ফটাঢোল

ফেইচবুক ষ্টেটাচ-বিনীতা বৰশইকীয়া

লগৰবোৰে সদায় সদায় ফেইচবুকতআপডেটাই থাকে- “মোৰ সৰু সৰু সুখবোৰ”  “মোৰ এধানি এধানি সুখবোৰ” চাই চাই ময়ো ভালেই পাওঁ। লাইক কমেণ্টো কৰোঁ। কিন্তু কেতিয়াবা কেতিয়াবা মোৰো সৰু সৰুকে এচকল দুচকল দুখ লাগে দিয়কচোন। মই কথাবোৰ ভাবি ভাবি মন মাৰি থকা দেখি শহুৰৰ পুতেকে সুধিলে,  : কিয় মন মাৰি আছা প্ৰাণেশ্বৰী? তেনেকৈ সুধি দিয়াত মোৰ সৰসৰাই নিমখীয়াসোপা ওলাই আহি বিয়াৰ পিছতে  “আজিৰ পৰা এইটো তোমালোকৰ শোৱনি কোঠা দেই” বুলি চমজাই দিয়া কোঠাটো গোটেই চপচপীয়া কৰি পেলালে। উপায় নাপাই মপডাল আনিবলৈ বুলি উঠোঁতে

Read more

অশ্বত্থামা হত কিন্তু ইতি গজ -অমূল্য কুমাৰ কলিতা

অভিযন্তা পাপুৰ কলেজ শিক্ষয়িত্ৰী ঘৈণীয়েকে পাঁচ দিন একেলগে কলেজ বন্ধ থকাৰ বাবে, বন্ধৰকেইদিন তাৰ কোৱাৰ্টাৰত কটোৱাৰ উদ্দেশ্যে আজি ৰাতিপুৱা দহ বজাত আহি পাবহি৷ তাৰ বিয়া হোৱা বেছি দিন হোৱা নাই; এয়া প্ৰথমবাৰৰ বাবে তাৰ থকা ঠাইলৈ আহিব তাই৷ সেয়েহে ৰাতিপুৱা পাঁচ বজাতে উঠি সি ড্ৰাইভাৰজনৰ সৈতে মিলি কোৱাৰ্টাৰটোত চাফাই অভিযান চলাইছে। চাফাই কৰিবলৈ বিশেষ একো নাই; মাথোঁন আজি ছয়মাহমান ধৰি বেডৰূমৰ কাষৰ ৰূমটোত জমা কৰি থোৱা, সি গলাধকৰণ কৰা সোমৰসৰ খালী বটলবোৰ এখন ডাঙৰ বস্তাত ভৰাই বস্তাখন সম্পূৰ্ণ হোৱাত মুখখন

Read more

ফটা ডাকঘৰ খোলা, পোষ্ট বক্স বন্ধ -পদ্মজা বৰুৱা মহন

ডাকঘৰ বুলি লিখি থোৱা চাইনব’ৰ্ডখনৰ কাষতে কেৰেচকৈ ব্ৰেকডাল ধৰি চাইকেলখন ৰখালে জাচিংফাই আৰু লাহেকৈ নামি বাহনখন ঠেলি ঠেলি ডাঙৰ গছজোপাৰ তলত ষ্টেণ্ড কৰি থ’লে। এনেকৈ বৰকে এইফালে অহা নহয়, আজিহে কাপোৰ এটা চিলাবলৈ বুলি দৰ্জী দোকানৰ ফালে আহিছিল। তেনেতে আকৌ বায়েক ব্লকচেংফাই বোলে, : শুনচোন, মোৰ কাম এটা কৰি দে। : নোৱাৰোঁ দেই, মই কাম চাম কৰিব। জাঙুৰ খাই উঠিছিল জাচিংফাই। কিন্তু বায়েকে যেতিয়া ক’লে, তেনেহ’লে পঞ্চাশ টকাটো নহ’লেও হ’ব… : হ’ব বাৰু কৰি দিম। কিন্তু মোক টকাটো আজিয়েই লাগিব। জাচিংফাই

