৰিছে ৰাজনীতিৰ আপদীয়া পদ্য কাশ্মীৰৰপৰা কহিমা কলম অস্ত্ৰৰ মহিমা অতীতৰেপৰাই স্বৰ্গ-মত্য-পাতাল সকলোতে বিদ্য। (৩) এবছৰৰ পিছত আহি আছে নতুন বিধানসভাৰ ইলেকচন কলমৰ মহিমা বুজি পদুমে কৰিছে প্ৰাৰ্থী চিলেকচন প্ৰাৰ্থীক দিব লাগিব পাঠদান সৰ্বা-হিমন্ত-অতুল সাৱধান নহ’লে পদুম ফুল পাহি হ’ব চিৰাচিৰকৈ ফ্ৰেকচন। (৪)

Read more

আপদীয়া কবিতা- মালামণি গায়ন

                     (১) চকুত ক’লা চচমা, ফিট-ফাট সাজ মুখত জ্বলা চিগাৰ, নাই কোনো কাজ           ব্যস্ততাৰ সীমা নাই           কথা পাতে ঘড়ী চাই পইচাৰ বাবে কিন্তু; সকলো নিলাজ।                     (২) হ’ব লাগে এটি, ম’বাইলৰ গৰাকী নহ’লে মিছা হেনো, যুৱকৰ চিনাকি           কথা পাতে ভুনভুন           অন্তকে নপৰেচোন

Read more

লিমাৰিক-ধৰ্মজ্যোতি ভট্টাচাৰ্য

                       ১ সোণটোৱে হাঁহি আছে ঘোটা ভাং খাই আঁৰ চকুৰে মন্দিৰলৈ অহা ছোৱালীলৈ চাই ব’ম ব’ম ভোলানাথ নাখালে দেহা নপৰে শাঁত ছোৱালীয়েও মাৰিলে বেটাক চকুৰ টিপৰ জাঁই৷                     ২ চিলিম টানি ভাস্কৰৰ কি যে বিলাই মূৰত ধৰিলে বেটাৰ মনিপুৰী খাই ৰাষ্টা বুলি খাল পালে মাজ ৰাতি হাল বালে লগৰটোৱেহে ঘৰলৈ তাক নিলে চোঁচৰাই৷                

Read more
1 2 3 23