ফটাঢোল

ধৰুৱা পুৰাণ-ধূৰ্জ্যোতি কাকতি

সৰুতে এটা কবিতাত পঢ়িছিলোঁ, “সুখ নাই, সুখ নাই ক’তো ধৰুৱাৰ”৷ কিন্তু ডাঙৰ হৈ গম পালোঁ, ধৰুৱাৰ সুখ থাকক নেথাকক ধৰুৱাই কিন্তু বহুতৰ সুখ নোহোৱা কৰে৷ ধাৰ এনেকুৱা এটা বস্তু যিটো কাৰোবাৰ দুখ শুনি দিয়া হয় আৰু তাৰপাছত টকা ঘূৰাই নোপোৱালৈকে নিজৰ দুখ হৈ থাকে ৷ ইয়াত ধৰুৱা মানে বাৰু মই কিবা বিপদত পৰি, কেতিয়াবা কাৰোবাৰ পৰা ধাৰ লোৱা মানুহৰ কথা কোৱা নাই, তেনে বিপদ সকলোৰে আহিব পাৰে৷ ইয়াত মই ক’ব খুজিছোঁ নিচাগ্ৰস্ত ধৰুৱাৰ কথাহে, মানে যাৰ বাবে ধাৰ লোৱাটো প্ৰয়োজন

Read more

DU হোষ্টেলৰ ভূত-প্ৰিঞ্চিপ্ৰিয়া ফুকন

মাজৰাতি জুনুক্ জুনুক্ জুনুক্‌কৈ পায়েলৰ শব্দ কৰিডৰত বাজি থকাৰ দৰে লাগিল৷ কাণ পাতি শুনিও ধৰিব নোৱাৰিলোঁ সঁচাই কোনোবা নে মোৰ কাণৰ ভুল৷ ৰীতা অলপ আঁতৰত টোপনিত লালকাল৷ আমাৰ দুজনীয়া কোঠাটোত বিছনাকেইখন একলগ কৰা আছে৷ তাইক জগাম বুলিও নজগালোঁ, মিছাতে ভয় খাব৷ ভুলতে শুনিলোঁ যেন লাগিল৷ বাহিৰত চিপ-চিপীয়া বৰষুণো দি আছে লগতে মেঘৰ গাজনি৷ এনেয়ো ডিব্ৰুগড়ৰ বতৰ সেমেকা৷ বাগৰ সলাই শুবলৈ লৈ আকৌ পায়েল পিন্ধি কোনোবা দৌৰি যোৱা শুনিলোঁ৷ ম’বাইলটো খেপিয়াই আনি চালোঁ সময় ২ বাজিছে৷ শব্দটো লাহে লাহে কৰিডৰৰ ইটো

Read more

সোণপাহীৰ সোণসেৰীয়া কথা-মনজিৎ

১) সোণমইনা : যিমান যি হ’লেও তুমি তোমাৰ ভুলটো কেতিয়াও স্বীকাৰ নকৰা আৰু ন! সোণপাহী : আৰে তোমাক বিয়া পাতি ডাঙৰ ভুল কৰিলোঁ বুলি স্বীকাৰ কৰিছোঁ, তাতকৈ আৰু কি ভুল স্বীকাৰ কৰিম হে! ২) পুনঃ বন্ধুত্ব মিলনৰ খেলটো ঘৰতে খেলি চ‍াওঁ বুলি সোণপাহীক সুধিলোঁ বোলো মোক প্ৰথম দেখোঁতে কি মনলৈ আহিছিল? সোণপাহীয়ে অলপ চিন্তা কৰিলে (মই বোলো ৰোমাণ্টিক কথ‍া ওলাব চাগৈ দেই) তভক মাৰি গহীনাই ক’লে, :  শিৱসাগৰ ASTC-ৰ সমুখত আঁহত গছ জোপাৰ তলত ব্লেক জিন্স, পেৰট কালাৰ চাৰ্ট, উদলেন্দৰ

