ফটাঢোল

এদিন হঠাতে-অসীমা শইকীয়া দত্ত

সিদিনা পুৱাতে তাই কান্দি কান্দি ঘৰ ওলালহি। ঘটনাটো শুনি মৌণ হৈ পৰিলোঁ। সঁচাই পুৰুষ অৰিজিনেলি পেতকুলি বুলি এনেই নকওঁ। গাড়ীৰ আগচিট এৰা মোৰ সেয়ে বহুদিন হ’ল। লোকে ৰোমাণ্টিক মুডত গান লগাই কথা পাতি পাতি বহি যায়, আমাৰ আকৌ মই চাদা মলি থপৰ থপৰ মাৰি যাব লাগে৷ টিপাটো মানুহজনে নিজে ধৰি খায় বাৰু মলিবলে ষ্টেয়াৰিঙ এৰিব নোৱাৰে যে৷ ভীৰত সোমালে মবাইল বাজিলে মানুহটো কাণত ফোনটো লগাই ধৰি যাব লাগে ময়েই; তাৰোপৰি কথা পাতিলে ওপৰত কথা কওঁ যদি সেই কাজিয়াসোপা আছেই। গিয়েৰডাল

Read more

শ্লট্ -জীমণি গগৈ

নতুনকৈ কিনি অনা জিকা ফুল বৰণীয়া স্লিভলেছ কুৰ্টাটো খঙে-শোকে সোঁট-মোচ কৰি বিছনাৰ এচুকলৈ দলি মাৰি দিলে এঞ্জেলজুলীয়ে। ভৰি-চৰি তুলি চোফাখনত এচোফা হৈ বহি পৰিল। এই পৰোঁ, এই পৰোঁকৈ চকুপানী দুটোপ আহি তাইৰ চকুযুৰিত ওলমি ৰ’ল। জুলীৰ সেই অৱস্থাটো দেখি গিৰিয়েক বেচেৰা জয়ন্তই কি কৰোঁ কি নকৰোঁকৈ লাহেকৈ বিছনাৰ চুক এটাতে বহি পৰিল। সি ঠিক কৰিব নোৱাৰিলে এই মুহূৰ্তত জুলিক “হ’ব দিয়া, নেক্সট্ টাইম ট্ৰাই কৰিম” জাতীয় কিবা এষাৰ সান্তনাবাণী  শুনাব নে চৰকাৰৰ স্বাস্থ্য বিভাগক গালি পাৰি কিবা এষাৰ ক’ব!   গৌতমে

Read more

অক্সিজেন – মৃদুল নাথ

“আই লাভ ইউ!” হঠাতে মোৰ মুখৰ পৰা ওলোৱা শব্দকেইটা শুনি মানুহজনীয়ে “হা” কৈ মুখখন মেলি মোৰ ফালে একেথৰে চাই ৰ’ল। চকুৰ পতাও লৰচৰ নকৰা দেখি বুজি পালোঁ, তেওঁ ভীষণভাবে আচৰিত হৈছে। আচৰিত হ’বলগীয়া কথাই বাৰু, বিয়াৰ পিছত কেতিয়াবা মানুহজনীক মই এইদৰে কৈ পাইছোঁ নে নাই, সেয়া মনত পেলাবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ। ওহোঁ, মনত নপৰে। গতিকে মানুহজনী আচৰিত হৈ মোৰ ফালে এনেদৰে চাই থকাটোত মই অলপো আচৰিত নহ’লোঁ। আচৰিত সিদিনা ময়ো হৈছিলোঁ, যেতিয়া দেখিছিলোঁ হিমাংশুৱে জ্যোতিৰেখাক সমজুৱাকৈ কৈ দিলে, আই লাভ ইউ।

