ফটাঢোল

লিমাৰিক -যোগানন্দ মহন্ত

                ( ০০১) নভবাকৈ এজনীলৈ টিপিয়ালোঁ চকু মোচন দেখি দূৰৈতে কঁপিছিল বুকু খেদি আহিছিল মোক লাগি ধৰিছিল জোক পিঠিতে শোধাইছিল হাঁহি-সনা  ভুকু।                 (০০২) চাম বুলি ছোৱালী ওলালোঁগৈ মাজুলী   চকুবোৰ ধুনীয়া ঘনে মাৰে বিজুলী  প্ৰেমৰ বান্ধিলোঁ নাও ফুৰিলোঁ গোটেই গাঁও  ৰাইজে বুলিলে ছোৱালী চোৱা ভেকুলী।                    (০০৩) ঘৈণীজনী ভাল, মৰম উখহা গাল কলিজাতো খান্দি থৈছে চেনেহৰ খাল ৰাইজে দেখি শলাগে জেঠতো নাচে ব’হাগে শতৰুৱে কোৱা শুনো ভাগ্য মোৰ ভাল‌।                    (০০৪) বোৱাৰী নতুন,

Read more

লিমাৰিক-অনসূয়া বৰঠাকুৰ

                   (১) বিষে-কোপে জৰ্জৰিত ধনীৰাম বৰা, পানীটুপি নাপালে দিনতে আধামৰা।         দোকানত খাপ-পিতি,         থাকোঁতে হ’ল এই গতি, সেয়ে চাগৈ হ’ম ডেলিভাৰি দিব সুৰা।                 (২) ৰাইজে নাজানে যদু সিন্ধি খন্দা চোৰ, আন্ধাৰতে গৃহস্থই মাৰি দিলে গোৰ,         গোৰ খাই যিহে হ’ল,         পেণ্ট খুলি পৰি গ’ল, পকেটত ওলাল উৰহী গছৰ ওৰ।                (৩) বহুদিন জুহালত জ্বলা নাই জুই, এঘটি পানীকে গিলি সোণ

Read more

ফটালিমাৰিক- ধনজিৎ বৰুৱা

                     (ক)    চন্দ্ৰতো খেনোৱে  মাটি ল’লে সেইবোৰ কিয় লাগে  প্ৰতিবাৰে  ভৰদুপৰত কোৰ লৈ লৈ মাটি ঠেলে  কৃষকৰ কোটাতো নাম  বৃদ্ধ পেন্সনো মই পাম  গালি পাৰে নেতাবোৰক ইহঁতে দেশ সমাজ খালে।                         (খ)    পুৱাই এখন সুমুৱাই গুৱা নন্দৰজা  পথাৰমুৱা  শুই উঠিয়ে কানাই ফোনত “ওঁ জান কোৱাচোন কোৱা”  পথাৰো হৈছে গৰম  নন্দৰাজৰ বৰ মৰম  নাঙল থৈয়ে ছিঞৰিছে “হেৰা পোনাটিয়ে খালেনে নাই

Read more

লিমাৰিক : স্বপ্নালী কলিতা

১/ বৰুৱানী বাইদেউৰ দীঘল চুলি স্কুটি চলাই উৰুৱালে বাটৰ ধূলি নগৰত অফিচ কৰে ডেকাও প্ৰেমত পৰে চকুৰ টিপতে মাতে ওচৰলৈ বুলি৷ ২/ গাঁও এৰা ডেকা বকুলতলৰ সোণ অসমীয়া শব্দৰ শৰাধ কৰে চোন বিহুত ঘৰলৈ আহে ফিতাহিৰ কোব বাঢ়ে মাষ্টৰ খুৰাই কৰে একে চৰে পোন৷ ৩/ চুকৰ চেনেল পেহী ৰহিমলা বাই তিলকে তালটো কৰি ঘৰে ঘৰে গাই কেও-কিছু নাই দেহি চুবুৰিত থাকেহি বহি  কিজানি কিবা অলপ খাবলৈয়ে পাই  ৪/ লেডি পুলিচ তাই মনোৰমা বৰুৱা  সদায় ওলায় নতুন লেঠা ঘৰুৱা আচামীক জেৰা

Read more

লকডাউন বিশেষ – ৰাজীৱ শৰ্মা

(১) দোকান-পোহাৰ বন্ধ পুলিচহে খালী আহিছিলোঁ ওলাই খাই ঘৈণীৰ গালি ধোদৰ পচলা নাম মোৰ নুশুনিলেও বিপদ ঘোৰ মোকে বহনি কৰিলে ৰাইদাং ফালি। (২) আলুৰ কেজিত বিশ, পিয়াঁজো পঞ্চল্লিশ পুৰাকলৰো দাম বোলে কেজিত চল্লিশ দাম শুনি উঠে খং সকলোৱে দিছে চং বৰ বৰ কথাৰে মাথো‍ঁ পাতে মজলিচ। (৩) বজাৰৰ মাজতে আছিল তেখেত ঘূৰি দেখি মই আঁঠু কাঢ়ি বহিলোঁ হাতযুৰি খেদা মাৰি আহিল ভকত গো-মাতা বিলেৰেও শকত নৈবেদ্য মোনাটো সুদাহাতে আহিছোঁ ঘূৰি। ☆ ★ ☆ ★ ☆

