ফটাঢোল

কৌতুক- পদ্মলোচন ভৰদ্বাজ

পত্নী : কোন আছিল সেইজনী? ৰঞ্জিত : কলেজীয়া দিনৰ পুৰণি বান্ধৱী! পত্নী : তোমাক কাণে কাণে কি কৈ গ’ল? ৰঞ্জিত : একো নাই,  মাত্ৰ এইটো ক’লে যে : মোক বিয়া কৰোৱা হ’লে তোমাক মই এনেকৈ মোনাটো ল’ব নিদিলোঁ হয়! পত্নী : ডাইনী ক’ৰবাৰ, চাওঁ দিয়া মোনাটো মোক! ☆ ★ ☆ ★ ☆

Read more

ব্ৰেকআপ-ৰিণ্টুমনি দত্ত

দুলাল : তোমাৰ ব্ৰেকআপ কেনেকৈ হ’বলৈ পালে৷ সকলো ঠিকেই আছিলচোন! অভিজিত : সকলো ঠিকেই আছিল৷ ভেলেণ্টাইন ডে’ৰ কেইদিনমান আগতে তাই মোক ক’লে  “ফুল মোৰ বৰ প্ৰিয়।” দুলাল : তাৰপাছত? অভিজিত : মই জোশতে কৈ দিলোঁ‌, ময়ো ফুল ভালপাওঁ, হাফবোৰ সোনকালে শেষ হৈ যায়। তাৰপাছৰেপৰা হোৱাটচএপ, ফেচবুক ক’তো তাইক নেদেখা হ’লোঁ‌৷ ☆ ★ ☆ ★ ☆

Read more

কৌতুক – ভাস্কৰজ্যোতি আৰান্ধৰা

পতি আৰু পত্নীয়ে টিভিত আই.পি.এল. চাই আছে। পাঁচ মিনিটৰ পিছত   পত্নী: এইটো ব্ৰেটলী নেকি?   পতি: নহয়, ক্ৰিছ গেইল।   পত্নী: ব্ৰেটলীটো বহুত স্মাৰ্ট হয়, ভায়েকৰ দৰে সিয়ো চিনেমাত অভিনয় কৰিব লাগে।   পতি: ব্ৰেটলীৰ কোনো ভায়েকে চিনেমাত অভিনয় নকৰে।   পত্নী: তেতিয়া হ’লে ব্ৰুচলী কোন?   পতি:- ব্ৰেটলী হৈছে অষ্ট্ৰেলিয়াৰ এজন ক্ৰিকেটাৰ আৰু ব্ৰুচলী এজন কেৰাটেৰ অভিনেতা আছিল।   দুই মিনিটৰ পিছত    পত্নী: আৰে ৱাহ, আৰু এটা উইকেট গ’ল।   পতি: আৰে নহয়, ৰিপ্লেহে দেখুৱাইছে।   পত্নী:

Read more

কৌতুক-ৰিণ্টুমনি দত্ত

এবাৰ কৃষ্ণ দায়ে বহুত অংক পংক কৰি জ্যোতিষীৰ ওচৰলৈ গ’ল৷ জোত্যিষীয়ে কিবা কিবি আঁকি বাঁকি হিচাপ নিকাচ কৰি মাত লগালে “আপোনাৰ এনেই কপাল খন বেয়া নহয়৷ কিন্তু কথা হ’ল,আপোনাৰ ঘৰৰ তলত বহুত সা-সম্পত্তি আছে,যি বোৰ আপুনি কেতিয়াও উপভোগ কৰিবলৈ নাপাব৷” কৃষ্ণ দা: একদম ঠিক কথা৷ মোৰ ঘৰৰ গ্ৰাউন্ড ফ্ল’ৰটো বেংক এটাক ভাৰালৈ দিছো৷  ☆ ★ ☆ ★ ☆

Read more

মাংস খাই মই কিয় বেয়া পাওঁ -জয়ন্ত দত্ত

: ভাইটি, মাংস কেনেকৈ দিছা? : ল’কেল চাৰিছ, খাছী চাতছ। : ল’কেল মানে মূৰ্গীৰ কথা ক’লানে কি! : হয় দাদা। : অহ্ : কিমান দিম দাদা? এই ছোটু, ভাল চাইকেনে ল’কেল এটা উঠাই দে দাদাক। : হেহ্ ৰ’বাহে এটা মূৰ্গী…! আমি মানুহ দুটাহে। : সৰু চাই ল’ক এটা। ছোটু সৰু চাইকেনে… । : নহয় মানে আমাৰ এওঁ ল’কেল মূৰ্গী বৰ এটা ভাল নাপায়। মাংসবিলাকো সৰু সৰু, চোবাবলৈ ঠায়েই নোলায়। : তা হ’লে আপনি খাছী লৈ ল’ক আধাকিলো। ছোটু… : হেই

Read more

মাংস খাই মই কিয় বেয়া পাওঁ – জয়ন্ত দত্ত

: ভাইটি, মাংস কেনেকৈ দিছা? : ল’কেল চাৰিছ, খাছী চাতছ। : ল’কেল মানে মূৰ্গীৰ কথা ক’লানে কি! : হয় দাদা। : অহ্ : কিমান দিম দাদা? এই ছোটু, ভাল চাইকেনে ল’কেল এটা উঠাই দে দাদাক। : হেহ্ ৰ’বাহে এটা মূৰ্গী…! আমি মানুহ দুটাহে। : সৰু চাই ল’ক এটা। ছোটু সৰু চাইকেনে… । : নহয় মানে আমাৰ এওঁ ল’কেল মূৰ্গী বৰ এটা ভাল নাপায়। মাংসবিলাকো সৰু সৰু, চোবাবলৈ ঠায়েই নোলায়। : তা হ’লে আপনি খাছী লৈ ল’ক আধাকিলো। ছোটু… : হেই

