ফটাঢোল

অলকানন্দা-মানসী বৰা

শংকুৰাজৰ অলকানন্দা গানটো দিনে দিনে ইমানযে ভাল লগা হৈ আহিছে। গানটো শুনাৰ লগে লগে গায়িকা হোৱাৰ হেঁপাহটোও নিমিষতে ঠন ধৰি উঠে।ঘৰে-বাহিৰে, পাকঘৰে-বাথৰূমে যেতিয়াই তেতিয়াই  গুণগুণাই অন্য এক জগতত ভ্ৰমি ফুৰোঁ মই। সেয়ে বিয়াৰ অভ্যৰ্থনাত ভাস্কৰে বৰষাক এই গানটোৰে  প্ৰপ’জ কৰিছিল আৰু বৰষাই কান্দি দিছিল!ক্লীপটোকে  মনলৈ আহি যায়। কল্পনাৰ জগতত ভ্ৰমী অমুকীৰ মনটোও কোনোবা এখিনি প‍ায়গৈ। বুজাই বঢ়াইহে যেনেতেন বাস্তৱলৈ ঘূৰাই আনোঁ‌। গায়িকা হোৱাৰ সেই পুৰণা বাসনা বুকুতে আছেঁ, সোমাই থাকিবলৈকে দিছোঁ।  আজিক‍ালি গাড়ীৰে কেনিবা গ’লেও  অলকানন্দাই বাজিব লাগিব। ছোৱালীৰ জন্মদিনৰ

Read more

বেঙৰ মাণিক-কমল নেওগ

জুলাই মাহ৷ দোভাগ ৰাতি৷ উৎকট গৰম৷ টোপনি অহা নাই৷ বিছনা এৰি বাহিৰৰ লাইটটো দি চোতালখনলৈ চালোঁ৷ চোতালৰ পূৱ দিশত ভঁৰালৰ মুখতে থকা তুলসীজোপাৰ তলত এটা বামুণভেকোলা বহি আছে৷ বৰঘৰৰ পিছফালে থকা কুঁৱাৰ পাৰলৈ  গৈ প্ৰস্ৰাৱ কৰি আহি বাহিৰৰ লাইটটো অফ্ কৰি চকী এখন পাৰি চোতালতে আন্ধাৰে-মুন্ধাৰে বহি ল’লোঁ৷ হাতত টৰ্চটো৷ টৰ্চটো এনেয়ে এবাৰ ইফালে-সিফালে মাৰি চালোঁ৷  টৰ্চটো বন্ধ কৰাৰ পিছতে তুলসীজোপাৰ তলত কিবা এটা জিলিকি থকা দেখিলোঁ৷ ক্ষন্তেক সময় সেই পোহৰটো নিৰীক্ষণ কৰি আকৌ টৰ্চটো জ্বলাই চালোঁ৷ জিলিকি থকা বস্তুটো

Read more

আইডি ছাৰ্চ-বৰ্ণালী এচ মূদৈ

ফেচবুক ফ্ৰেইণ্ড অনুৰাধাই হঠাৎ মেচেজ কৰিলে। ছোৱালীজনীৰ সৈতে আগতে কেতিয়াও মেচেজত কথা পতাই নাই। অৱশ্যে কমেণ্টত কথা হয় মাজে মাজে। আৰম্ভণিতে অনুৰাধাই মেচেজ কৰিলে, : বা এটা হেল্প কৰিবা, ইমাৰজেঞ্চি (মই অলপ অবাক হৈ চাই থাকিলোঁ মেচেজটোৰ ফালে, মনে মনে ভাবিলোঁ, এইগৰাকীক আকৌ মোৰ পৰা এনে কি সাহায্য লাগে।) যিয়ে নহওক, মই : অঁ কোৱা তোমাক কেনে ধৰণে সহায় কৰিব পাৰোঁ? অনুৰাধা : এটা ফেচবুক একাউণ্ট ছার্চ কৰি দিব, মই নামটো দিওঁ ৰ’ব ২মিনিট অপেক্ষা কৰক। (মই অলপ আইডিয়া কৰিলোঁ

