ফটাঢোল

ধুমুহাৰ সৈতে মোৰ পৰিচয়-বন্দিতা জৈন

ধুমুহাৰ সৈতে মোৰ পৰিচয় বহুদিনৰে। জন্মৰ পৰাই বুলি ক’ব পাৰি। জন্মও আছিল চ’তৰ মাহৰ শেষলৈ বৰদৈচিলা অহা সময়তে। আনকি জন্মৰ দিনাও প‌্ৰচণ্ড বৰষুণ আছিল হেনো। তেতিয়াই দেউতাই নাম চোৱাওঁতে কৈছিল “ছোৱালী এসাঁজ খাব। ডাঙৰ কপাল লৈ আহিছে। এই থকালৈকে ভঁড়ালত আকাল নাহে।”  কৈছোঁহেনে শুনিয়েই দেউতাই নাম দিলে বনলক্ষী। বৰ্ষা দেৱীৰ কৃপাত বনলক্ষী হৈ ডাঙৰ হ’লোঁ। ডাঙৰ হৈ অহাৰ লগে লগে আইনাত নিজৰ কপালখনৰ জোখ-মাখ ল’বলৈ নাপাহৰিলোঁ। এসাঁজ খোৱাৰ কথা। ধেমালি কথাটো নহয়। সেই বাবে এতিয়া সেইখন কপাল নহয় চোতাললৈ পৰিৱৰ্তন

Read more

কমপ্লেইন ব্ৰাঞ্চ- অজিত ৰাজবংশী

মানুহজনে অফিচটোৰ ১নং কাউণ্টাৰত থিয় হৈ কাউণ্টাৰৰ বিষয়াজনক ক’লে,  :  কমপ্লেইন এটা আছে ছাৰ৷ ‌: হয়৷ ৬নং কাউণ্টাৰলৈ যাওক৷  ‌: নহয় ছাৰ, শুনকচোন, ‌: No no, কমপ্লেইন ব্ৰাঞ্চ ৬নং কাউণ্টাৰত৷ প্লিজ ড’ণ্ট ডিষ্টাৰ্ব, নেক্সড প্লিজ৷ ‌মানুহজন এইবাৰ দ্বিতীয় কাউণ্টাৰত থিয় হ’ল৷ দ্বিতীয় কাউণ্টাৰৰ বিষয়াই তেওঁক দেখিয়েই ক’লে,  : ডাঙৰীয়া, শুনিছোঁ আপোনাৰ কথা৷ ওপৰ মহলাৰ ৬নং কাউণ্টাৰলৈ যাওক৷ কমপ্লেইন ব্ৰাঞ্চ৷  কেইখোজমান পিছুৱাই আহি এখন্তেক তভক মাৰি থিয় হৈ ৰ’ল মানুহজন৷ হয়তো ৩নং কাউণ্টাৰৰ মানুহজনেও শুনিছে তেওঁৰ কথা৷ সেয়ে ৩নং বাদ দি

Read more

লকডাউন – ২০৪৫-সত্যেন্দ্র শর্মা

চন ২০৪৫। গুৱাহাটীৰ উপকণ্ঠৰ তাহানিৰ পামহী অঞ্চল, য’ত আছিল কেৱল সেউজীয়া। তাৰেই এক বৃহৎ পাহাৰ খহাই গঢ়ি তােলা হৈছে এক আবাসিক এলেকা। বাসিন্দাসকলৰ বেছিভাগেই অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা আহি থিতাপি লােৱা। মহানগৰীত বাস কৰাৰ তীব্ৰ হাবিয়াসৰ ফলশ্ৰুতি। জীৱন যাপন যি ভাবেই নহওক কিয়। কলিতা, শর্মা, বৰুৱা, হাজৰিকা, গগৈ, শইকীয়া…। তাৰ ভিতৰতেই কলিতানী আৰু বৰুৱানীৰ অকমান লেভেল বেছি। কাৰণ দুয়োগৰাকী লােকেল, গুৱাহাটীৰ। এগৰাকী মালবাৰীৰ আনগৰাকী ধাৰাপুৰৰ। সেই এলেকাৰেই ৰাজহুৱা সভাঘৰত এদিন আবেলি পৰত গােট খাইছিলেহি মহিলাসকল। সেইদিনটো আছিল কোনােবা সংগঠনৰ আহ্বান