Read more

গাণিতিক শৰীৰ – বিনীতা বৰশইকীয়া

পতি: হেৰা, তুমি সদায় সদায় এলাৰ্ম বন্ধ কৰি অলপ সময় কিয় শুই লোৱা বাৰু কোৱাচোন। পিছত দৌৰা দৌৰি হয় নহয়!   পত্নী:  এহ্, তুমি সাহিত্যৰ মানুহে গাণিতিক শৰীৰৰ কথা কি বুজিবাহে!   পতি:  গাণিতিক শৰীৰ? তেনেকুৱাও কিবা শৰীৰ আছে বুলি ইমানদিনে জনাই নাছিলোঁ দেই ।   পত্নী:  হুহ্! গণিত নাই ক’ত কোৱাচোন। ৰাতিপুৱা শুই উঠাৰপৰা ৰাতি শোৱালৈকে দেখোন গণিতেই গণিত।   পতি:  সেইটো বাৰু বুজিলোঁ। কিন্তু গাণিতিক শৰীৰ বোলাটোহে নুবুজিলোঁ।   পত্নী:  হেৰা, সৰুতে অংকৰ ছাৰে সদায় কোৱা মনত আছে

Read more

কৌতুক-মিলন চন্দ্ৰ দাস

১)নগেনে এশ টকা সৰকাবলৈ পৰিকল্পনা কৰি আহি খগেনক প্ৰশ্ন কৰিলে। নগেন:-ঐ খগেন, প্ৰতিটো শব্দতে আকাৰ লগাই বাক্য এটা কচোন? ক’ব পাৰিলে পঞ্চাছ টকা দিম। খগেন:-মই নোৱৰিম৷ তয়ে কচোন? তোক মই এশ টকা দিম৷ নগেন:- ঠিক আছে বাৰু চেষ্টা কৰি চাওঁ। তই এশ টকাটো টেবুলত থ’ আৰু শুন। আপা হাপা মাৰা চাবা নাযা? ইয়াৰ পিছত নগেনৰ সেইদিনাৰ গৰম পানীৰ খৰচ ওলাই গ’ল। ২) হাতী আৰু পৰুৱা এটা বৰ বন্ধু। পৰুৱাতো হাতীৰ পিঠিত উঠি ঘূৰি ফুৰে। এইদৰে গৈ থাকোতে দুয়ো আগত এখন

Read more

নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰ-ৰিণ্টুমণি দত্ত

দেখাক দেখি বিজয় মহন্তৰো নিৰ্বাচন খেলিবলৈ মন গ’ল৷ পাতিহাঁহৰ ছবিক প্ৰতীক হিচাপে লৈ তেওঁ মনোনয়ন দাখিল কৰাৰ পাছত আদিত্য আৰু দেবজিত শৰ্মাক লৈ হাঁহ ভিক্ষা, অপচ্‌ কিবাহে কওঁ, মানে ভোট ভিক্ষা কৰিবলৈ নিৰ্বাচনৰ প্ৰচাৰ কৰিবলৈ গ’ল৷ আগতেই দুই একক খবৰ দিয়া হৈছিল৷ সভা আৰম্ভ হ’ল৷ ভাষণ দিবলৈ লৈয়ে বিজয় মহন্তই ক’লে, : ৰাইজ আপোনালোকৰ কি কি সমস্যা আছে কওঁকচোন? ৰাইজ : আমাৰ ইয়াত খোৱা পানীৰ বৰ সমস্যা৷ বিজয়: ঠিক হৈ যাব৷ ৰ’ব, এতিয়াই কথা পাতোঁ৷ এই বুলি বিজয়ে কাণত ফোনটো

Read more

উৎকৰ্ষ-কাবেৰী মহন্ত

দেবজিত, শংকৰ, গৌৰীশংকৰ, দিম্পল, ভাস্কৰ বৰডেকা আদিৰ দৰে ফটাঢোলৰ বৰলাবোৰৰ উদ্গতি নোহোৱা দেখি বহু চিন্তাচৰ্চা কৰি হেডমিন বিজয় মহন্তই গোলাঘাটৰ বিখ্যাত জ্যোতিষী আদিত্য জ্যোতি বৰঠাকুৰৰ কাষ চাপিল৷ বৰঠাকুৰে যদিও এইটো টপিকত একো কৰিব নোৱাৰে, তথাপি উপায়হীন হৈ সকলোকে এবাৰ তীৰ্থ ভ্ৰমণ কৰাই অনাৰ উপদেশ দিলে৷ লগতে দুই-এটা চৰ্তও আৰোপ কৰি দিলে৷ যথা সময়ত তীৰ্থযাত্ৰাৰ বাবে সকলো সাজু হ’ল৷ নেতৃত্বত হেডমিন বিজয়৷ যাত্ৰা আৰম্ভ হোৱাৰ পূৰ্বে বিজয়ে সকলোকে উদ্দেশ্যি ক’লে, “চোৱা, এই যাত্ৰাত নাৰী বিশেষকৈ ছোৱালীৰ পৰা সম্পূৰ্ণ দূৰত থাকিব লাগিব৷

Read more
1 2 3 4 28