Read more

গাঁৱলীয়া লাল চাহ -প্ৰণৱ সিংহ

২০১৬ চনৰ কথা। আৰোহন মাইক্ৰ ফাইনেঞ্চত ৫ মাহ কাম কৰিছিলোঁ। মালিগাঁৱৰ ট্ৰেইন গেটখনেদি ডিউটিলৈ যাওঁতে সদায় ছোৱালী এজনীৰ সৈতে দেখাদেখি হয়। প্ৰথমে চকুৱে চকুৱে তাৰ পাছত হাঁহিৰে, একেবাৰে শেষত কথা-বতৰাৰে চা-চিনাকি হ’ল। এমাহমানৰ পাছত কথা হ’ল যে ক’ৰবাত লগ কৰিম। দেওবাৰ আছিল। গুৱাহাটীখনত দেওবাৰ হ’লে অলপ হ’লেও ব্যস্ততা কমে। গুৱাহাটীখন এনেই খেলিমেলি পাওঁ কোনফালে গ’লে কোনফালে ওলাম বহুতক সুধিব লাগে। তাতে লগত ছোৱালী, অপ্ৰস্তুত হ’মেই।  চিঙৰা, পৰঠা, ঘুগুনীৰ বাদে একো চিনি নোপোৱাজন যেতিয়া ৰেষ্টুৰেণ্টলৈ যায় মোৰ কি গতি হ’ব ভাবি

Read more

আকস্মিক-চবিনা ইয়াছমিন

ঘটনাটো সৌ সিদিনাখনৰ৷ মানে মে’ মাহৰ প্ৰথমটো দিনৰ কথা৷ ক’ভিড বিশ্বমাৰীৰ ভয়াবহ পৰিস্থিতিয়ে মোক চৌদিশৰ পৰা চেপি পেলাইছিল৷ ইমান অনিশ্চয়তাই বুকুত ঘৰ কৰিছিলহি যে খোৱা-বোৱাৰ ক্ষেত্ৰতো মই অৱহেলা কৰিবলৈ লৈছিলোঁ৷ মানুহজন ঘৰৰ পৰা ওলাই গ’লেই বকোঁ বোলো, “যাব নালাগে এনেকুৱা দিনত৷ ঘৰতে থাকা৷” এওঁ বোলে, “মই ঘৰত বহি থাকিলে খাবা কি? একো নহয় যিখিনি সাৱধানতা ল’ব লাগে লৈছোঁ৷ তুমি ভয় কৰি নাথাকিবা ইমান৷” এওঁৰ বুজনিলৈ মই কাণসাৰ কৰা নাই৷ ভেকচিন ল’বলৈ দিনে ৰাতিয়ে তিনিদিন ধৰি বেয়াকৈ কামুৰিছোঁ৷ এওঁ মোৰ উৎপাতত

Read more

কৰ’না, ভেক্চিন, হাজৰিকা খুড়া আৰু বিকাশ – ঋতুপৰ্ণ শৰ্মা 

সাপ্তাহিক বজাৰৰ ভৰ্তি মোনা দুখন লৈ বাইকেৰে ঘৰলৈ উভতি আহি থাকোঁতে বিকাশে দেখিলে যে হাজৰিকা খুড়া পদূলি মুখতে ৰৈ আছে। হাজৰিকা খুড়াহঁতৰ ঘৰ পাৰ হৈ হে বিকাশহঁতৰ ঘৰ। হাজৰিকা খুড়া হয়তো এতিয়া চিকাৰৰ সন্ধানত আছে। চিকাৰ মানেনো আৰু কি! বাটেৰে গৈ থকা কোনোবা এজনক মাতি আনি কথাৰ মহলা মৰা। কথা অৱশ্যে তেখেতেহে ক’ব। আনজনে শুনিব লাগিব। সন্মুখত থকাজনক কথা কোৱাৰ কোনো সুযোগেই নিদিয়ে তেখেতে। বাইকখন ব্ৰেক মাৰি ৰখালে বিকাশে। এইমুহূৰ্তত হাজৰিকা খুড়াৰ সন্মুখেৰে যোৱা মানে আধাঘণ্টা সময় বৰবাদ কৰা। তাতকৈ

Read more

বন্দুক চলাবলৈ শিকি আত্মৰক্ষা কৰোঁ আহক-কমলা দাস

অসম আন্দোলনৰ সময় আছিল সেয়া। মই তেতিয়া ক্লাছ এইটত পঢ়োঁ। আন্দোলনৰ তীব্ৰতাই স্কুল কলেজ সকলোতে প্ৰভাৱ পেলাইছিল। দলে-বলে সকলোৱে আন্দোলনত জঁপিয়াই পৰিছিলোঁ। ঠায়ে ঠায়ে পুলিচ মিলিটেৰিৰ অত্যাচাৰো চলিছিল। পিকেটিং, প্ৰচেশ্যন আদিত আমি অংশগ্ৰহণ কৰিছিলোঁ। পিকেটিং কৰিবলৈ গ’লে, সাময়িক জেলত দিনটো ৰাখি থৈছিল আমাক। সেইখিনি সময়ত ছাত্ৰসন্থাৰ ফালৰ পৰা কেঁচা নাইবা সিজোৱা বুট এমুঠিমানকৈ খাবলৈ দিছিল আমাক। সেই আন্দোলন চলি থকা সময়তে এবাৰ ঢৌ আহিল আত্মৰক্ষাৰ বাবে প্ৰশিক্ষণ দিয়া। আমাৰ স্কুলবিলাকত সকলো ছাত্ৰ ছাত্ৰীকে “এন চি চি” প্ৰশিক্ষণ দিবলৈ আহিল। প্ৰশিক্ষণ