Read more

আপদীয়া পদ্য-সঞ্জীৱ কুমাৰ মহন্ত

           (১) কালকৰ’ণাই ছানি ধৰে   অসমৰ মাটি পানী বায়ু, দিনক দিনে কমিছে বহুজনৰ আয়ু, এচাম মৰিছে খাবলৈ নাপাই এচাম মৰিছে ড্ৰাগছ-কানি খায়, কৰ’ণাতকৈ মূল্যবৃদ্ধিয়ে ৰাইজৰ মূৰত ৰামটাঙোন সোধায়।        (২) জাক জাক লিডাৰ  আমাৰ অসমত জয় আই অসম   সকলোৰে মুখত। ক্ষমতাৰ খকত  আদৰ্শৰ  নাই  কোনো কাম, টকশ্ব’ত গৈ জাতীয়তাবাদৰ জয়গান সদায় গাম…। সাপ হৈ খুটিম বেজ হৈ জাৰিম তথাপিতো কিন্তু  ৰাজনীতি কৰিম জাতি মাটি ভেটি সকলো বাদ  পলিটিক্স ইজ জিন্দাবাদ। ☆ ★ ☆ ★ ☆

Read more

লিমাৰিক- অনসূয়া বৰঠাকুৰ

                (১) সৰুৰেপৰাই সি পঢ়া-শুনাত গাধা, পিছৰ বেঞ্চত বহি মলি থাকে চাধা, ফ’ৰলেনক দি মাটি, ৰাতিটোতে কোটিপতি, যৌতুক বুলি জীক দিলে সম্পত্তি আধা।                      (২) কষ্টৰে পঢ়ি হ’ল মেডিকেলৰ ছাত্র, ৰোগী চোৱাৰ নামত ফিজ নাম-ম‍াত্র, কেনেকৈ বাঢ়িব আয়! দুখীয়াক ফ্ৰীতে চায়! ছোৱালীৰো নহ’ল সি পচন্দৰ পাত্ৰ! ☆ ★ ☆ ★ ☆

Read more

পঞ্চপদী- হেমেন ডেকা

                      (১) ফে’চবুকো যে কেনে এক বিচিত্ৰ জগত আমিও তাৰে বাসিন্দা, যেন হৰিভকত আছে ইয়াৰ গৰিমা বন্ধুৰো দেখোঁ মহিমা কাজিয়া কৰিলেহে বেজাৰ লাগে মনত৷                      (২) বেসুৰা জীৱনৰ গান, নাই যে সুৰৰ মূৰ্ছনা মষিমূৰ কত সপোন, নিৰাশাই আঁকে আল্পনা ভাগৰুৱা দেহ-মন চৌদিশে গহন বন বাঘৰ পেটত সোমাল নেকি আশা আৰু কল্পনা?                    

Read more

ফটা লিমাৰিক- ধনজিৎ বৰুৱা

                   ১)  বেজ বৈদ্যৰ তীৰকঁপে জ্বৰ উঠে নগৰত  পুত্ৰই নিচিনে ঔষধ পৰি গ’ল জগৰত  নিশিকালে যে  আন কাকো  নিজেও আন নিশিকিল একো আনলোকে শোকৰ বিষয়ো কৈ আছে ৰগৰত।                   (২)  চোৱাওঁতে নাম জয়াপ্ৰদা লিখিত জেনিফাৰ  সোঁৱৰণীৰ  লিখাবোৰক কৰিলে অত্যাচাৰ  ঘৰে বুলিলে পণ্ডিত মিছা  পণ্ডিতে বোলে তেৰাৰ ইচ্ছা  যতন নল’লে  ভাল আলুৰ খেতিতো উঠে খাৰ।                  (৩)  দে মোবাইল,

Read more

লিমাৰিক- স্বপ্নালী কলিতা

                   (১) গাঁৱৰ মাজৰ বৰুৱানী খুৰীৰ ক’ৰ’ণালৈ বৰ ভয় মানুহ আহে বুলি ফোন কৰি কৰি সকিয়নি দি থয়। নিজে হ’লে পিচে ফুৰিবলৈ যায় বিয়া সবাহো আগে ভাগে খায় মনৰ মানুহ গোট খাই আবেলি ঘৰ নধৰা হয়।                    (২) মিহিৰ খুৰাৰ গাইগৰুজনী এসেৰ গাখীৰ দিয়ে লোণ-তেলকণ আহক বুলিয়েই বজাৰৰ ফালে নিয়ে। বজাৰত পিচে মানুহমখাই খাটি গাখীৰত সোৱাদ নাপায় পো-পোৱালিয়ে ভেজাল পেকেট কোট্‌কোট্‌কৈ পিয়ে।    

Read more
1 2 3 31