Read more

বয়স কেনেকৈ ধৰি ৰাখিব-বিনীতা বৰশইকীয়া

ইমানকৈ বুজাইছোঁ শ্ৰীমতীক, নাই। আই লাভ ইউ বুলিও সাতচল্লিছবাৰমান ক’লোঁ। তথাপিও বুজিছেনে, কেৰেপকে নকৰে! বোলে, “যাম বুলিছোঁ, যামেই” হেনো।  মই বোলো, হম দিল দে চুকে চনম, হম সাথ সাথ হ্যে নাই বুজিছেনে তথাপিও হিলাব নোৱাৰিলোঁ। তেওঁ বোলে, “হম বেৱফা হৰগিজ ন থে মগৰ হম ৱফা কৰ ন চকে” বুলি সাউতকৈ ওলাই গ’লেই নহয়। ময়ো পিছে পিছে গৈ চিঞৰি চিঞৰি কৈছোঁ‌, অ’ পিয়া পিয়া কিউ ভুলা দিয়া .. নাই ৰখাব নোৱাৰিলোঁ। ইমানকৈ বিয়াৰ আগতে দুয়ো একেলগে চোৱা হিন্দী চিনেমাৰ কলিবোৰ টেঁটু

Read more

বৰঙণি- পার্থ প্ৰতীম শৰ্মা

সভাপতিগৰাকীয়ে চাগে মোক বেয়া পালে। পালেও উপায় নাই। তেওঁলৈ মোৰ সন্মান আছে, পিচে এইটো কথাত মই তেওঁক হয়ভৰ দিব নোৱাৰোঁ।  চাকৰিৰ ব্যস্ততা এৰি দুৰ্গা পূজাৰ চুটি বুলি পূজাৰ কেইদিনমান আগতে ঘৰ পালোঁ। এদিন আবেলি কেন্দ্ৰীয় পূজা কমিটিৰ সভাপতি সমন্বিতে প্ৰায় ১০গৰাকীমান মানুহ ঘৰলৈ আহিল। দুৰ্গাপূজাৰ বৰঙণি বিচাৰি। দেউতা নাই। ময়েই কথা পাতিবলৈ আৰম্ভ কৰিলোঁ। সভাপতিগৰাকী বিদ্যালয় এখনৰ শিক্ষক আছিল।  গণিত পঢ়াইছিল। আজি কেইবছৰমান আগতে অৱসৰ ল’লে। এতিয়া সামাজিক অনুষ্ঠানবোৰৰ কামত খুউব ঘূৰে। ভাল লগা কথা। মানুহবোৰ ব্যস্ত হৈ থাকিলে ভাল।

Read more

ষ্ট্ৰেইট চুলিৰ ৰূপহী-সাক্ষৰজ্যোতি মহন্ত

কলেজৰ দিনৰ কথা ৷ দুপৰীয়া ক্লাছ নাছিল সেইদিনা। ডিপাৰ্টমেণ্টৰ পৰা ওলাই মই, আকাশ, লক্ষ্য, শিৱ আৰু লগৰ কেইটামান কলেজ তিনিআলিতে লগ হ’লোঁ। শিৱই ক’লে, :  ব’ল ব’ল অভিনন্দন যাওঁ, তাতে চাহ এপাক খাওঁগে। আড্ডা মাৰি মাৰি শেষত পইছা দিবলৈ আহিছিলোঁহে, আকাশে ক’লে,  : ঐ Suman (হোটেল)ৰ ওচৰত ৰৈ থকা ছোৱালীজনী চা, মজা লাগিছে বে। লক্ষ্য : অঁ, মজা বে। ধীৰাজ : তাকে Back Side ৰ পৰাই ইমান ধুনীয়া লাগিছে, Front ৰ পৰাটো চাগে আৰু চালিয়া !! আকাশ : ষ্ট্ৰেইট কৰা

Read more

উৰহঁৰ খং ভগা ধাৰিত- শ্বাহ নাৱাজ আহমেদ

মই বিয়া খাই বৰ ভাল পাওঁ মানে বিয়াঘৰৰ খানা হে, মানুহ নাখাওঁ৷ আচলতে খোৱা মানে বিয়াঘৰলৈ যোৱাটোৱেই মোৰ বহুত প্ৰিয়৷ কি যে আচৰিত পৰিবেশ বিয়া ঘৰ৷ জুন জুলাই মাহৰ গৰমতো আমি পুৰুষবোৰৰ কিমান যে ঠাণ্ডা লাগে অ’৷ কোট-ছুইট পিন্ধিমেই৷ জীৱনত ক’তো টাই নিপিন্ধিলেও বিয়া ঘৰত দৰাই হওক বা বাটিচেট লৈ বিয়া খাবলৈ যোৱা কেইজনেই হওক সকলোৱে টাই পিন্ধেই৷ চুৰিয়া কামিজ পিন্ধি বিয়া খাবলৈ কিয় যাম হে!  আৰু আমাৰ মহিলাবোৰৰ আকৌ ডিচেম্বৰৰেই হওক বা জানুৱাৰী মাহেই হওক ঠাণ্ডা একেবাৰেই নালাগে৷ এয়া