Read more

মেন ৱিল বি মেন- নীলাক্ষি কাকতি

ছেঃ দেৰিয়েই হ’ল৷ গিতালীৰ চাগে খঙেই উঠিব! তাই দুপৰীয়া এক বজাত চানফ্লাৱাৰ ৰেষ্টুৰেণ্টত মোক লগ কৰিবলৈ মাতিছিল৷ আজি বোলে তাই মোক পাৰ্টি দিব নতুন এটা ম’বাইল লোৱাৰ বাবে৷ আচলতে আমাক দুয়োজনীকে কিবা খোৱাৰ বাবে মাত্ৰ এটা অজুহাতৰ প্ৰয়োজন৷ ‘পাৰ্টি’-বোলা শব্দটো আচলতে আমাৰ বাবে বাহানাহে৷ এই ক্ষেত্ৰত আমি দুয়ো একেবাৰে হাল বাবৰ বাবে ব্যৱহাৰ হোৱা গৰুহালৰ দৰে৷ এটা কুৰ্টি কেইমাহমান পিন্ধাৰ পিছত চিলনিবোৰ ফাটিবলৈ আৰম্ভ কৰেই৷ যিটো অনুপাতত আমি দুয়ো বাঢ়ি গৈ আছোঁ সেই হিচাপত চক্ৰবৃদ্ধি সূতো নাবাঢ়ে৷ হোষ্টেলৰ অন্য ছোৱালীবিলাকে

Read more

লাভ ৰিয়েক্ট- যোগেশ ভট্টাচাৰ্য

আবেলি উঠা ফুল চাইজ ফটোখন অলপ এডিট কৰি বেকগ্ৰাউণ্ডটো অলপ ব্লাৰ কৰি মৃন্ময়ে ফেচবুকত আপলোড কৰি দিলে। বেকগ্ৰাউণ্ডটো ব্লাৰ নকৰিলে অবাঞ্চিত কমেণ্ট আহি যায় কিছুমান অসৎ বন্ধুৰ পৰা। এবাৰ সৰিয়হ তলিৰ মাজত শ্বাহৰুখ খানৰ দৰে প’জ দিছিল। বিজয় বোলা স্কুলৰ দিনৰ বন্ধুজনে তাক ‘কাউৰী খেদা চো’ যেন লগা বুলি কমেণ্ট দিছিল। এবাৰ চানগ্লাছ পিন্ধি গিটাৰ এখন লৈ চানমাৰি ফ্লাইঅভাৰৰ ওপৰত ঠিয় হৈ প’জ দিয়া ফটো এখন আপলোড দিওঁতে ‘খুচুৰা কইন কেইটা উঠিছে?’ বুলি দেৱজিতে কমেণ্ট দিছিল। আনকি নিজৰ ঘৰৰ কুকুৰটোৰ

Read more

কুকুৰৰ নেজ- সোনটো ৰঞ্জন বৰুৱা

“দাদা…. আহিছোঁ৷” ….কাৰোবাৰ মাত শুনি খকা-মকাকৈ সাৰ পালোঁ৷ পুৱতি নিশাৰ অৰ্ধ-নিৰ্মিলিত চকুৰে দেখিলোঁ মোৰ সহযাত্ৰীজন হাতত ধৰি কৈ আছে৷  “গোটেই যাত্ৰাটো ৰসাল কৰি তোলাৰ বাবে ধন্যবাদ দাদা৷”  কথাষাৰ কৈ, মই কিবা কোৱাৰ আগতেই লৰালৰিকৈ নামি গ’ল৷  তেখেত নামি যোৱাৰ পাছত ময়ো ইউৰিণেললৈ গৈ পুনৰ নিজৰ বাৰ্থলৈ উঠোঁতেই তেখেতে এৰি যোৱা বাৰ্থত চকু থৰ লাগিল৷ কালি নিজৰ গৱেষণাৰ বিষয়ে ক’বলৈ সেই সম্ভাৱনাপূৰ্ণ বিজ্ঞানীজনে যিটো ফাইল দেখুৱাইছিল, সেইটো চিটতে এৰি গ’ল৷  কি কৰোঁ এতিয়া? ইতিমধ্যে বহু পলম হৈ গ’ল৷ নাম ঠিকনা বিচাৰি

