ফটাঢোল

লাওৰ তলৰ মুখ -মাধুৰীমা ঘৰফলীয়া

পেনপেনীয়া বৰষুণজাক আৰম্ভ হোৱা এসপ্তাহমান হ’ল, আজিহে ৰ’দজাক অকণমানকৈ ওলাইছে। টিউবেলৰ পাৰলৈ যোৱা বাটকণত বোকা হোৱাৰ বাবে নিতাইনীয়ে পুতেক তুনৰ হতুৱাই তামোল এজোপা কাটি পাৰি লৈছিল। নহ’লে বোকা পানী লাগি লাগি গোৰোহা আৰু আঙুলিৰ ফাঁকবোৰ পানী লাগি লাগি অৱস্থা নোহোৱা হয়৷ সেইবোৰৰ খজুৱতিত ৰাতিটো শান্তিৰে শুব নোৱাৰি।  পুৱা গাটো ধুয়ে ভাতকেইটা ৰান্ধিবলৈ চাউলকেইটা ধুবলৈ বুলি টিউবেলৰ পাৰলৈ যোৱা নিতাইনীয়ে তামোলডালত ভৰি থৈছিলহে কোনোবা ফালে দাং খাই তলত পানী জমা হৈ থকা তামোল এডালৰ তলৰ পৰা ফেৰেককৈ পানী এসোপা আহি কপাহী

Read more

মোৰ তৃতীয়গৰাকী প্ৰেয়সীৰ লগত এসন্ধ্যা-দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য

শহুৰ-শাহু আজি পুৱাতে আহি আমাৰ ঘৰ পালে। লগত খুলশালী দুজনী। তেওঁলোক আহিব বুলি যোৱা কিছুদিনৰ পৰা শ্ৰীমতীৰ উলাহে নধৰা হিয়া। লকডাউন, ক’ৰ’ণাৰ সন্ত্ৰাসৰ কাৰণে প্ৰায় এবছৰৰ মূৰত ঘৰৰপৰা ওলাইছে শহুৰ-শাহু। মই কালি ৰাতি ‘এতিয়াও ক’ৰ’ণা শেষ হৈ যোৱা নাই কিন্তু। বয়সীয়াল লোকৰ কাৰণে আৰু বেয়া এতিয়াও পৰিস্থিতি’ বুলি শেষ অস্ত্ৰপাত মাৰি চাইছিলোঁ কিন্তু কামত নাহিল। আমাৰ দুটা কোঠাৰ ফ্লেটটো একেবাৰে ভৰি গ’ল। আধুনিক গুৱাহাটীয়া জীৱনৰ ফ্লেট, কেতিয়াবা এনেকুৱা লাগে মূল দুৱাৰেৰে সোমাই অহাৰ লগে লগে যেন শেষ হৈ থাকিল। কোনফালে

Read more

অমিতাভ মহন্তৰ গল্প- হেমন্ত কাকতি

 (www.amitabh.beberibang-1/aspx/21321140) পোন প্ৰথমে এই লিংকটো খুলি সাংঘাটিক গল্পটো পঢ়ি লওঁক৷ জীৱনত এনে গল্প হয়তো বহুত কম লিখকৰ হাততে সৃষ্টি হয়৷ নাটকীয় ভাবে আৰম্ভ কৰা প্ৰথম পেৰেগ্ৰাফটোৱেই আপোনাক বাধ্য কৰিব দ্বিতীয় তৃতীয় পেৰেগ্ৰাফলৈ আগুৱাই যাবলৈ৷ চৰিত্ৰ সমূহৰ ৰোমাঞ্চকৰ কৰ্মকাণ্ডৰ বৰ্ণনাই আপোনাৰ মনপ্ৰাণ শিহৰিত কৰি তুলিব৷ হাস্য ব্যংগ ৰসৰ অপূৰ্ব ব্লেণ্ডিং আৰু মাজে মাজে প্ৰেম আৰু ৰোমাঞ্চৰ এক অভূতপূৰ্ব সংমিশ্ৰনে আপোনাক লৈ যাব এখন বেলেগ পৃথিবীলৈ৷ ঠিক ‘ক্লাইমেক্স’ পোৱাৰ সময়লৈকে আপুনি আপোনাৰ চাৰিওফালে পৃথিবীত ক’ত কি হৈ আছে পাহৰি পেলাব৷ মূল চৰিত্ৰটোৰ