Read more

লটিঘটি-পঞ্চী প্ৰিয়া দাস

মানুহৰ জীৱনত কিমান যে ঘটনা ঘটে। তাৰ মাজতে কিছু ঘটনাই কন্দুৱাই, কিছুৱে হঁহুৱাই। কিছু ঘটনাই মনত বেয়াকৈ আঘাতো দি যায়। কিন্তু তাৰ মাজৰে ভালৰ বাবে ঘটা ঘটনাবোৰক শিক্ষা হিচাপে লৈ আগুৱাই যাব লাগে।  বয়স হৈ অহাৰ লগে লগে মনটোও সৰু হৈ আহে বুলি কয় যে, একেবাৰে সঁচা কথা এইষাৰ। আমাৰ মা ঘৰখনত ভাই-ভনীৰ ভিতৰত সৱতকৈ ডাঙৰ। বয়সে ৫০ চুলে। দেখাত সুস্থ যেন লাগিলেও মাৰ ভিতৰি ভয় ভাব এটা সোমাইছে। কেতিয়াবা হঠাৎ কোনোবা বংশৰ মানুহ ঢুকালে বুলি শুনিলে তেওঁ ভয় খাই।

Read more

বিড়ি জালাইলে- স্বপ্নালী বৰদলৈ

আগৰদিনৰ বহুতো বয়ঃসস্থ মহিলাই বিড়ি খায়। সৰুতে দেউতাৰ বায়েক মানে আমাৰ জেঠায়ে মনে মনে খোৱা দেখোঁ। আমাৰ ঘৰলৈ থকাকৈ আহিলে জেঠাইক বিড়িৰ কথাটো লৈ লটিঘটি কৰোঁ। মায়ে আমাক ধমকি দিয়ে। পিচে মাৰ ধমকিলৈ কেৰেপ নকৰি মই জেঠাইক কাকুটি-মিনতি কৰি মোৰ সন্মুখত বিড়ি খাবলৈ বাধ্য কৰোঁ। জেঠায়ে লাজ লাজকৈ বিড়িটো এহোপা মাৰে আৰু মই চাই থাকোঁ কেনেকৈ ধোঁৱাৰ কুণ্ডলী পকাই বতাহত মিলি যায় আৰু দি যায় এক ধুনীয়া সুগন্ধ! বিড়িৰ গোন্ধ ভালপোৱা মানুহ আছে নে বাৰু? বেলেগৰ কথা নাজানো মই পিচে

Read more

দ্য ৰিটাৰ্ণ জাৰ্ণী- উজ্জ্বল দিপ্লু গগৈ

সেই বিশেষ দিনটো আছিল ২০১৫ চনৰ জাৰকালিৰ কোনোবা এটা শুক্ৰবাৰ৷ এই বাৰটো আমাৰ সহকৰ্মীসকলৰ বাবে উদযাপনৰ দিন৷ কাৰণ সেইদিনা সাপ্তাহান্তিক৷ শুক্ৰবাৰে বিয়া নকৰা আটাইকেইটা ল’ৰা গোট খাই, ৰাতিটো পাৰ্টী চলে, পাছদিনাখন দুপৰীয়া সময়ত সাৰ পাই গোটেইবোৰৰে নেমু পানী খোৱাৰ প্ৰতিযোগিতা বাঢ়ে৷ সেইদিনাখন অৱশ্যে সাপ্তাহান্তিক উদযাপনৰ পৰিকল্পনা কাৰোৰে নহ’ল৷ আচল ফূৰ্তিবাজ ল’ৰা আটাইকেইটাই ঘৰলৈ যাবলৈ বাছ আৰু ট্ৰেইনৰ টিকেট কৰিছিল, শুক্ৰবাৰে ৰাতি গৈ শনিবাৰ আৰু দেওবাৰে দিনটো ঘৰত কটাই ৰাতি ঘূৰি আহি সোমবাৰে ডিউটিত জইন কৰিবহি৷ অফিচৰ ডিউটি ক্ষতি নকৰাকৈ ঘৰৰ

Read more

পুৰীয়া পুৰাণ -অৰ্চন শৰ্মা

কাগজখন হাতত লওঁতেই বুকুখন ঢিপিঙকৈ মাৰিলে। : ধেৎ, একেবাৰে কণ্ট্ৰল নোহোৱা বুকুহে! অলপ সময় ঠাণ্ডা হৈ থাক। নিজেই নিজকে ধমকি এটা দিলোঁ। পিচে ক’ত আৰু বুকুৰ ধপধপনি কমিব, কমক চাৰি বাঢ়িহে আহিল। কোন মহাপণ্ডিতে কৈছিল জানো “এখিলা কাগজৰ টুকুৰাই তোমাৰ ভৱিষ্যত নিৰ্ণয় কৰিব নোৱাৰে” সেইজনৰ মূৰলৈ সেই মুহূৰ্তত এটা প্ৰকাণ্ড শিল দলিয়াবলৈ মন গ’ল মোৰ। পিচে ভাবি-গুণি লাভ নাই, অকণমান আগলৈ পিছলৈ চাই ল’লোঁ, কিজানিবা কোনোবা ভাল ল’ৰা-ছোৱালী পৰিছেই। পিচে নাই, ভাল ল’ৰা বুলি মদৰ সৈতে চাকনা কৰি খাবলৈও এটাও