Read more

শেষ-দেবজিত শৰ্মা

“ঐ উৎপল, তোৰ কোঠাটো অলপ ঠিককৈ ৰাখিবি৷ ৰাতিৰ বাছত গুৱাহাটীৰ পৰা কাকতিদা আহিব৷” উৎপল মোৰ ৰূমমেট৷ ঘটনাৰ সময় ২০১২ চন মান হ’ব৷ উৎপল খুবেই অপৰিপাটি, তাৰ কোঠাটো দেখিলে মানুহৰ কোঠা নে চিৰিয়াৰ যুদ্ধস্থলী ধৰিবই নোৱাৰি৷ কোনোবা আলহী আহিম বুলি ক’লে তাৰ কোঠাটোক লৈয়ে মোৰ টেনশ্যন হয়৷ যিহেতু তাৰ কোঠাটো দুৱাৰ খুলিলেই প্ৰথমে প্ৰথমে পায়৷ গতিকে তাক অলপ পৰিপাটি কৈ ৰাখিবলৈ উপদেশ দিলোঁ৷ কাকতিদা যদিও মেডিকেল লাইনৰ মানুহ তথাপি কিবা এটা যোগসূত্ৰত এবাৰ চিনাকি হোৱাৰ পাছত আন বহুতৰ দৰেই মোৰ বাবেও

Read more

নৈশ যাত্ৰা-নীলাক্ষি কাকতি

আস! লিহিৰি হাতখনে চুলিখিনিৰ মাজে মাজে খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে৷ এক অব্যক্ত তৃপ্তিত চকুহাল মুদ খাই গৈছে৷ কি যে এক ভাললগা অনুভৱ! হঠাতে- : হেৰি৷ আপুনি গোটেই মানুহজন মোৰ গাৰ ওপৰতেই পৰিছে যে? অথনিৰে পৰা আপোনাৰ ভৰ মই লৈ আছোঁ৷ চাওঁ৷ অলপ সিফালে যাওক৷ মোৰ নামিবৰ হ’ল৷ তপাকৈ ফুটবলহেন মানুহজনে অৰূপক প্ৰায় কান্ধত ঠেলা মাৰি দিয়াৰ দৰে ক’লে৷ : অহ্‌! ক্ষমা কৰিব৷ টোপনি আহি গৈছিল৷ অৰূপ বৰুৱা৷ বয়স প্ৰায় ত্ৰিশ বছৰ৷ ঔষধৰ কোম্পানী এটাৰ চেলচ্‌ এক্‌জিকিউটিভ৷ কোম্পানীৰ কামত তাৰ অসমৰ বিভিন্ন

Read more

অথঃ সংসাৰ সংবাদ-হেমেন নাথ

“…বড়ি বাত’ পে’ নহী, ছ’টি বাত’ পে’ ধ্যান দ’, ছ’টি ছ’টি বাত’ পে’…….”  “কিহত মগ্ন হা? কিহত মচগুল?” কি আচৰিত! ‘বাৰ বাৰ দেখ’ চিনেমাখন চাই আছিলোঁ, অসমীয়া ডাইলগ মাৰিলে যে! চিনেমাহলৰ পৰ্দাখন নোহোৱা হৈ গ’ল। অঃ, সমুখত দুৰ্গতিনাশিনী। মোৰ কাণৰ পৰা তেৰাই হে’ডফোন আজুৰি উলিয়াই মোবাইলো ইতিমধ্যে হস্তগত কৰিছে। টিঙিচকৈ উঠি আহিল নহয় খঙটো। লগ-গে লগ-গে তাৰ ওপৰত পানী ঢালি দিছোঁ। মানে খঙৰ ওপৰত। আৰে ভাই দস্তুৰমত পইছা ভৰি য়োগা ক’ৰ্ছ কৰিছোঁ, সাধাৰণ খঙটোকে যদি দমন কৰিব নোৱাৰোঁ! মই যথাসম্ভৱ

Read more

ভিতৰচ’ৰা – কমলেশ দাস

চাফ’কেশ্যনত উশাহ ল’বলৈ কষ্ট হোৱা যেন লাগিলেও উঠি গৈ দুখনমান খিড়িকী খুলি দিবলৈ এলাহ লাগিল ৰশ্মিৰ। আচলতে অধীৰ অপেক্ষাৰে ৰৈ থকা টোপনিৰ নিচাটোকো বিদায় দিবলৈ মন যোৱা নাই। মাক ঢুকোৱাৰ পিছত অশুৱনি সংকেত দিয়া জহনিত নোযোৱা কাউৰীকেইটা, অমংগলীয়া মাত মতা মেকুৰীজনী আৰু অসময়ত অহা হাৰামখোৰ ফোন কলবোৰলৈ থকা ভয়লৈ কেৰেপ নকৰা হৈছিল ৰশ্মিয়ে। দুৰ্বল জেগাত আঘাত দিব পৰাবোৰ চেদেলি-ভেদেলি হৈছে বুলি মনলৈ অহাৰ লগে লগে আনন্দৰ শীতল বতাহ এছাটিয়ে ৰশ্মিৰ দেহা মন শাঁত পেলালে৷ ৰাতি পুৱালেও ইমান সোনকালে উঠিনো কি