Read more

বিনা মেঘে ব্ৰজপাত- চন্দামিতা শৰ্মা

: মই এতিয়া তাৰমানে একো নজনাৰ শাৰীতহে পৰিলোঁ। স্বগতোক্তি কৰাৰ দৰে কৈ উঠা পত্নীৰ কথাত থাইৰয়ডৰ সৰু সৰু পিল থকা বটলটো খুলি তাৰ পৰা দুটা পিল এখন হাতত উলিয়াই লৈ আনখন হাতেৰে সাফঁৰটো বন্ধ কৰি থকাৰ পৰা শৰ্মাই মাত লগালে,  : কি নজনা হ’লা, গৰম পানী তপতাব?  : কি কয়হে  আপুনি। বোৱাৰী হৈ ঘৰ সোমোৱাৰ পিছতে সদায় পোন্ধৰজনমান মানুহৰ ভাতৰ যোগাৰ কৰিছিলোঁ আৰু এতিয়া মোক আপুনি গৰম পানী উতলাব নজনাৰ কথা ক’বলৈ আহিছে। তামৰ গিলাচ এটাত এগিলাচ  কুহুমীয়া পানী শৰ্মালৈ

Read more

দুঃস্বপ্ন- হিমাংশু ৰাজখোৱা

: চিৰজীৱন একেলগে থাকিব পৰাকৈ কিবা এটা বিচাৰি পোৱা নাই তোমাৰ মাজত, মই কথাটো ঠিক তোমাক বুজাব পাৰিছোঁনে নাজানো। কেটৰিনা নিশ্চুপ হৈ থাকিল।  : কি হ’ল কিবা এটা কোৱা, তোমাক এইটো কোৱা নাই যে, মই তোমাক পচন্দ নকৰোঁ, কিন্তু আমি আৰু একেলগে থকাতো হয়তো সম্ভৱ নহ’ব, বুজি পাইছানে? : বুজিছোঁ। নুবুজিম কিয়?  বহু সময়ৰ পাছত মুখ খুলিলে কেটেৰীণাই।  : কিন্তু তোমাক মই ভীষণ ভালপাওঁ। তোমাক এৰি থকাতো মই কল্পনাও কৰিব নোৱাৰোঁ। কেটেৰীণাৰ দুচকুৰ দুকোণত দুফোটা চকুপানী বিৰিঙি উঠিল। : চোৱা

Read more

ভোক- অসমী গগৈ(বৰুৱা)

সঠিক খবৰটো কোনেও পোৱা নাই। এনেয়ো সৰু মানুহে ডাঙৰ মানুহৰ খবৰ সহজে নাপায়েই। তথাপিও অহুকাণে-পহুকাণে সকলোৱে শুনিছে যে চহৰৰ ধনী-মানী মানুহঘৰত কিবা এটা হৈছে, কি কোনেও নাজানে। ওখ ওখ দেৱালেৰে ঘেৰা ঘৰটোৰ ভিতৰৰ খবৰ বাহিৰলৈ অহাতো বৰ সহজ কথা নহয়। তথাপিও ঘনে ঘনে সৰু-বৰ গাড়ীৰ সঘন আহ-যাহে কিবা এটা হোৱাৰে ইংগিত বহন কৰিছে। চকুত পৰিছে মানুহবোৰৰ। বাটৰ কাষৰ ঘৰ, তাতে সুদৃশ্য। স্বাভাৱিক কৌতূহল এটাই সকলোকে সদায়েই ঘেৰি থাকে। তাতে এতিয়া জটিল সময়। হয়, সময়বোৰ এতিয়া জটিল। মহামাৰীৰ বতাহে কোৱাই গৈছে

Read more

ৰঙীণ সপোন  ধূলিয়ৰি দিঠক-দীক্ষিতা বৰা

এখন দেশত এজনী ছোৱালী আছিল। তাই এটা ডাঙৰ সপোন দেখিছিল, উচ্চ পদস্থ এগৰাকী বিষয়া হোৱাৰ সপোন।  অৱশ্যে এয়া এসময়ৰ কথা নহয়, আজিৰ সময়ৰে কথা । ছোৱালীজনী এতিয়াও আছে, এগৰাকী উচ্চ প্ৰশাসনিক বিষয়া হোৱাৰ সপোনটোৰ সৈতে। ড° কালাম মহাশয়ে কোৱাৰ দৰে, ‘যি সপোনে শুবলৈ নিদিয়ে’, এইটো তাইৰ বাবে ঠিক তেনেকুৱা সপোন হয় নে নহয় কোনেও নাজানে। কিন্তু তাইৰ ৱাটচএপ ষ্টেটাছত দেখা পোৱা উচ্চ পদস্থ কোনোবা বিষয়াৰ  ৱেডিং ফটোশ্বুট, কাৰোবাৰ আৰ্ণিং এণ্ড লাইফ ষ্টাইল সম্পৰ্কীয় ভিডিঅ’বোৰৰ পৰা সকলোৱে এই কথাটো বুজি পাই