Read more

দিল্লীত সকাম খাবলৈ নামাতিলে -কমলা দাস

আগৰ ক্যাটব্যৰিয়া চৰায়ৰ ভাড়াঘৰটো সলনি কৰি নৰ্থ দিল্লীৰ ফালে ভাৰাঘৰ এটা ল’লোঁ আমি। এইখিনি ঠাই ঘন জনবসতি প্ৰধান অঞ্চল। এশ শতাংশ হিন্দু মানুহৰ বসতিস্থল। এই অঞ্চলটোৰমানুহ বোৰ হেনো ভাৰত-পাকিস্তান ভাগ হওঁতে, পাকিস্তানত থকা পাঞ্জাৱী হিন্দু মানুহখিনি ভাৰতলৈ অহা। তেতিয়াৰ চৰকাৰে সেই মানুহবোৰক হেনো ইয়াতে থাপিছিল! সেয়ে খুব পৰিকল্পনা কৰি, এক আঙুল মাটিও এনেয়ে নোযোৱাকৈ ঘৰবোৰ সজা হৈছিল। বাৰী বুলিবলৈ একো নাই। আগফালে ৰাস্তা আৰু বাকী তিনিওফালে সীমা বুলিবলৈ দুঘৰৰ মাজৰ পকী দেৱালখনেই আছে। তাতেই মানুহবোৰে দুই এজোপা আম গছ, মধুৰী

Read more

বেপাৰ- পার্থ প্ৰতীম শৰ্মা

ভূমিকম্প অহা দেখি দৌৰাদৌৰিকৈ চকীখন পাৰি কিতাপ মেলি বহি ল’লোঁ। মই বোলো কোনোবাই মোক “ওলাই আহ, ভূমিকম্প আহিছে” বুলি মাতিবলৈ আহিব, মই ক’ম, : বহিবলৈ দেচোন। গৈ আছোঁ।  তাৰপিছত, একো কষ্ট নকৰাকৈ মানুহে মোক মোক জুনিয়ৰ সন্দিকৈ নাম দি দিব। মোৰ কথা বাতৰিকাকতত ওলাব, ফটো সহকাৰে। প্ৰত্যেকটো নিউজ চেনেলে বাতৰি পঢ়িব,  “চাওক, এই অধ্যয়নপিপাসু যুৱকজনলৈ, কিদৰে ভূমিকম্পয়ো কাঢ়ি নিব পৰা নাই তেওঁৰ মনোযোগ, এক্সক্লিউচিভলি আমাৰ চেনেলত…” ইণ্টাৰভিউত মোক সোধা হ’ব,  : সেই সময়ত তোমাৰ অনুভৱ কেনে আছিল? মই মিছাকৈ এক্টিং

Read more

যমপুৰী-হিতেশ বি বৰুৱা

নগেনে কালি ৰাতি সপোনত যমপুৰী পালে। নগেনে গৈ যমৰজাক দেখা পাই সুধিলে, :  আপুনি কোন? আপোনাৰ মানুহে মোক ধৰি-বান্ধি কিয় লৈ আহিছে ইয়ালৈ? যম ৰজাই ক’লে, : মই ধৰ্মৰ ৰজা,পাপ বেছি হ’লে আৰু আয়ুস নাথাকিলে মই মোৰ মানুহ পঠাই যমপুৰীলৈ আনো। : বাৰু বুজিলোঁ, কিন্তু মোৰ হেৰিটো মানে (মাইনা পেণ্টটো) আপোনাৰ সৈন্য বায়ুদেৱে কিয় লৈ আহিলে দুদিন আগতেই। সেইটোৱে মোৰ একমাত্ৰ বিয়াত কিনা হেৰিটো আছিল। আজিলৈকে সেইটোৰে কাম চলাই আছিলোঁ। সেয়ে মই থানাত কে’ছ দিম বুলি গৈছিলোঁ কিন্তু আপোনাৰ মানুহে

Read more

প্ৰহেলিকা-গীতাশ্রী শইকীয়া কলিতা

ইপাৰ শিপাৰ নেদেখা সেউজ ঘাঁহনিদৰা বতাহত হালিছে জালিছে। বতাহত ঘাঁহৰ বগা বগা ফুলবোৰ এপাহ দুপাহ উৰিছে। তাৰ মাজে মাজে খিলখিলাই উৰ্বশী দৌৰি ফুৰিছে। পাছে পাছে নিৰ্মল। প্ৰেমত পাগল এহাল ডেকা গাভৰু। সমাজৰ সকলো নিয়ম নীতি আওকাণ কৰি কেৱল দুয়ো দুয়োৰে সান্নিধ্যত মগন। ইজনে সিজনক মৰম কৰিবলৈকে যেন জন্ম তাঁহাতৰ। দৌৰি দৌৰি এসময়ত নিৰ্মলে পাছফালৰ পৰা ধৰিলে উৰ্বশীক। বতাহতে এপাক তাইক ঘূৰাই দুয়ো ঘাঁহনি দৰাত বাগৰি পৰিল। উৰ্বশী ঘাঁহনিত বহি ল’লে, আৰু উৰ্বশীৰ কোলাত মূৰ থৈ নিৰ্মল শুই পৰিল। আবেলিৰ কোমল

Read more
1 2 3 4 5 74
error: Content is protected !!