Read more

অলকানন্দা-মানসী বৰা

শংকুৰাজৰ অলকানন্দা গানটো দিনে দিনে ইমানযে ভাল লগা হৈ আহিছে। গানটো শুনাৰ লগে লগে গায়িকা হোৱাৰ হেঁপাহটোও নিমিষতে ঠন ধৰি উঠে।ঘৰে-বাহিৰে, পাকঘৰে-বাথৰূমে যেতিয়াই তেতিয়াই  গুণগুণাই অন্য এক জগতত ভ্ৰমি ফুৰোঁ মই। সেয়ে বিয়াৰ অভ্যৰ্থনাত ভাস্কৰে বৰষাক এই গানটোৰে  প্ৰপ’জ কৰিছিল আৰু বৰষাই কান্দি দিছিল!ক্লীপটোকে  মনলৈ আহি যায়। কল্পনাৰ জগতত ভ্ৰমী অমুকীৰ মনটোও কোনোবা এখিনি প‍ায়গৈ। বুজাই বঢ়াইহে যেনেতেন বাস্তৱলৈ ঘূৰাই আনোঁ‌। গায়িকা হোৱাৰ সেই পুৰণা বাসনা বুকুতে আছেঁ, সোমাই থাকিবলৈকে দিছোঁ।  আজিক‍ালি গাড়ীৰে কেনিবা গ’লেও  অলকানন্দাই বাজিব লাগিব। ছোৱালীৰ জন্মদিনৰ

Read more

বেঙৰ মাণিক-কমল নেওগ

জুলাই মাহ৷ দোভাগ ৰাতি৷ উৎকট গৰম৷ টোপনি অহা নাই৷ বিছনা এৰি বাহিৰৰ লাইটটো দি চোতালখনলৈ চালোঁ৷ চোতালৰ পূৱ দিশত ভঁৰালৰ মুখতে থকা তুলসীজোপাৰ তলত এটা বামুণভেকোলা বহি আছে৷ বৰঘৰৰ পিছফালে থকা কুঁৱাৰ পাৰলৈ  গৈ প্ৰস্ৰাৱ কৰি আহি বাহিৰৰ লাইটটো অফ্ কৰি চকী এখন পাৰি চোতালতে আন্ধাৰে-মুন্ধাৰে বহি ল’লোঁ৷ হাতত টৰ্চটো৷ টৰ্চটো এনেয়ে এবাৰ ইফালে-সিফালে মাৰি চালোঁ৷  টৰ্চটো বন্ধ কৰাৰ পিছতে তুলসীজোপাৰ তলত কিবা এটা জিলিকি থকা দেখিলোঁ৷ ক্ষন্তেক সময় সেই পোহৰটো নিৰীক্ষণ কৰি আকৌ টৰ্চটো জ্বলাই চালোঁ৷ জিলিকি থকা বস্তুটো

Read more

আইডি ছাৰ্চ-বৰ্ণালী এচ মূদৈ

ফেচবুক ফ্ৰেইণ্ড অনুৰাধাই হঠাৎ মেচেজ কৰিলে। ছোৱালীজনীৰ সৈতে আগতে কেতিয়াও মেচেজত কথা পতাই নাই। অৱশ্যে কমেণ্টত কথা হয় মাজে মাজে। আৰম্ভণিতে অনুৰাধাই মেচেজ কৰিলে, : বা এটা হেল্প কৰিবা, ইমাৰজেঞ্চি (মই অলপ অবাক হৈ চাই থাকিলোঁ মেচেজটোৰ ফালে, মনে মনে ভাবিলোঁ, এইগৰাকীক আকৌ মোৰ পৰা এনে কি সাহায্য লাগে।) যিয়ে নহওক, মই : অঁ কোৱা তোমাক কেনে ধৰণে সহায় কৰিব পাৰোঁ? অনুৰাধা : এটা ফেচবুক একাউণ্ট ছার্চ কৰি দিব, মই নামটো দিওঁ ৰ’ব ২মিনিট অপেক্ষা কৰক। (মই অলপ আইডিয়া কৰিলোঁ

Read more
1 2 3 4 5 64