Read more

অব্যক্ত আপ্যায়ন -ৰঞ্জিত কুমাৰ শৰ্মা

: আপোনাক বিচাৰি মানুহ এহাল আহিছিল৷ : এহাল মানুহ? কেনেকুৱা এহালহে? হালখন কিহেৰে জুৰিছিল? পত্নীৰ মুখত এহাল মানুহ বুলি শব্দ দুটা শুনি বৰঠাকুৰে ৰগৰৰ সুৰত সুধিলে৷ : এই মানুহটোৱে কেৱল সকলো কথাতে খুঁতেই বিচাৰি থাকে৷ বোলো এহাল মানুহ মানে মতা-তিৰোতা এহাল, মানে দম্পতী এহাল, বুজিলেনে? বৰঠাকুৰে বুজিলে, তেওঁৰ প্ৰশ্নত পত্নী ৰুষ্ট হ’ল৷ হ’বই অৱশ্যে৷ কিমান বা উৎসাহত তেওঁ সংবাদটো দিব বিচাৰিছিল! সেয়ে পোনে পোনে মূল বিষয়টোলৈকে অহাৰ বাবে বৰঠাকুৰে ক’লে, : বাৰু বাৰু, ধেমালিহে কৰিছোঁহে ৷ কোৱাচোন কোন আহিছিল৷ বৰঠাকুৰৰ

Read more

বিয়াৰ নিমন্ত্ৰণ-পংকজ কুমাৰ নেওগ

কৃপাল দাইটিৰ দৰে কটকিনা মানুহ বৰ কমেই দেখিবলৈ পোৱা যায়। তেওঁ  ঘৰত সবাহ বা নাম আদি পাতি চুবুৰীয়াক খাবলৈ মতা কোনেও আজিলৈকে দেখা নাই কিন্তু কোনোবাই যদি তেওঁক খাবলৈ মাতে, তেনেহ’লে সপৰিবাৰে নিমন্ত্ৰণ ৰক্ষা কৰা তেওঁৰ পৰম ধৰ্ম। অকল নিমন্ত্ৰণ ৰক্ষাই নহয়, মানুহজনে সাংঘাতিক খাবও পাৰে। তেওঁৰ খোৱা দেখিলে ভাৱ হয় এসপ্তাহৰ ভোজন তেওঁ যেন এদিনতে উদৰস্থ কৰিব। দাইটিৰ ল’ৰা ছোৱালী দুটা – বাণ্টি আৰু বুলি। গোটেই বছৰটো সিহঁতহালে ঘৰত নিসনি ভাত আৰু লগতে শাক-পাত দুডালমান খাবলৈ পায়। ক’ৰবাত নিমন্ত্ৰণ

Read more

শিশু শ্ৰমিক আৰু লীনা হাজৰিকা- ঋতুপৰ্ণ শৰ্মা 

(অপৰ্ণা চৌধুৰীৰ এটা বাংলা গল্পৰ ছাঁ লৈ) : তুমি কিন্তু মোৰ লেকচাৰটো প্ৰিপেয়াৰ কৰি দিবা হা। হাঁহি হাঁহি পত্নী লীনায়ে কোৱা কথাষাৰ শুনি বিপ্লৱে বুজি পালে আকৌ এবাৰ পত্নীয়ে দিবলগীয়া বক্তৃতা প্ৰস্তুত কৰিবৰ সময় আহি পালে। : এইবাৰ আকৌ ক’ত ভাষণ দিবলৈ যাবা? কিমাননো আৰু লোকৰ পিঠাৰে বিহু পাতা। নিজে প্ৰস্তুত কৰিব নোৱাৰানে নিজে দিবলৈ ওলোৱা ভাষণটো।  বিপ্লৱে কিছু বিৰক্তি ভৰা মাতেৰে ক’লে। : এইমাত্ৰ মনীষাই ফোন কৰিছিল জানা। এইবাৰ বোলে মোকেই নিৰ্দিষ্ট বক্তা হিচাপে মাতিব আৰুনো তেনেকৈ কিয় কোৱা।

Read more
1 2 3 4 5 6 70