Read more

পকামিঠৈ – মনম্বী শর্মা

বিহুৰ বতৰা। বিহু বুলি গােটেই ঘৰখন উদুলি মুদুলি। এসপ্তাহৰ আগৰ পৰাই ৰুণজুনৰ গাত তত্ নাই। শৈশৱতে একেলগে খেলাধূলা কৰা বৰতাকৰ ছােৱালী মিঠু বিহু বুলি সিহঁতৰ ঘৰলৈ আহিব। ঘৰখনত সকলােৰে মন উদুলি মুদুলি। কিমান দিনৰ মূৰত যে তাই গাঁৱৰ ঘৰখনলৈ আহিব। পঢ়া-শুনাৰ ব্যস্ততাৰ বাবে মিঠু বহুত দিন গাঁৱৰ ঘৰখনলৈ আহিব পৰা নাই। চহৰত ডাঙৰ-দীঘল হােৱা মিঠুৰ আকৌ ৰুণজুনলৈ বৰ হেঁপাহ কিন্তু পঢ়া-শুনা, গান-নাচ এইবােৰে তাইক ব্যস্ত কৰি থােৱাৰ বাবে প্রায় দহ বছৰমান তাই গাঁৱৰ আপােন ঘৰখনলৈ আহিব পৰা নাই।   ককায়েকহঁত

Read more

সালসলনি – মৌচুমী গগৈ

পুৱা চাহকাপ হাতত লৈ আহি বেলকণী পাই দেখোঁ যে এজনে পেপাৰখন মেলি গোটেই পৃথিৱীৰ খবৰবোৰ মুখস্থ কৰি থাকোঁতে চাহ খাবলৈকে পাহৰিলে। “হেৰি, চাহকাপো লগতেই খাই লওক, তেতিয়াহে মুখস্থ কৰাখিনি পেটৰ ভিতৰত থানথিত লাগিব।” মই ক’লোঁ। লৰালৰিকৈ চাহকাপ খাই কাপটো টেবুলত এনেকৈ থ’লে যেন,।মোৰ কথাষাৰ তেওঁৰ কাণত পৰাই নাই। এইবাৰ লাহেকৈ গলহেকাৰি এটা মাৰি ক’লোঁ- : যোৱাকালি ৰাতি বৰ ধুনীয়া সপোন এটা দেখিলোঁ জানে? “এনে কি সপোন দেখিলানো যে চাহত এচামুচ চেনীৰ ঠাইত দুচামুচ চেনী দিলা।” সেইজনাই সুধিলে। : মোৰ আকৌ

Read more

সন্দেহবাদী শইকীয়া-জয়ন্ত প্ৰীতম

: অ’ শইকীয়া..অ’ শইকীয়া.. শুনিছানে..অলপ ৰ’বাচোন। সান্ধ্যভ্ৰমণলৈ বুলি ওলাই অহা শইকীয়াক কোনোবাই পিছফালৰৰ পৰা মতা যেন পাই শইকীয়াই উভতি চাই দেখিলে কাষৰ ঘৰৰ কলিতাই দৌৰি দৌৰি শইকীয়াৰ ওচৰলৈ আহিছে। শইকীয়া অলপ আচৰিত হ’ল ইমান দৌৰাদৌৰিকৈ কলিতা এনেদৰে অহাৰ আঁৰত কি ৰহস্য থাকিব পাৰে বুলি ভাবি। ওচৰৰ সকলোৱে জানে কলিতা হ’ল কলিযুগৰ নাৰদ। তিলটোকে তাল কৰি কোৱা স্বভাৱটোৰ বাবে কলিতাক কোনেও চকু পাৰি দেখিব নোৱাৰে। শইকীয়ায়ো পৰাপক্ষত কলিতাক এৰাই চলিবলৈ চেষ্টা কৰে কিন্তু আজি সেই কলিতাই এনেদৰে উধাতু খাই শইকীয়াৰ ওচৰলৈ

Read more
1 3 4 5 6 7 65