Read more

আণ্টি-পাপৰি গোস্বামী

‘হেল্লো আণ্টি… ’ মহিলাগৰাকীয়ে চিৰি বগাই ওপৰলৈ আহি থাকোঁতেই কাষৰ ফ্লেটটোত থকা ল’ৰাটোৰ কথাত হতচকিত হৈ পৰিল। ল’ৰাটো যোৱাৰ পিছত বহুপৰ তেওঁৰ কাণত বাজিয়েই থাকিল, আণ্টি…. আণ্টি…. আণ্টি….  আইনাৰ সন্মুখত তেওঁ নিজকে বহুপৰ চাই থাকিল। নিজকে বহুপৰ খুঁটিয়াই চালে। কাণৰ কাষৰ চুলিকেইডালে ৰূপালী বৰণ লৈছে। সেয়ে ল’ৰাটোৱে তেওঁক আণ্টি বুলি মাতিলে। সন্ধিয়া গিৰীয়েক অফিচৰ পৰা অাহি পোৱাত ‘আণ্টি’ৰ বিষয়টো উলিয়াই মানুহজনীয়ে দুখ প্ৰকাশ কৰিলে। গিৰীয়েকে লগে লগে উপায় হিচাপে গোডৰেজ হেয়াৰ কালাৰৰ পেকেট এটা উলিয়াই দিলে।  পিছদিনা পাৰ্টিলৈ বুলি দুয়ো

Read more

চেং চৰাই-জয়ন্ত গগৈ

ব’হাগ বিহুৰ পিছতে নগঞা (নগাঁও) মজুমদাৰ পেহা-পেহী ওলালহি। পেহা-পেহী বহু দিনৰ মূৰত ফুৰিবলৈ আহিছে। পেহাই অৰুণাচলৰ খাৰচাঙত কেইবাবছৰে কাঠৰ ব্যৱসায় সূত্ৰে আছিল আৰু তেনেকৈয়ে আমাৰ পৰিয়ালৰ সৰুগৰাকী পেহীৰ লগত সংসাৰ আৰম্ভ কৰিলে। এনেদৰেই নগাঁও আৰু নাহৰকটীয়া- এই দুই ঠাইৰ মিতিৰৰ সম্বন্ধ এটি গঢ় লৈ উঠিল। ঠাই ভেদে থকা ৰীতি-নীতিৰ বাবেই প্ৰথমে দুই ঠাইৰ মিতিৰৰ মাজত অলপমান অসুবিধাৰ সন্মুখীন হ’ব লগা হৈছিল। বিশেষকৈ দুই-এক বিশেষ খাদ্যাভাসৰ অলপ অচৰপ অমিল আছিল। যাৰ বাবেই পেহাহঁতৰ নগঞা কোনো মিতিৰ ফুৰিবলৈ আহিলে সেই বিশেষ কিছুমান

Read more

মনৰ কৌপাত খুলি-অৱন্তী গোস্বামী

আজি কিছুদিনৰ পৰা বিয়াৰ নিমন্ত্ৰণ বুলি ক’লে আগৰ দৰে মনত উৎসাহ নোহোৱা হৈছে। এতিয়াতো এই মহামাৰী বুলিয়েই এৰাই চলিব লগা হৈছে, কিন্তু তাৰ আগতেও বিয়াৰ প্ৰতি মানুহৰ যি এটা সাংঘাতিক টান আছিল, আজিকালি সেইটো প্ৰায় নোহোৱাৰ দৰে হৈছে। অৱশ্যে মোৰ আজি বহু বছৰ বিয়া বুলি ক’লে গৃহস্থই বেয়া পাব বুলি কথাষাৰ ৰাখিবলৈহে যোৱা আৰু খোৱা হয়৷ বেয়াও নালাগে। পাৰিলে মোৰ খাদ্যৰ হিচাব-নিকাচ নিজে কৰি চাইহে ডায়নিং হললৈ গতি কৰো‍ঁ! আমাৰ গৃহস্থইতো বিয়াত উপস্থিত হৈ কৰণীয়খিনি কৰি দাঁত খৰকিয়াই যি ৰভাৰ

Read more
1 3 4 5 6 7 75