Read more

সংগীত প্ৰতিযোগিতা-গীতাৰ্থ গোস্বামী

স্কুলৰ বাৰ্ষিক খেল-ধেমালি প্ৰতিযোগিতাৰ তৃতীয় দিন। ছাত্র একতা সভাৰ তৰ্ক বিভাগৰ সম্পাদক হিচাপে ব্যস্ততাৰ শেষ নাই। নিজৰ বিভাগৰ সকলো প্ৰতিযোগিতা নিয়াৰিকৈ সমাপ্ত কৰি সাংস্কৃতিক বিভাগৰ বিভিন্ন গীতৰ প্ৰতিযোগিতাসমূহত অলপ সহায় কৰি দিবলৈ হল ঘৰটোলৈ গ’লোঁ। গৈ পোৱাৰ লগে লগেই, বন্ধুৰ অনুৰোধত ঘোষকৰ ভূমিকাত অৱতীৰ্ণ হৈ প্ৰতিযোগীসকলৰ নামবোৰ ক্ৰমান্বয়ে মাতি গ’লোঁ। বিষ্ণুৰাভা সংগীত প্ৰতিযোগিতা চলি আছিল আৰু শেষৰজন প্ৰতিযোগীয়ে গাই শেষ কৰাৰ লগে লগেই, মই উঠি হলৰ বাহিৰলৈ যাব ওলাওঁতেই কোনোবাই মাইকত ঘোষণা কৰিলে, “গীতাৰ্থ গোস্বামী, তোমাক মঞ্চত বিচৰা হৈছে।” হঠাৎ

Read more

সেইফালে সোমাই দিয়ক-উৎপলা শইকীয়া

ঘটনাটো অৱশ্যে মোৰ নিজৰ নহয়। জীৱনৰ বেছিখিনি সময় কৰ্মস্থলীতে কটাও বাবে মোৰ জীৱনত ঘটিব বা নঘটিবলগীয়া প্ৰায়বোৰ ঘটনা সাধাৰণতে অফিচৰ লগতে  সম্বন্ধিত হয়। মোৰ কৰ্মস্থলীৰ বিষয়ে সকলোৱে জানেই। A ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি  H লৈ মুঠ ৮ টা ব্লকৰ লগতে গণসেৱা ভৱন আৰু  Disaster Management ৰ ব্লকটো লৈ সব্বমুঠ ১০ টা বৃহৎ বিল্ডিঙেৰে পৰিবেষ্টিত এক পৰিৱেশ।  চাকৰি পোৱাৰ আগত অফিচটোৰ সমুখেৰে চিটিবাছত অহাযোৱা কৰোঁতেও অফিচটোৰ পিনে বৰ বিশেষ মন নিদিছিলোঁ। অৱশ্যে তেতিয়ালৈ বহু কথা নাজানিছিলোঁও মই। বাছেৰে পাৰ হ’লেই ভাবি

Read more

যোগেন দাইটি- শিৱানী বৰা

আমাৰ যোগেন দাইটি খুব নীতি-নিয়ম মানি চলা মানুহ। যোৱা বছৰ কভিদৰ প্ৰথমটো ঢৌৱে আক্ৰমণ কৰাৰ সময়ৰ কথা। চৰকাৰী নিৰ্দেশ অনুসৰি কভিদ প্ৰতিৰোধৰ সকলো ব্যৱস্থা হাতত লৈছিল। নঙলামুখতে পানী এবাল্টি আৰু লাক্স চাবোন এটুকুৰা থৈছে, যাতে সকলোৱে হাত ভৰি ধুই ভিতৰলৈ আহিব পাৰে। ঘৰৰ পদূলিতে আকৌ দাইটিৰ দোকানখন। দাইটিয়ে ফেচবুকৰ প্ৰতিটো খবৰ ৰখা মানুহ। আমাৰ দাইটিসকলৰ ভিতৰত যোগেন দাইটিয়ে লাইক কমেণ্ট সৰহকৈ পায়। বিভিন্ন সাহিত্য চৰ্চা গোটৰো সক্ৰিয় সদস্য। ফেচবুকতে আইডিয়া পাই দাইটিয়েও ব্যৱস্থা হাতত ল’লে। তগৰ খুৰীৰ কাটিঙৰ দোকানৰ ব্লাউজৰ

Read more
1 2 3 4 61
error: Content is protected !!